ILANG MINUTO BAGO AKO MAGLAKAD SA ALTAR, NAGTAGO AKO SA CR DAHIL SA KABA — PERO NANLAMIG ANG BUONG KATAWAN KO NANG MARINIG KO ANG PLANO NG BIYENAN KO NA DUMUROG SA PUSO KO
Si Celine ay ang nag-iisang tagapagmana ng Celine Group of Companies. Ulila na siya sa magulang, kaya ang tanging sandalan niya ay ang kanyang fiancé na si Jason.
Si Jason ay perpekto sa paningin ni Celine. Mabait, maalaga, at galing sa isang respetadong pamilya (kahit na alam ng lahat na palugi na ang negosyo nina Jason). Ang nanay ni Jason na si Donya Stella ay laging malambing kay Celine.
“Anak na ang turing ko sa’yo, Celine,” laging sabi ni Stella.
Araw ng kasal. Nasa Bridal Suite si Celine. Kinakabahan siya.
“Sandali lang, iihi lang ako,” paalam ni Celine sa coordinator.
Pumasok siya sa malaking banyo ng suite. Pumasok siya sa pinakadulong cubicle at sinarado ang pinto. Sinubukan niyang pakalmahin ang sarili. Hinga nang malalim, Celine. Ito na ang happiest day mo.
Habang inaayos niya ang kanyang gown sa loob ng cubicle, narinig niyang bumukas ang pinto ng banyo. May pumasok na dalawang tao.
“Bilisan mo, Jason! Ayusin mo ang buhok mo!” boses iyon ni Donya Stella.
“Ma, kinakabahan ako,” sagot ni Jason.
Natigilan si Celine. Nasa loob ng CR ang groom at ang nanay nito? Bawal magkita ang bride at groom bago ang kasal! Bubuksan sana ni Celine ang pinto para gulatin sila, pero napatigil siya sa sumunod na sinabi ni Stella.
“Bakit ka kakabahan?” inis na sabi ni Stella. “Isipin mo na lang ang 5 Billion Pesos, Jason! Kapag nasabi mo na ang ‘I Do’, sa atin na ang kumpanya niya!”
“Pero Ma… naaawa ako kay Celine. Mabait siya. Kailangan ba talaga nating gawin ‘yung Plan B?”
Nanlamig si Celine. Napahawak siya sa bibig niya para pigilan ang paghikbi.
“Anong maawa?!” bulyaw ni Stella (pero pabulong). “Nakalimutan mo na ba? Baon tayo sa utang! Kapag hindi mo pinakasalan ang babaeng ‘yan, makukulong tayo! Makinig ka sa plano. Pagkatapos ng honeymoon, pipirmahan niya ang Power of Attorney. Pagkatapos nun, unti-unti nating lalagyan ng gamot ang inumin niya para magmukha siyang baliw. Kapag nadeklara na siyang mentally incapacitated, ipapasok natin siya sa mental hospital at ikaw na ang may-ari ng lahat!”
“Sige na nga, Ma,” buntong-hininga ni Jason. “Basta siguraduhin mong hindi siya mamamatay ha? Baliw lang.”
“Oo na. Tara na, baka mahalata tayo.”
Lumabas sila ng banyo.
Naiwan si Celine sa loob ng cubicle. Nanginginig. Tumutulo ang luha na sumisira sa makeup niya.
Ang lalaking mahal niya… ang lalaking akala niya ay kakampi niya… ay papakasalan lang pala siya para nakawan at baliwin.
Gusto niyang tumakbo. Gusto niyang mag-back out.
Pero tumingin si Celine sa salamin. Pinunasan niya ang luha niya.
“Hindi,” bulong niya sa sarili. “Hindi ako iiyak. Hindi ako magpapatalo. Kung gusto nila ng palabas, bibigyan ko sila ng palabas.”
Inayos ni Celine ang kanyang makeup. Tinext niya ang kanyang Personal Lawyer na nasa labas.
“Attorney, execute Protocol Z. Now.”
Lumabas si Celine ng suite.
