I-SURPRISE ANG BUNTIS KONG ASAWA—PERO KUMULO ANG DUGO KO NANG MAKITA KO SIYANG GUMAGAPANG SA SAHIG PARA MAGLINIS HABANG ANG MGA EMPLEYADO KO AY KUMAKAIN AT NAGTATAWANAN.
Ako si Adrian. CEO ako ng isang malaking kumpanya. Dahil sa bigat ng trabaho, madalas akong wala sa bahay. Ang tanging kasama ng aking asawang si Mia sa aming malaking mansyon ay ang limang kasambahay at ang pinagkakatiwalaan kong Mayordoma na si Manang Tess.
Buntis si Mia sa aming panganay. Eight months na. Maselan ang pagbubuntis niya kaya binilinan ko ang lahat ng staff na alagaan siya nang mabuti. Mahal na mahal ko si Mia. Galing siya sa simpleng pamilya, at ayokong maramdaman niyang nahihirapan siya sa mansion.
“Manang Tess, huwag niyong pagtatrabahuhin si Mia ha? Ibigay niyo lahat ng gusto niya. Doble ang bonus niyo ngayong buwan basta maayos ang asawa ko,” bilin ko bago ako umalis papuntang Japan para sa isang business trip.
“Opo, Sir Adrian! Kami na po ang bahala kay Ma’am. Para na namin siyang reyna dito,” nakangiting sagot ni Manang Tess.
Napanatag ako. Akala ko, nasa mabuting kamay ang asawa ko.
Tatlong araw dapat ako sa Japan, pero dahil sa sipag ko, natapos ko agad ang deal sa loob ng isang araw. Nagpasya akong umuwi agad para i-surprise si Mia. Bumili ako ng paborito niyang cheesecake at mga gamit para sa baby.
Hindi ako nagpasundo sa driver. Nag-taxi ako pauwi para walang makaalam na darating ako. Gusto kong makita ang ngiti ni Mia kapag nakita niya ako nang mas maaga.
Alas-tres ng hapon nang makarating ako sa mansyon.
Tahimik ang bahay.
Dahan-dahan kong binuksan ang pinto. Inaasahan kong makikita ko si Mia na nagpapahinga sa sofa habang pinapaypayan ng mga katulong.
Pero ibang eksena ang bumungad sa akin. Isang eksenang dumurog sa puso ko at pumatay sa dating Adrian na mapagbigay.
Sa gitna ng malaking sala… nakita ko ang buntis kong asawa na nakaluhod at gumagapang sa sahig.
May hawak siyang basahan. Hirap na hirap siyang yumuko dahil sa laki ng tiyan niya. Pawisan siya, gusot ang damit, at mukhang pagod na pagod. Pinupunasan niya ang natapong juice sa mamahaling carpet.
At ang mga katulong?
Nandoon silang lahat sa sofa. Nakaupo. Nanonood ng TV. Kumakain ng snacks na binili ko para sana sa pantry.
Nakita kong sinipa ng bahagya ni Manang Tess ang paanan ni Mia.
“Bilisan mo naman diyan, Mia!” bulyaw ni Manang Tess habang ngumunguya. “Ang bagal-bagal mo! Linisin mo ‘yan bago dumating si Sir Adrian bukas! Kapag may nakita kaming dumi, isusumbong ka namin na tamad ka at pinapabayaan mo ang bahay!”
“Opo… pasensya na po… masakit lang po talaga ang likod ko…” iyak ni Mia habang pilit na kinukuskos ang sahig.
“Arte mo! Porket asawa ka ng boss, akala mo donya ka na? Galing ka rin naman sa hirap ah! Wag kang mag-inarte! Ipagluto mo pa kami ng meryenda pagkatapos niyan!” dagdag ng isa pang katulong sabay tawa.
Nagdilim ang paningin ko. Ang dugo ko ay umakyat sa ulo ko. Naramdaman ko ang panginginig ng buong katawan ko sa galit.
Nabitawan ko ang mga paper bag na dala ko.
BLAG!
Bumagsak ang mga regalo sa sahig. Ang tunog ay umalingawngaw sa buong sala.
