IPINAHIYA AKO NG ASAWA KO SA HARAP NG MGA CAMERA HABANG AKO AY PITONG BUWANG BUNTIS. TINAWAG NIYA AKONG ISANG HAMAK NA ASSISTANT UPANG MAKAPAGLAKAD SA RED CARPET KASAMA ANG KANYANG MAGANDANG KABIT. NGUNIT NANG I-ANUNSYO SA LOOB NG CHARITY GALA ANG ISANG SIKRETONG PANGALAN, TULUYAN KONG WINASAK ANG KANYANG BUONG PAGKATAO AT IMPERYO.
Ang Pangarap na Kislap
Ako si Elena, dalawampu’t walong taong gulang at pitong buwang buntis sa aming unang anak ng asawa kong si Troy. Si Troy ay isang sumisikat na CEO at public figure. Mula noong nagsisimula pa lamang siya, ako ang nasa likod ng kanyang tagumpay. Ibinenta ko ang mga ari-arian ko para pondohan ang kanyang kumpanya, ngunit pinili kong manatili sa anino bilang isang tahimik na maybahay dahil ayaw kong maagaw ang atensyon mula sa kanya.
Ngayong gabi ay ang pinakamalaking Elite Charity Gala ng taon. Imbitado ang lahat ng bilyonaryo, pulitiko, at mga sikat na personalidad. Napakahalaga ng gabing ito para kay Troy dahil umaasa siyang makakakuha ng bilyun-bilyong investment mula sa misteryosong founder ng Apex Foundation, na kilala lamang sa inisyal na “Madame E.”
Kahit nahihirapan na dahil sa aking malaking tiyan, nagsuot ako ng isang simple ngunit eleganteng puting maternity dress para suportahan siya.
Ngunit pagdating namin sa venue, hindi ako pinababa ni Troy sa main entrance.
“Dito ka na dumaan sa likod, Elena. Magkita na lang tayo sa loob,” malamig na utos ni Troy habang inaayos ang kanyang mamahaling tuxedo.
“Bakit, Troy? Asawa mo ako, ‘di ba dapat sabay tayong lalakad sa red carpet?” naguguluhan at nasasaktan kong tanong.
Bumuntong-hininga siya nang may matinding inis. “Tingnan mo nga ‘yang hitsura mo! Ang taba-taba mo, ang laki ng tiyan mo, at ang baduy ng damit mo! Ang mga kasabay ko sa red carpet ay mga high-society elites! Nakakahiya ka. Panira ka ng image ko sa media!”
Ang Pambabastos sa Red Carpet
Bago pa ako makasagot, bumukas ang kabilang pinto ng aming limousine. Pumasok si Valerie, ang bago at magandang Vice President ng kumpanya ni Troy. Nakasuot siya ng isang kumikinang na pulang gown at puno ng diyamante ang leeg.
“Babe, let’s go? Naghihintay na ang mga reporters,” malanding yaya ni Valerie kay Troy, sabay halik sa labi ng asawa ko sa mismong harapan ko!
“T-Troy… anong ibig sabihin nito?!” nanginginig na tanong ko, tumutulo na ang mga luha.
“Huwag ka nang gumawa ng eksena, Elena. Si Valerie ang partner ko ngayong gabi dahil siya ang nababagay sa mundo ko,” walang-awang sagot ni Troy.
Bumaba silang dalawa at naglakad sa red carpet. Dahil sa matinding sakit at pagkalito, sinubukan kong sumunod upang komprontahin siya. Ngunit nang makita ako ni Troy na papalapit, mabilis siyang sumenyas sa mga bouncers ng event.
“Excuse me, security!” malakas na sigaw ni Troy, sapat para marinig ng mga reporters. “Bakit niyo pinapasok ang assistant ko sa red carpet?! Pinabibitbit ko lang sa kanya ang mga gamit ko! Buntis ‘yan at wala sa katinuan, ilabas niyo siya rito! Baka makasira pa siya sa mga litrato namin ng mapapangasawa ko!”
