INIMBITAHAN NG LALAKI ANG DATING ASAWA SA KASAL NIYA UPANG IPAMUKHA ANG YAMAN NIYA — PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG BUMABA ITO SA ISANG LUXURY CAR KASAMA ANG KAMBAL NA ANAK AT NAGBITAW NG SALITANG TUMAPOS SA KASAL
Si Richard ay isang ambisyosong lalaki. Iniwan niya ang una niyang asawa na si Clara limang taon na ang nakakaraan dahil mahirap lang ito. Sabi niya, “pabigat” si Clara sa pangarap niyang yumaman.
Nagsumikap si Richard at naging matagumpay. Ngayon, ikakasal siya kay Tiffany, ang anak ng isang Business Tycoon. Buntis si Tiffany, at ipinagmamalaki ni Richard na magkakaroon na siya ng tagapagmana (Heir).
Para sa kanyang “ultimate revenge” at para ipamukha kay Clara kung ano ang sinayang nito, pinadalhan niya ito ng imbitasyon.
“Gusto kong makita niya kung gaano ako kayaman ngayon,” tawa ni Richard sa mga kaibigan niya. “Siguro hanggang ngayon, naglalaba pa rin siya sa probinsya. Hayaan niyo siyang pumunta para mamatay siya sa inggit.”
Araw ng Kasal.
Ginanap ito sa garden ng isang 5-Star Hotel. Napakagarbo. Ang lahat ng bisita ay “Alta Sociedad.”
Nakahanda na si Richard sa altar. Hinihintay na lang ang bride.
Habang naghihintay, napansin ng mga bisita na may parating na sasakyan. Inaasahan ni Richard na isang tricycle o lumang jeep ang sasakyan ni Clara.
Pero nagulat ang lahat.
Isang makintab na itim na Bentley Limousine ang pumasok sa entrance ng garden.
Bumukas ang pinto ng driver na naka-uniporme.
Lumabas ang isang babae.
Si Clara.
Pero hindi ito ang Clara na kilala ni Richard. Suot ni Clara ang isang Red Designer Gown na agaw-pansin. Ang kanyang balat ay makinis, puno ng alahas na brilyante, at ang aura niya ay parang sa isang Reyna.
Hindi siya nag-iisa.
Bumaba mula sa kotse ang dalawang batang babae (Kambal), nasa edad lima. Magaganda, naka-puting dress, at kamukhang-kamukha ni… Richard.
Natigilan si Richard. Ang puso niya ay kumabog nang mabilis.
Lumapit si Clara at ang kambal sa entrance ng venue. Hinarang sila ng mga guard, pero senenyasan sila ni Richard na papasukin.
“Clara?” gulat na tanong ni Richard. “Ikaw ba ‘yan?”
“Hello, Richard,” ngiti ni Clara. “Salamat sa imbitasyon. Ang ganda ng venue. Medyo cheap lang ang flowers, pero pwede na.”
Namula si Richard sa inis. “Anong ginagawa mo dito? At… at sino ang mga batang ‘yan?”
“Ah, sila ba?” hinawakan ni Clara ang balikat ng kambal. “Sila sina Kara at Mara. Ang mga anak ko.”
“Anak?” lumapit si Richard. Tinitigan niya ang mga bata. Ang mga mata, ang ilong… hindi maipagkakaila. “Anak ko ba sila? Buntis ka noong pinalayas kita?”
“Oo,” sagot ni Clara. “Pero sabi mo diba, pabigat lang ako? Kaya hindi ko na sinabi sa’yo. Nagsumikap ako. At ngayon, ako na ang CEO ng kumpanyang ka-deal ng tatay ng mapapangasawa mo.”
Biglang dumating si Tiffany, ang bride. Galit na galit ito nang makita ang eksena.
“Richard! Sino ‘yan?! Bakit kausap mo ang ex mo?! At bakit may mga bata?!” sigaw ni Tiffany habang hawak ang malaki niyang tiyan.
“Honey, wait! Nagpapaliwanag lang siya!” panic na sagot ni Richard. “Clara, umalis ka na! Huwag kang manggulo! Ikakasal na ako! At tignan mo si Tiffany, buntis sa Junior ko! May tagapagmana na ako! Hindi ko kailangan ng mga anak mong bastardo!”
Tinitigan ni Clara si Richard. Ang awa sa mata niya ay napalitan ng awa para sa katangahan ni Richard.
“Tagapagmana?” tanong ni Clara. Tumingin siya sa tiyan ni Tiffany.
“Oo!” yabang ni Richard. “Lalaki ang anak namin! Siya ang magmamana ng lahat!”
Tumawa si Clara nang mahina. Inilapit niya ang mukha niya kay Richard at kay Tiffany.
Sa harap ng lahat ng bisita, binitawan ni Clara ang pangungusap na nagpahinto sa kasal.
“Richard, paano magiging sa’yo ang dinadala ni Tiffany… kung ang kambal na ito ang huling binhi mo bago ka naging baog dahil sa aksidente mo sa motor apat na taon na ang nakakaraan?”
Tumahimik ang buong garden.
Namutla si Richard. “A-Anong sinabi mo?”
“Nakalimutan mo na ba?” paliwanag ni Clara. “Noong na-aksidente ka, ako ang nagbayad ng hospital bills mo kahit hiwalay na tayo, gamit ang ipon ko. Sabi ng doktor, naputol ang vas deferens mo. Sterile ka na, Richard. Hindi ka na pwedeng magkaanak.”
Dahan-dahang lumingon si Richard kay Tiffany.
“T-Tiffany?” nanginginig na tanong ni Richard. “Akala ko ba… akala ko ba ako ang ama niyan?”
Namutla si Tiffany. “H-Honey… maniwala ka… nagkamali lang ang doktor noon!”
“Nagkamali?” sabat ni Clara. “May kopya ako ng medical records mo, Richard. Gusto mo bang ipakita ko sa Daddy ni Tiffany?”
Biglang tumakbo si Tiffany palabas ng kasal. Huli na siya. Ang dinadala niya ay anak ng ibang lalaki, at ginamit lang niya si Richard para panagutan ito.
Bumagsak si Richard sa tuhod niya.
Nawala ang bride niya.
Nawala ang “tagapagmana” niya.
At sa harap niya, nakatayo ang tunay niyang mga anak—ang kambal—na itinanggi niya kanina lang.
“Clara…” iyak ni Richard, inaabot ang kamay sa mga bata. “Mga anak ko…”
Hinila ni Clara ang kambal palayo.
“Huwag mo silang hawakan,” malamig na sabi ni Clara. “Tinawag mo silang bastardo kanina. Wala silang ama na katulad mo.”
“Clara! Patawarin mo ako! Babawi ako!”
“Huli na ang lahat, Richard. Enjoy your wedding… mag-isa.”
Sumakay si Clara at ang kambal sa Bentley. Umalis sila habang naiwang luhaan at hiyang-hiya si Richard sa gitna ng altar, pinagtatawanan ng mga bisitang inimbitahan niya sana para hangaan siya. Sa huli, siya ang nawalan ng lahat.
