“HINIYA NILA AKO SA YATE AT PINAGSUOT NG MASKARA DAHIL ‘MAITIM’ DAW AKO AT AMOY ISDA — PERO NANG DUMATING ANG BILYONARYONG MAY-ARI NG YATE, NILAMPASAN NIYA ANG MGA ‘DONYA’ AT YUMUKO SA AKIN PARA IABOT ANG KONTRATA.”
Ako si Leni.
Ang tawag sa akin ng Tita Viring ko at pinsan kong si Bella ay “Uling” o kaya naman ay “Amoy-Patis.”
Simula nang mamatay ang mga magulang ko, kinupkop nila ako. Pero hindi bilang kapamilya, kundi bilang katulong.
Habang si Bella ay nagpapaputi sa spa at nagshoshopping, ako naman ay nasa daungan ng isda madaling-araw pa lang. Ako ang nagbabantay ng maliit na negosyo ng isda na iniwan ng Tatay ko.
Kinukuha ni Tita Viring ang lahat ng kita ko.
“Pambayad ‘to sa pagtira mo sa amin!” sigaw niya. “Huwag kang magreklamo dahil maitim ka na nga, wala ka pang mararating sa buhay!”
Tiniis ko ang lahat. Nagtrabaho ako nang tahimik. Nag-aral ako sa gabi. At palihim kong pinalago ang negosyo gamit ang kakarampot na itinatago kong pera.
ANG YACHT PARTY
Kaarawan ni Bella. Gusto niyang magpa-impress sa kanyang fiancé na si Martin, isang anak-mayaman.
Nag-renta si Tita Viring ng isang Luxury Yacht para sa isang exclusive party.
“Kailangan maging perfect ito!” sabi ni Tita Viring. “Dapat isipin ni Martin at ng pamilya niya na Old Rich tayo.”
Sinama nila ako sa yate, hindi para mag-party, kundi para maging server.
“Leni, magsuot ka ng maskara ha,” utos ni Bella habang inaayusan siya ng make-up artist. “Ang itim-itim mo kasi. At tsaka baka mangamoy isda ka, masira ang appetite ng mga guests. Doon ka lang sa gilid, mag-abot ng wine.”
Suot ang uniporme ng waitress at isang maskara na tumatakip sa mata ko, sumunod ako.
Habang nagkakasiyahan sila, habang umiinom ng champagne si Tita Viring at nagyayabang na pag-aari daw nila ang yate, ako ay tahimik na nagsisilbi.
Minsan, sinasadya ni Bella na tapunan ako ng pagkain.
“Oops, sorry Uling! Linisin mo ‘yan!” tawa niya.
Nakikitawa rin si Martin. “Yaya, bilisan mo! Ang bagal!”
Masakit. Pero ngumiti lang ako sa ilalim ng maskara.
Dahil hindi nila alam, ang Luxury Yacht na ito na nirentahan nila… at ang kumpanyang nagpapaupa nito… ay may bagong may-ari simula kahapon.
ANG PAGDATING NG TUNAY NA BIG BOSS
Sa gitna ng party, biglang tumigil ang musika.
Umakyat sa deck ang Kapitan ng Yate, kasama ang isang banyagang lalaki na naka-suit.
Si Mr. Hamilton. Ang CEO ng Hamilton Luxury Cruises, ang kumpanyang may-ari ng yate.
Nagliwanag ang mukha ni Tita Viring.
“Oh my God! Si Mr. Hamilton!” bulong niya kay Bella. “Siya ang pinakamayamang tao sa industriya! Bella, ayusin mo ang sarili mo. Kailangan nating magpa-picture para lalong bumilib sa atin si Martin!”
Lumapit si Tita Viring at Bella kay Mr. Hamilton.
“Mr. Hamilton! Welcome to my party!” bati ni Tita Viring, feeling close agad. “I am Donya Elvira. We are renting this yacht. Baka naman pwedeng bigyan mo kami ng discount sa susunod? Friends naman tayo diba?”
Tinignan lang sila ni Mr. Hamilton nang seryoso. Hindi siya nakipagkamay.
“I am not here for the party,” sabi ni Mr. Hamilton sa matigas na Ingles. “I am here to meet the New Owner of my company. Today, I officially sold Hamilton Luxury Cruises to a Filipina Tycoon.”
“Filipina?” gulat na tanong ni Bella. “Sino? Baka kilala namin! Baka isa sa mga amiga ko!”