Nagtawanan si Valerie at ang mga taong nakarinig. Nagkislapan ang mga camera, kinukuhanan ng litrato ang aking pag-iyak at matinding kahihiyan habang walang-awang hinawakan ng dalawang gwardya ang aking mga braso upang kaladkarin ako palayo sa red carpet.
“Troy! Asawa mo ako!” humahagulgol na sigaw ko, yakap ang aking tiyan para protektahan ang aming anak, ngunit tinalikuran lamang niya ako at masayang nag-pose sa mga camera kasama ang kanyang kabit.
Ang Pagpasok ng Lihim na Reyna
Hindi ako umuwi. Pinunasan ko ang aking mga luha. Ang sakit sa aking puso ay mabilis na napalitan ng isang malamig at nakamamatay na galit. Inakala ni Troy na isa lamang akong hamak na palamuti sa buhay niya na kaya niyang itapon at ipahiya.
Ang hindi niya alam, ang event na ito ay hindi magaganap kung wala ako.
Pumasok ako sa VIP backdoor ng hotel, kung saan sinalubong agad ako ng sampung armadong bodyguards at ng aking Chief Executive Assistant na si Mr. Lorenzo.
“Madame E,” magalang na bati ni Mr. Lorenzo, yumuyuko nang halos siyamnapung digri. “Handa na po ang lahat. Nagsisimula na po ang main program sa loob ng ballroom.”
“Perfect,” malamig kong sagot. “Ihanda ninyo ang mga dokumento. Oras na para magtapon ng basura.”
Ang Sikretong Pangalan
Sa loob ng napakagarbong ballroom, abala si Troy sa pagpapabida sa mga bilyonaryo. Naka-angkla sa kanya si Valerie.
“Sana makuha natin ang investment ni Madame E ngayong gabi, babe. Balita ko, nandito na raw siya,” bulong ni Valerie.
“Siyempre naman. Sino ba namang hindi mai-impress sa kumpanya ko? Ako lang yata ang pinakamagaling na CEO rito,” mayabang na sagot ni Troy.
Tumigil ang musika. Umakyat sa entablado ang host ng event.
“Ladies and Gentlemen, ang sandaling hinihintay ng lahat,” anunsyo ng host. “Ang founder ng Apex Foundation, ang bilyonaryang nag-iisang nagmamay-ari ng pinakamalalaking kumpanya sa bansa… Let us all welcome, Madame Elena Valderama!”
Nagpalakpakan ang lahat ng tao. Nagulat si Troy at Valerie nang marinig ang pangalang “Elena,” ngunit inisip nilang nagkataon lamang ito.
Hanggang sa bumukas ang malalaking double doors sa gitna ng stage. Namatay ang lahat ng ilaw, at isang malaking spotlight ang tumutok sa akin habang dahan-dahan akong naglalakad palabas, inaalalayan ng aking mga bodyguards.
Kahit buntis at nakasuot ng simpleng puting maternity dress, ang aking tindig ay nag-uumapaw sa awtoridad at kapangyarihan.
Ang Pagbagsak ng Kayabangan
Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa buong ballroom.
Nalaglag ang panga ni Troy. Nabitawan niya ang kanyang champagne glass na lumikha ng malakas na CRASH sa marmol na sahig. Nanlaki ang kanyang mga mata na tila luluwa mula sa kanyang mukha. Nagsimulang manginig ang kanyang mga binti. Palipat-lipat ang tingin niya sa akin at sa mga bilyonaryong pumapalakpak sa paligid.
“E-Elena…?” nanginginig at utal-utal na bulong ni Troy. Nawala ang lahat ng dugo sa kanyang labi. “H-Hindi totoo ‘to… S-Siya si Madame E…?!”
“Oh my god! Babe, ‘yung assistant mo?!” natatarantang tili ni Valerie, namumutla sa matinding takot.
