INIWAN NG MISIS ANG “LUMPO” NIYANG ASAWA DAHIL PABIGAT DAW — PERO NANG MAKITA NIYANG TUMAYO ITO SA HARAP NG ISANG SKYSCRAPER, DOON NIYA NALAMAN KUNG SINO ANG SINAYANG NIYA
Si Ian ay nakilala ni Carla na naka-wheelchair. Sabi ni Ian, naaksidente siya at hindi na makakalakad habambuhay. Nakatira lang sila sa isang maliit na apartment.
Noong una, sweet si Carla. Pero habang tumatagal, lumalabas ang tunay niyang kulay.
“Ian!” sigaw ni Carla. “Inuutusan kita! Magluto ka nga! Huwag mong idahilan ‘yang pagka-lumpo mo! Sawang-sawa na ako!”
Isang gabi, nag-impake si Carla.
“Aalis ka na?” malungkot na tanong ni Ian habang nakaupo sa wheelchair.
“Oo!” sagot ni Carla. “Pagod na akong mag-alaga ng inutil! Sayang ang ganda ko sa’yo. May nakilala akong lalaki, si Mike. Manager siya sa isang Real Estate Company. May kotse, may pera, at higit sa lahat, nakakalakad! Hindi katulad mo na pabigat!”
“Carla, mahal kita,” pakiusap ni Ian. “Huwag mo akong iwan dahil lang sa kalagayan ko. Malay mo, gumanda ang buhay natin.”
“Asa ka pa!” tawa ni Carla. “Mamatay kang mag-isa dyan!”
Padabog na umalis si Carla. Iniwan niya si Ian sa dilim.
Nang makasigurado si Ian na nakaalis na ang taxi ni Carla, bumuntong-hininga siya.
Dahan-dahan, inigalaw ni Ian ang kanyang mga paa.
Tumayo siya.
Tumayo siya nang tuwid, matangkad, at walang kahirap-hirap.
Kinuha niya ang kanyang cellphone at tumawag.
“Secretary Kim,” seryosong utos ni Ian. “Tapos na ang pagpapanggap. Sunduin mo ako. Failed siya sa test. Oras na para bumalik ang CEO ng Vista Prime Land.”
Si Ian pala ay si Ian Villafuerte, ang bilyonaryong may-ari ng pinakamalalaking buildings at subdivisions sa bansa. Nagpanggap lang siyang mahirap at baldado dahil gusto niyang makahanap ng babaeng mamahalin siya sa hirap at ginhawa. Pero nabigo siya kay Carla.
Lumipas ang Isang Buwan.
Tuwang-tuwa si Carla dahil isinama siya ng bago niyang boyfriend na si Mike sa Grand Launching ng pinakamataas na condo sa lungsod, ang The Summit.
“Babe, galingan mo ha,” sabi ni Carla kay Mike. “Dapat ma-impress mo ang Big Boss niyo para ma-promote ka.”
“Oo naman,” sagot ni Mike. “Kinakabahan nga ako eh. Ngayon lang daw magpapakita ang may-ari. Sobrang yaman daw nun.”
Nagsimula ang event. Puno ng mga mayayamang investors at media.
Umakyat ang host sa stage.
“Ladies and Gentlemen, please welcome the President and CEO of Vista Prime Land… Mr. Ian Villafuerte!”
Bumukas ang malaking pinto sa stage.
Naglakad palabas ang isang lalaking naka-itim na tuxedo. Makisig. Matangkad. Ang lakas ng dating.
Nanlaki ang mata ni Carla. Nalaglag ang panga niya.
“I-Ian?!” sigaw ni Carla.
Napatingin ang mga tao sa kanya, pati na si Mike.
“Kilala mo ang Boss namin?” tanong ni Mike.
“S-Siya… siya ang ex-husband ko! Pero… paanong… lumpo siya! Hindi siya nakakalakad!”
Kinuha ni Ian ang mikropono. Tumingin siya sa direksyon ni Carla. Alam niyang nandoon ito.
“Magandang gabi,” panimula ni Ian. “Marami ang nagtatanong kung bakit ngayon lang ako nagpakita. Kasi, nitong mga nakaraang buwan, may hinahanap ako.”
“Naghahanap ako ng True Love,” kwento ni Ian. “Nagpanggap akong mahirap at baldado. Gusto kong malaman kung may magmamahal sa akin kahit wala akong maibigay.”
Tumahimik ang buong ballroom.
“Pero,” pagpapatuloy ni Ian, nakatingin nang diretso sa mata ni Carla. “Iniwan ako ng asawa ko. Sabi niya, pabigat daw ako. Sabi niya, gusto niya ng lalaking may Real Estate career.”
Namutla si Mike. Tumingin siya kay Carla. “Carla… iniwan mo siya dahil akala mo mahirap siya?”
“Ngayon,” ngiti ni Ian. “Nakakalakad na ako. Hindi dahil sa himala, kundi dahil tapos na ang palabas. At sa babaeng nangiwan sa akin…”
Itinaas ni Ian ang kanyang baso.
“Thank you. Dahil kung hindi mo ako iniwan, hindi ko mare-realize na hindi ka pala karapat-dapat sa imperyong ito.”
Pagkatapos ng speech, nagkagulo ang media kay Ian.
Sinubukan lumapit ni Carla. Hinawi niya ang mga guard.
“Ian! Honey! Mahal ko!” sigaw ni Carla, umiiyak (kunwari). “Alam kong kaya mo! Kaya kita iniwan para magsumikap ka! Bumalik ka na sa akin! Mahal na mahal kita!”
Huminto si Ian. Tumingin siya kay Carla nang malamig.
“Carla,” sabi ni Ian. “Sabi mo gusto mo ng lalaking nakakalakad?”
“Oo! At ikaw ‘yun!”
“Pwes,” sagot ni Ian. “Naglakad na ako palayo sa’yo. Guards, ilabas ang babaeng ‘yan. Banned siya sa lahat ng properties ko.”
“No! Ian! Please! Asawa mo ako!”
Habang kinakaladkad ng security si Carla palabas, nilapitan siya ni Mike.
“Mike! Tulungan mo ako!”
“Sorry Carla,” sabi ni Mike, tinanggal ang kamay ni Carla sa braso niya. “Ayoko mawalan ng trabaho. At ayoko sa babaeng mukhang pera. Break na tayo.”
Naiwan si Carla sa labas ng building—umiiyak, nagsisisi, at nakatingin sa napakataas na gusali na pag-aari sana niya, kung natuto lang siyang magtulak ng wheelchair ng taong nagmamahal sa kanya.
