INIMBITAHAN AKO NG ASAWA KO SA KASAL NILA NG KABIT NIYA PARA IPAHIYA BILANG “KAWAWANG EX”… PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG BUMABA AKO SA HELICOPTER KASAMA ANG BAGONG ASAWA KO—ANG BILYONARYONG MAY-ARI NG BANGKONG NAGPAPAUTANG SA KANILA.
Ang Palacio de Estrella, isang eksklusibo at napakamahal na garden venue sa itaas ng bundok, ay napupuno ng puting rosas at halimuyak ng mamahaling pabango. Ito ang araw ng kasal ng ex-husband kong si Anton at ng dati niyang sekretarya na si Valerie.
Tatlong buwan pa lang simula nang ma-finalize ang annulment namin. Iniwan niya ako dahil “boring” daw ako, walang fashion sense, at hindi nababagay sa mundo niyang punong-puno ng ambisyon. Pagkatapos niyang kunin ang halos lahat ng ipon ko, ipinagpalit niya ako kay Valerie—isang babaeng puro brand ng damit ang alam pero walang laman ang utak.
Isang linggo bago ang kasal, pinadalhan ako ni Anton ng isang gold-plated na imbitasyon. May nakasulat pa sa likod: “Diana, sana makapunta ka. Gusto kong makita mo kung paano tratuhing reyna ang isang totoong babae. Pwede kang sumakay ng bus papunta sa venue, huwag ka lang mag-jeep para hindi ka amoy-araw. – Anton”
Gusto nila akong gawing katatawanan. Inasahan nilang darating ako na umiiyak, nakasuot ng lumang damit, at nagmamakaawa sa isang sulok.
Habang nagtatawanan si Anton at Valerie sa harap ng daan-daang VIP guests, biglang may narinig na kakaibang ingay mula sa itaas.
WUG-WUG-WUG-WUG!
Napatigil ang string quartet na tumutugtog ng love song. Tumingala ang mga bisita. Isang napakalakas na hangin ang yumanig sa buong garden venue. Nagliparan ang mga puting rosas, nasira ang perpektong ayos ng buhok ni Valerie, at natumba ang ilang mamahaling wine glass sa mga lamesa.
Isang makintab at itim na AgustaWestland private helicopter ang dahan-dahang bumababa sa malawak na damuhan, ilang metro lang mula sa mismong altar. Sa gilid ng helicopter, nakapintura ang isang gintong logo: Imperial Global Bank.
Nataranta si Anton. “Sino ‘yan?! Bakit may nag-landing na chopper sa kasal ko?! Guard!” sigaw niya, pilit na inaayos ang nagulo niyang buhok.
Bumukas ang pinto ng helicopter. Unang bumaba ang apat na lalaking naka-itim na suit at shades—mga elite bodyguards. Mabilis silang naglinya para gumawa ng daan.
Kasunod nilang bumaba ang isang napakagwapo at matikas na lalaki. Nakasuot siya ng isang custom-made Italian suit na sumisigaw ng bilyun-bilyong halaga. Siya si Alexander Imperial, ang kinatatakutang bilyonaryo at CEO ng Imperial Global Bank.
Nanginig ang mga tuhod ni Anton nang mamukhaan ang lalaki. Ang bangkong ito ang nagpautang ng daan-daang milyon sa kumpanya niya para hindi siya mabangkarote.
“M-Mr. Imperial?!” utal at gulat na sigaw ni Anton. Mabilis siyang lumapit, pilit na ngumingiti kahit hinahangin. “S-Sir! Isang malaking karangalan na dumalo kayo sa kasal ko! Hindi ko po inasahan—”
Pero hindi siya pinansin ni Alexander. Sa halip, lumingon ang bilyonaryo pabalik sa helicopter, inilahad ang kanyang kamay, at maingat na inalalayan ang isang babae pababa.
Pagbaba ng babae, literal na tumigil ang paghinga ng lahat ng bisita.
Ako ‘yun. Si Diana.
Wala na ang “boring” at “manang” na asawa. Nakasuot ako ng isang kumikinang na crimson red silk gown na dinesenyo pa sa Paris. Ang leeg ko ay napapalamutian ng isang sapphire necklace na nagkakahalaga ng milyun-milyon. Ang tindig ko ay puno ng kumpiyansa at kapangyarihan.
Nalaglag ang panga ni Anton. Nanlaki ang mga mata ni Valerie sa matinding inggit at gulat nang makita niya kung gaano ako kaganda ngayon.
“D-Diana?!” sigaw ni Anton, halos mabulunan sa sarili niyang laway. “Anong ginagawa mo rito?! At… b-bakit mo kasama si Mr. Imperial?!”
Humigpit ang hawak ni Alexander sa kamay ko. Hinalikan niya ang likod ng palad ko sa harap ng lahat bago siya malamig na tumingin kay Anton.
