INIMBITAHAN NIYA ANG “MAHIRAP” NIYANG EX-WIFE SA KANYANG ENGRANDENG KASAL PARA IPAHIYA ITO — PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG BUMABA ITO SA ISANG LUXURY CAR KASAMA ANG KAMBAL NA ANAK AT NAGBITAW NG SALITANG NAGPATIGIL SA SEREMONYA
Si Richard ay isang hambog na businessman. Limang taon na ang nakakaraan, pinalayas niya ang una niyang asawa na si Elsa.
Ang dahilan? “Masyadong simple” si Elsa. Hindi daw ito marunong manamit, walang social life, at “pang-bahay” lang. Nagsawa si Richard. Gusto niya ng babaeng “trophy wife” na pwedeng ipagmalaki sa mga business partners niya.
“Lumayas ka!” sigaw ni Richard noon. “Wala kang kwenta! Wala kang ambag sa pagyaman ko! Maghanap ka ng ibang matitirhan!”
Umalis si Elsa na luhaan, bitbit ang kanyang mga gamit sa isang garbage bag. Ang hindi alam ni Richard noong gabing iyon, buntis si Elsa.
Lumipas ang limang taon. Mas lalong yumaman si Richard. At ngayon, ikakasal na siya kay Veronica, isang model at anak ng politiko. Ito ang dream wedding ni Richard.
Dahil sa sobrang yabang, naisipan ni Richard na padalhan ng imbitasyon si Elsa. Nahanap niya ang address nito sa isang maliit na apartment sa probinsya.
To Elsa,
Pumunta ka sa kasal ko. Gusto kong makita mo kung gaano kaganda ang buhay na sinayang mo. Wear your best dress (kung meron ka man). Food is on me.
Gusto lang niyang ipamukha kay Elsa na, “Tingnan mo ako ngayon, at tingnan mo ang sarili mo.”
Araw ng kasal.
Ang venue ay sa isang exclusive garden resort sa Tagaytay. Ang mga bisita ay puro elite. Naka-tuxedo at gown ang lahat.
Si Richard ay nakatayo sa altar, hinihintay si Veronica. Pero ang mata niya ay nasa entrance, hinihintay si Elsa.
“Darating kaya ang basurang ‘yun?” bulong ni Richard sa Best Man niya. “Siguro mahihiya ‘yun. Baka naka-tsinelas lang pumunta dito.”
Nagtawanan sila.
Maya-maya, narinig nila ang ugong ng isang makina. Hindi ito tunog ng tricycle o jeep. Tunog ito ng isang napakamahal na sports car.
Napalingon ang lahat sa gate.
Isang Rolls Royce Phantom na kulay itim ang huminto sa tapat ng red carpet. Ang kotseng ito ay nagkakahalaga ng 50 Milyon. Mas mahal pa sa kotse ng groom.
“Sino ‘yan? May bisita ba tayong bilyonaryo?” tanong ng mga bisita.
Bumukas ang pinto ng driver (na may suot na uniporme). Inalalayan niyang bumaba ang pasahero.
Bumaba ang isang babae.
Nakasuot ito ng isang red velvet gown na hubog na hubog sa kanyang katawan. Ang leeg niya ay pinalamutian ng diamond necklace. Ang mukha niya ay napakaganda, elegante, at punong-puno ng kumpiyansa.
“Sino siya?” tanong ng isang bisita. “Artista ba ‘yan?”
Natulala si Richard. Kilala niya ang mukhang ‘yan. Mas bata, mas makinis, at mas mayaman tingnan… pero si Elsa ‘yan. Ang ex-wife niyang pinalayas niya.
Pero hindi nag-iisa si Elsa.
Binuksan niya ang pinto sa likod. Bumaba ang dalawang batang babae. Kambal.
Nasa edad lima. Nakasuot ng puting dress na parang mga anghel. At ang mukha nila…
Napasinghap ang mga kamag-anak ni Richard.
Ang mga bata ay carbon copy ni Richard. Ang mata, ang ilong, ang hugis ng mukha. Hindi maikakaila. Dugo at laman ito ni Richard.
Naglakad si Elsa sa red carpet, hawak ang kamay ng dalawang bata sa magkabilang gilid. Ang tunog ng kanyang high heels ay parang martilyo sa dibdib ni Richard.
Walang guard na humarang sa kanila dahil sa lakas ng aura ni Elsa.
Tumigil sila sa gitna ng aisle. Humarap si Elsa kay Richard na ngayon ay namumutla at nanginginig sa altar.
“Elsa?” bulong ni Richard. “Ikaw ba ‘yan?”
Ngumiti si Elsa. “Hello, Richard. Salamat sa imbitasyon. Sabi mo ‘Wear your best dress’, di ba? Sinunod ko lang.”