Sabay-sabay na lumingon ang mga katulong at si Manang Tess.
Nang makita nila ako na nakatayo sa may pinto, nanlaki ang mga mata nila. Namutla sila na parang mga bangkay. Napatayo sila sa sofa at nalaglag ang mga kinakain nila.
“S-Sir Adrian?!” nauutal na sigaw ni Manang Tess. Halos hindi lumabas ang boses niya.
Hindi ako nagsalita agad. Ang dating Adrian na mahinahon ay naglaho sa sandaling iyon.
Mabilis akong lumakad palapit kay Mia. Binuhat ko siya mula sa sahig. Nanginginig siya, malamig ang pawis, at niyakap ako nang mahigpit.
“Adrian… andito ka…” hagulgol niya, na parang batang natagpuan ang kakampi.
Hinarap ko ang mga empleyado. Ang mga mata ko ay puno ng poot.
“S-Sir… naglalaro lang po kami… biro lang po ‘yun… tinuturuan lang namin si Ma’am mag-exercise…” palusot ng isang katulong, nanginginig ang boses.
“Biro?” tanong ko. Ang boses ko ay mababa pero nakakatakot.
Lumapit ako kay Manang Tess.
“Binabayaran ko kayo ng triple sa minimum wage. Binibigyan ko kayo ng SSS, PhilHealth, at bonus na mas malaki pa sa sweldo ng mga professional. Trinato ko kayo na parang pamilya. Tapos gagawin niyo itong alipin ang asawa ko sa sarili kong bahay habang nagpapakasasa kayo?!”
“Sir, sorry po! Huwag niyo po kaming tanggalin! May pamilya po kami!” lumuhod si Manang Tess, umiiyak.
“May pamilya kayo? Ang asawa ko, may pamilya rin—ako at ang anak namin. At muntik niyo nang ipahamak ang anak ko dahil sa katamaran niyo!”
Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang Head ng Security at ang Lawyer ko. Loudspeaker.
“Attorney, pumunta ka dito. Ngayon din. I want to file cases of Grave Coercion, emotional abuse, and violation of labor trust against my staff.”
Narinig ito ng mga katulong at lalo silang nag-iyakan.
Humarap ako sa kanila.
“Sa loob ng limang taon, naging mabait akong amo. Pero ngayong araw, winasak niyo ang tiwala ko. You destroyed my kindness.”
“I want all of you out of my house right now. Get out.”
“S-Sir, yung separation pay po namin…” hirit ng isa.
Tinignan ko siya nang masama.
“Separation pay? You are terminated for cause. Dahil sa ginawa niyo, ni piso wala kayong makukuha. At huwag kayong mag-alala, hindi kayo makakalayo.”
Lumapit ako sa mukha ni Manang Tess.
“Sisiguraduhin kong naka-blacklist kayo sa lahat ng agencies sa buong Pilipinas. I will use my connections. Wala nang tatanggap sa inyo kahit bilang tagahugas ng pinggan. Ipapaalam ko sa lahat kung anong klaseng empleyado kayo.”
Dumating ang security. Pinalabas sila sa gate nang walang dalang kahit ano kundi ang damit na suot nila. Ang mga natira nilang gamit ay ipinadala ko sa charity, dahil hindi ko na gustong makita ang kahit anong bakas nila sa bahay ko.
Dinala ko si Mia sa ospital para ipa-check up. Salamat sa Diyos, okay ang baby, pero na-trauma si Mia. Nalaman ko na matagal na pala nila itong ginagawa kapag wala ako—tinatakot nila si Mia na hihiwalayan ko siya kapag nagsumbong siya. Dahil mabait at probinsyana si Mia, naniwala siya at natakot.
Simula noon, hindi na ako kumuha ng stay-in staff na hindi dumaan sa matinding background check at psychological evaluation. At higit sa lahat, hindi na ako umalis sa tabi ni Mia hanggang sa manganak siya.
Ang Adrian na sobrang bait at mapagtiwala ay namatay noong hapong iyon. Ang pumalit ay isang amang handang gawin ang lahat at banggain ang kahit sino para protektahan ang kanyang mag-ina.