“Huwag mong sisigawan ang asawa ko, Anton,” nagbabantang boses ni Alexander na nagpayanig sa buong venue.
“A-Asawa?!” tili ni Valerie, na ngayon ay namumula na sa galit. “Anton, anong ibig sabihin nito?! Bakit asawa ng bilyonaryo ang basurang ex mo?!”
Ngumiti ako. Isang ngiting mapang-asar. Naglakad kami ni Alexander palapit sa kanila, hinahawi ng mga bodyguards namin ang mga bisitang nakaharang.
“Salamat sa imbitasyon mo, Anton,” mahinahon kong sabi, inilabas ang gold-plated na imbitasyon mula sa maliit kong designer bag at inihagis ito sa paanan niya. “Sabi mo kasi sumakay ako. Hindi mo naman tinukoy kung anong sasakyan, kaya nag-chopper na lang kami ng asawa ko. Pasensya na kung nasira ko ang ‘aesthetic’ ng kasal niyo.”
Namumutla at pinagpapawisan nang malapot si Anton. “D-Diana… hindi ko maintindihan…”
“Hayaan mong ako ang magpapaliwanag,” malamig na sabat ni Alexander. Inilabas ng isa sa mga bodyguards ang isang makapal na itim na folder at inabot ito kay Alexander. Ibinagsak ito ng bilyonaryo sa dibdib ni Anton, na napilitang saluhin ito.
“Ano ‘to, Sir?” nanginginig na tanong ni Anton.
“That is a Notice of Default and Immediate Foreclosure,” sagot ni Alexander. “Ang kumpanyang pinagmamalaki mo? Ang pambayad mo sa marangyang kasal na ito? Lahat ‘yan ay galing sa 500 million pesos na inutang mo sa bangko ko. At ayon sa imbestigasyon ng asawa kong si Diana—na ngayon ay Vice-Chairwoman na ng Imperial Global Bank—pineke mo ang mga financial statements mo para makakuha ng loan.”
Napaatras si Anton. Parang naubusan ng dugo ang buong mukha niya. “H-Hindi totoo ‘yan…”
“Totoo ‘yan, Anton,” putol ko. “Ako mismo ang nag-audit ng mga papeles mo. Dahil sa pandaraya mo, kinakansela ng bangko namin ang loan mo. Babayaran mo ang buong 500 million ngayon din. Kung hindi, kukunin namin ang kumpanya mo, ang bahay mo, at ipapakulong kita dahil sa estafa.”
Nagkagulo ang mga bisita. Ang mga kaibigan at negosyanteng kanina ay pumapalakpak kay Anton ay biglang nagbulungan at nag-umpisang maglakad palayo. Ayaw nilang madamay sa isang bangkarote at kriminal.
“HINDI! Peke ‘yan!” nagwawalang sigaw ni Valerie. Hinila niya ang braso ni Anton. “Babe! Gumawa ka ng paraan! Paano ang kasal natin?! Paano ang honeymoon natin sa Maldives?!”
“Tumahimik ka muna, Valerie!” bulyaw ni Anton sa sarili niyang bride.
Biglang lumuhod si Anton sa harapan ko. Walang pakialam kung madumihan ang kanyang puting tuxedo. Umiiyak siya at pilit na inaabot ang laylayan ng gown ko, pero mabilis na humarang ang mga bodyguards ni Alexander.
“Diana! Parang awa mo na!” hagulgol ng lalaking nagmaliit sa akin noon. “Nabulag lang ako! Si Valerie ang nag-udyok sa akin na mangutang nang malaki para magpasikat! Patawarin mo na ako! Kausapin mo ang asawa mo, please! Ayokong makulong!”
Tiningnan ko siya nang may matinding pandidiri.
“Sabi mo sa imbitasyon, gusto mong ipakita kung paano tratuhing reyna ang isang totoong babae?” Tumingala ako kay Alexander, na nakatingin sa akin nang may buong pagmamahal at respeto. “Salamat, Anton. Dahil sa pag-iwan mo sa akin, nahanap ko ang lalakeng trinato akong higit pa sa reyna. At ikaw? Nakahanap ka ng babaeng uubos sa yaman mo.”
Tinalikuran ko sila.
“I-enjoy niyo ang wedding cake niyo,” huli kong paalam nang hindi lumilingon. “Dahil bukas paggising niyo, wala na kayong bahay, wala kayong pera, at may posas na kayo pareho.”
Kasama ang aking bilyonaryong asawa, naglakad ako pabalik sa helicopter. Habang paangat kami sa ere, nakita ko mula sa bintana ang tuluyang pagkawasak ng kasal. Si Valerie ay nagwawala at sinasampal si Anton, habang si Anton ay nakasubsob sa damuhan, umiiyak at pinapanood ang helicopter namin na lumipad palayo.
Inimbitahan nila ako para ipahiya. Pero umalis ako na iniwan silang wasak na wasak.