Naglinga-linga si Mr. Hamilton.
Nakita niya ako sa sulok, may bitbit na tray ng wine, at naka-maskara.
Nilampasan niya sina Tita Viring at Bella.
Dire-diretso siyang lumapit sa akin.
“Excuse me, Ma’am,” sabi ni Mr. Hamilton.
Tumawa si Bella. “Mr. Hamilton! Waitress lang ‘yan! Ang baho niyan! Huwag kayong lumapit diyan!”
Pero hindi nakinig si Mr. Hamilton.
Sa harap ng lahat, yumuko siya sa akin.
“Good afternoon, Ms. Elena ‘Leni’ Cruz. It is an honor to finally meet the Queen of Seafood Export.”
Tinanggal ko ang maskara ko.
Humarap ako sa kanila. Ang “Uling” na nilalait nila.
“Good afternoon, Mr. Hamilton,” sagot ko sa flawless na Ingles. “Thank you for bringing the documents.”
Nalaglag ang panga ni Tita Viring.
Nabuhusan ng wine si Bella sa gulat.
Si Martin, napanganga.
“L-Leni?!” sigaw ni Tita Viring. “Anong kalokohan ‘to?! Bakit ka tinatawag na Boss?!”
Inabot ko ang dokumento at pinirmahan ito.
“Tita,” sabi ko nang kalmado. “Ang akala niyo, nagtitinda lang ako sa palengke? Sa loob ng limang taon, ako na ang naging pinakamalaking supplier ng Tuna at Seafood sa buong Asya. Ang tawag niyo sa akin Amoy-Patis? Ang patis na ‘yun ang nagdala sa akin sa bilyun-bilyong piso.”
“H-Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Bella. “Kasambahay ka lang namin! Palamunin!”
“Palamunin?” Tinaas ko ang kilay ko. “Sino kaya ang palamunin? Ako? O kayo na ginagamit ang pera ng tatay ko na itinabi ko sana para sa future ko, pero ninakaw niyo?”
Humarap ako kay Mr. Hamilton.
“Mr. Hamilton, is the transfer complete?”
“Yes, Ms. Leni. You now own this Yacht and the entire fleet.”
“Good,” ngiti ko.
Humarap ako kay Tita Viring at Bella.
“So, dahil ako na ang may-ari ng Yate na ito… I have a the right to choose my guests.”
Tinignan ko sila mula ulo hanggang paa.
“At ayoko ng mga bisitang plastic at mapang-api.”
“Leni! Tita mo ako!” sigaw ni Viring. “Huwag kang bastos!”
“Respeto?” sagot ko. “Kailan niyo ako nirespeto? Nung pinalamon niyo ako ng tira-tira? Nung tinawag niyo akong Uling? Nung pinagsuot niyo ako ng maskara dahil kinakahiya niyo ako?”
“Captain!” utos ko sa Kapitan ng Yate.
“Yes, Ma’am Leni!”
“Please turn the yacht around. Bumalik tayo sa daungan. At ibaba ang mga taong ito.”
“No! Birthday ko!” iyak ni Bella. “Nandito ang fiancé ko! Nakakahiya!”
Tumingin ako kay Martin.
“Martin, diba?” sabi ko. “Kung ako sa’yo, mag-iisip ako kung itutuloy ko ang kasal. Dahil ang pamilyang ‘yan ay baon sa utang. Ang credit card na ginamit pambayad sa party na ‘to? Declined na ‘yan kanina pa, tinanggap lang ng staff dahil alam nilang darating ako para bayaran.”
Namutla si Martin. Tumingin siya kay Bella na puno ng pandidiri. “Scammer kayo? Sabi niyo mayaman kayo? Break na tayo!”
Iniwan ni Martin si Bella na umiiyak sa deck.
Nang makarating kami sa pier, pinalayas ko sila.
Walang sasakyan. Walang pera. Naka-gown nga, pero naglalakad sa init ng araw habang pinagtitinginan ng mga tao.
Ako?
Nanatili ako sa Yate.
Umupo ako sa VIP Lounge, uminom ng wine, at pinanood silang maglakad palayo habang papalubog ang araw.
Ang maitim na tuhod na nilait nila? Nakapatong ngayon sa velvet cushion.
Ang amoy isda na kinadidirian nila? Ito ang amoy ng tagumpay.
Minsan, ang mga taong pilit nating itinatago sa dilim ang siya palang may hawak ng pinakamaliwanag na ilaw.
WAKAS
