GINAWANG ALIPIN ANG AMPON SA LOOB NG SAMPUNG TAON — PERO HALOS HIMATAYIN ANG PAMILYA NANG LUMUHOD ANG MAYAMANG FIANCÉ NG KAPATID NIYA SA HARAP NITO AT TINAWAG SIYANG “NAWAWALANG PRINSESA”
Si Ella ay isang ampon. Sampung taon na ang nakakaraan, natagpuan siya ni Aling Viring sa gilid ng ilog, sugatan at walang maalala (amnesia). Iniuwi siya ni Viring, hindi dahil sa awa, kundi dahil kailangan niya ng katulong sa bahay na walang bayad.
Sa loob ng tahanan nina Viring, naging impyerno ang buhay ni Ella.
Siya ang gumagawa ng lahat—nagluluto, naglalaba, naglilinis ng kubeta. Ang tunay na anak ni Viring na si Bea ay tratong prinsesa, habang si Ella ay tratong hayop.
“Ella! Ang bagal mo!” sigaw ni Bea habang nagpapa-pedicure sa sala. “Timplahan mo ako ng juice! Yung malamig! Tanga ka ba? Bakit ang dumi ng damit mo?!”
“Pasensya na, Ate Bea. Kakatapos ko lang maglinis ng bodega,” nakayukong sagot ni Ella.
“Huwag mo akong ma-Ate! Hindi tayo magkadugo! Hampaslupa ka lang na pinulot ni Mama!”
Araw-araw, sinasaktan, sinasampal, at ginugutom si Ella. Ang tanging yaman niya ay ang isang kakaibang kwintas na suot niya noong natagpuan siya—isang kwintas na may Ruby pendant na hugis rosas. Ito lang ang tinago niya nang maigi para hindi manakaw nina Bea.
Dumating ang isang malaking balita.
Si Bea ay ikakasal na sa isang napakayamang lalaki mula sa Maynila—si Sir Liam.
Si Liam ay CEO ng isang malaking kumpanya at galing sa angkan ng mga De Silva. Tuwang-tuwa si Aling Viring.
“Sa wakas! Yayaman na tayo!” halakhak ni Viring. “Makakaalis na tayo sa hirap! Bea, ayusin mo ang sarili mo. Darating si Liam ngayong gabi para sa Pamamanhikan.”
Binalingan ni Viring si Ella na nagwawalis.
“Ikaw! Ella! Magluto ka ng pinakamasarap na pagkain! Linisin mo ang buong bahay! Siguraduhin mong kikinang ang sahig! At kapag dumating si Liam… huwag na huwag kang magpapakita!“
“Po?” tanong ni Ella.
“Bingi ka ba?!” sigaw ni Viring. “Nakakahiya ang itsura mo! Ang dumi-dumi mo! Baka isipin ni Liam na nag-aalaga kami ng pulubi! Doon ka lang sa kusina! Kapag lumabas ka, papatayin kita sa bugbog!”
Sumunod si Ella. Nagluto siya ng Kare-Kare, Lechon Kawali, at Seafood Paella—mga pagkaing siya ang naghirap pero hindi niya matitikman.
Gabi ng Pamamanhikan.
Dumating si Liam lulan ng isang Luxury SUV. Napakagwapo nito, matangkad, at puno ng awtoridad. Kasama niya ang kanyang mga Assistant at Bodyguards.
Sinalubong siya nina Viring at Bea na naka-gown at puno ng kolorete sa mukha.
“Welcome, Liam! Welcome to our humble home!” bati ni Viring, todo-ngiti.
“Good evening, Tita. Hi Bea,” bati ni Liam. Pero napansin ng lahat na seryoso ang mukha ni Liam. Tila may hinahanap ang kanyang mga mata sa paligid ng bahay.
Umupo sila sa dining area. Kumain sila ng mga niluto ni Ella.
“Ang sarap nito, Bea,” sabi ni Liam habang kumakain ng Kare-Kare. “Ikaw ba ang nagluto?”
“Ah… eh… O-Oo naman, honey!” pagsisinungaling ni Bea. “Ako nagluto niyan lahat para sa’yo!”