“Ready na po ba kayo, Ma’am?” tanong ng coordinator.
“Ready na ready,” ngiti ni Celine. Isang ngiting malamig at mapanganib.
Bumukas ang pinto ng simbahan.
Naglakad si Celine sa aisle. Napakaganda niya. Naka-abang si Jason sa altar, umiiyak (fake tears of joy). Si Donya Stella ay nasa unahan, nakangiti nang malapad, iniisip na ang bilyonaryo na sila.
Pagdating sa altar, hinalikan ni Jason ang kamay ni Celine.
“Ang ganda mo, Mahal,” bulong ni Jason.
“Salamat,” sagot ni Celine.
Nagsimula ang seremonya. Dumating ang part ng Vows.
Kinuha ni Jason ang mic. “Celine, I promise to love you, to protect you…” (Puro kasinungalingan).
Kinuha ni Celine ang mic. Humarap siya kay Jason.
“Jason,” simula ni Celine. “Noong una kitang makilala, akala ko ikaw na ang sagot sa mga dasal ko. Akala ko, ligtas ako sa’yo.”
Ngumiti si Jason.
“Pero kanina,” patuloy ni Celine. “Habang nasa CR ako, narinig ko kayo ng Nanay mo.”
Nawala ang ngiti ni Jason. Namutla si Donya Stella sa upuan.
“Narinig ko ang tungkol sa 5 Billion Pesos,” sabi ni Celine nang malakas sa microphone. “Narinig ko ang tungkol sa utang niyo. At narinig ko ang plano niyong baliw-baliwan ako at ipakulong sa mental hospital pagkatapos ng kasal.”
Nag-gasp ang mga bisita. Nagbulungan.
“Celine! Honey! Ano bang sinasabi mo? Baka nag-iimagine ka lang!” tanggi ni Jason, pinapawisan nang malapot.
“Oo nga Celine!” sigaw ni Stella, tumayo. “Stress lang ‘yan! Ituloy ang kasal!”
“Stress?” tawa ni Celine.
Senyales siya sa sound system operator.
Biglang umalingawngaw sa speakers ng simbahan ang Recorded Audio mula sa cellphone ni Celine.
“Kapag nadeklara na siyang mentally incapacitated, ipapasok natin siya sa mental hospital at ikaw na ang may-ari ng lahat!” (Boses ni Stella).
“Sige na nga, Ma.” (Boses ni Jason).
Huli sa akto. Rinig ng lahat—ng pari, ng mga magulang, ng mga business partners.
Bumagsak si Stella sa upuan, parang hihimatayin.
“Jason,” sabi ni Celine, tinatanggal ang engagement ring. “Akala niyo ba tanga ako? Ang Prenuptial Agreement na pinirmahan mo kahapon? Hindi mo binasa nang maigi, no?”
“A-anong ibig mong sabihin?” nanginginig si Jason.
“Nakasaad sa Section 10: Any evidence of infidelity or conspiracy to harm the spouse will result in immediate nullification of any assets and… imprisonment.“
Pumasok ang mga Pulis sa simbahan. Kasama nila ang Lawyer ni Celine.
“Donya Stella, Mr. Jason,” sabi ng Pulis. “Inaaresto namin kayo for Conspiracy to Commit Murder and Fraud.”
“Huwag! Celine! Mahal kita! Napilitan lang ako!” lumuhod si Jason, kumapit sa gown ni Celine.
Sinipa ni Celine ang kamay ni Jason.
“Ang pagmamahal, hindi nananakit. Ang pagmamahal, hindi nagnanakaw.”
Humarap si Celine sa mga bisita.
“Sorry po, Father. Sorry, guests. Walang kasalang magaganap. Pero may handaan sa reception. Kumain kayo. I-celebrate natin ang kaligtasan ko sa impyernong buhay na sana’y papasukin ko.”
Tumalikod si Celine at naglakad palabas ng simbahan—mag-isa, walang asawa, pero buhay, malaya, at puno ng dangal. Habang sa likod niya, kinakaladkad ng mga pulis ang mag-inang nagbalak sirain siya.