“A-at… sino sila?” turo ni Richard sa mga bata.
“Sina Rina at Rica,” sagot ni Elsa. “Ang mga anak mo. Ang mga batang nasa sinapupunan ko noong gabi na tinapon mo ako sa kalsada na parang aso.”
Nagbulungan ang buong simbahan. “May anak sila?!” “Grabe, iniwan niya ang buntis na asawa?!”
Biglang dumating ang bride na si Veronica. Galit na galit ito nang makita na may umagaw sa eksena.
“Richard! Sino ang babaeng ‘to?! At bakit may mga bata?!” sigaw ni Veronica. “Paalisin mo sila! This is MY wedding!”
Tumingin si Richard kay Veronica, tapos kay Elsa, tapos sa mga bata. Biglang nagbago ang isip ni Richard. Nakita niya ang yaman ni Elsa. Nakita niya ang ganda nito. At nakita niya ang mga anak na kamukhang-kamukha niya (dahil baog daw si Veronica, ito na ang chance niya magka-anak).
Lumapit si Richard kay Elsa.
“Elsa…” sabi ni Richard, nagpapakumbaba. “Anak ko sila? Mayaman ka na pala? Bakit hindi natin pag-usapan ‘to? Pwede nating ayusin ang pamilya natin. Para sa mga bata.”
Tumawa si Elsa. Isang tawa na puno ng pangungutya.
“Ayusin? Richard, nandito ako hindi para makipagbalikan. Nandito ako para ibigay ang regalo ko sa kasal mo.”
May inilabas na dokumento si Elsa mula sa kanyang mamahaling purse.
“Ano ‘to?” tanong ni Richard.
“Basahin mo,” sabi ni Elsa.
Binasa ni Richard. Nanlaki ang mata niya. Nabitawan niya ang papel.
“H-hindi… hindi pwede…”
“Ano ‘yun?!” agaw ni Veronica sa papel. Binasa niya ito nang malakas.
“NOTICE OF ACQUISITION. This serves to inform that ELSA CORP has successfully bought 51% of the shares of RICHARD HOLDINGS. The new owner, Ms. Elsa, is hereby freezing all assets and terminating the position of CEO Richard effective immediately.”
Tumahimik ang paligid.
“Anong ibig sabihin nito?!” sigaw ni Veronica.
Humarap si Elsa sa kanilang lahat.
“Ang ibig sabihin niyan,” paliwanag ni Elsa nang malinaw. “Ang kumpanyang ipinagmamalaki mo, Richard? Akin na. Ang pera na ginagamit mo para sa kasal na ito? Naka-freeze na. Ang mansyon na titirhan niyo sana? Foreclosed na.“
Lumapit si Elsa sa mukha ni Richard.
“Noong pinalayas mo ako, nagsikap ako. Nagtayo ako ng sarili kong negosyo. Ginamit ko ang galit ko para umangat. At noong nalaman kong magpapakasal ka at inimbita mo pa ako para ipahiya? Binili ko ang kumpanya mo. Para sa araw na ito, wala kang babalikan.”
Bumaling si Elsa kay Veronica.
“At ikaw, Veronica. Kung gusto mo pa siyang pakasalan, go ahead. Pero binalaan kita… wala na siyang pera. Pati ang pambayad sa venue na ‘to, talbog na ang cheke niya mamaya.”
Namutla si Veronica. Tumingin siya kay Richard. “Totoo ba? Wala ka nang pera?!”
“Babe, maipapaliwanag ko—”
“Walang explanation!” Hinubad ni Veronica ang veil niya at ibinato kay Richard. “Ayoko sa pulubi! Cancelled ang kasal!”
Tumakbo si Veronica palabas.
Naiwan si Richard sa altar. Wasak. Walang asawa. Walang kumpanya. Walang pera.
Tumingin siya sa kambal. “Mga anak… Papa niyo ako…”
Hinila ni Elsa ang mga bata palayo.
“Let’s go, girls. Don’t talk to strangers,” sabi ni Elsa.
“Bye, Mister,” sabi ng inosenteng bata, kumaway kay Richard.
Naglakad si Elsa pabalik sa Rolls Royce habang nakatingin ang lahat. Si Richard ay napaluhod sa altar, umiiyak, nagsisisi kung bakit niya pinakawalan ang babaeng naging reyna ng buhay niya, at pinalitan ng isang panaginip na naging bangungot.
Sa huli, narealize ni Richard: Ang tunay na paghihiganti ay hindi ang pagsigaw o pag-aaway. Ito ay ang pagiging matagumpay hanggang sa ang taong nanakit sa’yo ay wala nang halaga kundi isang “stranger” sa sarili niyang kwento.