Kinuha ko ang mikropono. Tiningnan ko ang buong ballroom, at ipinako ko ang aking yelong paningin kay Troy na ngayon ay pinagpapawisan na ng malamig.
“Good evening, everyone,” kalmado kong bati. “Salamat sa pagdalo. Ngayong gabi, dapat sana ay mag-a-anunsyo ako ng isang multi-billion investment para sa isang kumpanya. Ngunit bago pumasok dito, natutunan ko ang isang mahalagang aral sa mismong red carpet.”
Nagsimulang magbulungan ang mga tao. Umatras si Troy, pilit na nagtatago, ngunit ang lahat ng camera at spotlight ay sinundan ang direksyon ng aking tingin.
“Ang lalaking nakatayo roon, si Mr. Troy Imperial,” itinuro ko siya, “ay tinawag akong isang hamak na assistant. Ipinahiya niya ako at inutusang kaladkarin ako ng mga gwardya dahil buntis daw ako at nakakasira sa image niya kasama ang kanyang kabit.”
Napasinghap ang lahat ng mga bilyonaryo at politiko. Nandidiring napatingin ang buong high society kina Troy at Valerie.
“E-Elena! Babe! P-Parang awa mo na, let me explain!” umiiyak na sigaw ni Troy, nagkukumahog na lumapit sa stage pero mabilis siyang hinarang ng mga gwardya ko. “H-Hindi ko alam na ikaw ang may-ari ng Apex! A-Asawa kita! Mahal na mahal kita!”
“Asawa?” tumawa ako nang mapakla. “Sabi mo kanina sa red carpet, hindi mo ako asawa. Sabi mo, mapapangasawa mo na si Valerie.”
Humarap ako sa aking assistant. “Mr. Lorenzo, i-execute ang protocol.”
“Yes, Madame,” sagot ni Lorenzo sa mikropono. “Binabawi na po ng Apex Foundation ang lahat ng pondo sa kumpanya ni Mr. Troy Imperial. At dahil ang 80% ng kanyang shares ay lihim na binili at pag-aari ni Madame Elena, opisyal na pong tinatanggal sa pwesto si Mr. Imperial at Miss Valerie bilang CEO at VP. Kukunin din ng kumpanya ang lahat ng inyong assets, bahay, at sasakyan na nakapangalan sa negosyo.”
Ang Huling Hatol
Nanghina ang mga tuhod ni Troy at tuluyan siyang napaluhod sa sahig, humahagulgol na parang bata. “HINDI! Elena! Anak ko ‘yang pinagbubuntis mo! Pamilya tayo! Parang awa mo na, mamumulubi ako!”
Nagwala si Valerie. “Kasalanan mo ‘to, Troy! Sinira mo ang buhay ko!” Sinampal ni Valerie si Troy sa harap ng lahat ng bisita at camera bago siya umiiyak na tumakbo palabas ng ballroom dahil sa matinding kahihiyan.
Tinitigan ko si Troy na nakadapa sa sahig, nagmamakaawa sa aking paanan.
“Kanina, tinawag mo akong nakakahiya,” malamig kong hatol. “Ngayon, tingnan mo kung sino ang totoong nakakahiya sa ating dalawa. Wala kang kumpanya. Wala kang yaman. At hinding-hindi mo na kailanman makikita ang anak ko.”
Tinalikuran ko siya. “Security, kaladkarin niyo palabas ang basurang ‘yan. Panira siya ng party ko.”
Habang umaalingawngaw ang mga iyak at pagmamakaawa ni Troy na kinakaladkad palabas ng hotel, itinaas ko ang aking baso ng tubig para sa isang toast. Sa mundong ito, maraming nag-aakalang ang katahimikan at simpleng anyo ng isang babae ay tanda ng kahinaan. Ngunit hindi nila alam, sa likod ng simpleng damit at pagpaparaya ng isang asawa at ina, nagtatago ang isang reyna na kayang burahin ang buong imperyo ng isang halimaw sa loob lamang ng isang kisapmata.