Habang kumakain, nauubusan ng tubig sa pitsel.
“Ma,” bulong ni Bea. “Wala nang tubig.”
“Wait lang,” sabi ni Viring.
Dahil ayaw tumayo ni Viring (kasi Donya effect siya), sumigaw siya papunta sa kusina.
“Inday! Yung tubig!”
Walang sumasagot. Takot si Ella lumabas dahil sa banta ni Viring kanina.
“Excuse me, Liam,” sabi ni Viring. Pumunta siya sa kusina at hinila si Ella sa buhok.
“Tanga! Sabi ko magdala ka ng tubig!” bulong ni Viring.
“Sabi niyo po huwag akong lalabas…” iyak ni Ella.
“Ngayon kailangan ka! Magtakip ka ng mukha! Ihatid mo ‘to at umalis ka agad!”
Nanginginig na kinuha ni Ella ang pitsel. Nakayuko siya, tinatakpan ng buhok ang mukha niya habang naglalakad papunta sa dining table.
Ang suot niya ay punit-punit na duster. Ang kanyang mga kamay ay puno ng galos.
Habang nagsasalin siya ng tubig sa baso ni Liam, napansin ni Liam ang kwintas na suot ni Ella na bahagyang lumabas sa leeg ng duster.
Ang Ruby Pendant na hugis rosas.
Natigilan si Liam. Hinawakan niya ang pulso ni Ella.
“Aray!” gulat ni Ella. Nabitawan niya ang pitsel.
CRASH!
Nabasag ang pitsel at nabasa ang mamahaling pantalon ni Liam.
“ELLA!” sigaw ni Viring. “Napakatanga mo talaga! Sinabi ko na ngang huwag kang lalabas eh! Dinumihan mo si Liam!”
Tumayo si Bea at akmang sasampalin si Ella. “Walanghiya ka! Sinira mo ang gabi ko!”
“Wait!” sigaw ni Liam. Ang boses niya ay yumanig sa buong bahay.
Hinarang ni Liam ang kamay ni Bea.
Hindi pinansin ni Liam ang basang pantalon niya. Tinitigan niya si Ella. Hinawi niya ang buhok na tumatakip sa mukha ng dalaga.
Kahit madungis, kahit payat… nakilala niya ang mga matang iyon. At nakita niya ang kwintas na imposibleng magkaroon ang isang mahirap.
Dahan-dahang umatras si Liam.
Ang kaninang makapangyarihang CEO… ang lalaking tinitingala nina Viring at Bea…
Ay biglang lumuhod sa basang sahig, sa paanan ng “katulong.”
Yumuko si Liam nang mababa, ang noo ay halos dumikit sa sahig bilang tanda ng pinakamataas na paggalang.
“Young Miss…” garalgal na boses ni Liam. “Miss Arabella… sa wakas… nahanap na rin kita.“
Tumahimik ang buong bahay. Nalaglag ang panga ni Viring. Nanlaki ang mata ni Bea.
“L-Liam?” tanong ni Bea. “Anong ginagawa mo? Bakit ka lumuluhod sa katulong namin? Tumayo ka dyan! Madumi siya!”
Tumayo si Liam. Humarap siya kay Bea at Viring. Ang mukha niya ay puno ng galit na hindi maipinta.
“Katulong?” tanong ni Liam. “Ang babaeng niluhuran ko… ay si Arabella De Silva. Ang nag-iisang anak ng bilyonaryong si Don Antonio De Silva.”
“Sampung taon na ang nakakaraan, na-kidnap siya at nawala matapos ang isang aksidente. Buong mundo ang naghahanap sa kanya. Ako… ang pamilya ko ay mga katiwala ng mga De Silva sa loob ng tatlong henerasyon. Ang misyon ko sa buhay ay hanapin siya.”
Tinuro ni Liam ang kwintas ni Ella.
“Ang kwintas na ‘yan… ang Royal Rose Ruby. Nagkakahalaga ‘yan ng $50 Million. Isa lang ang ganyan sa buong mundo. At suot ‘yan ng tagapagmana.”
Namutla si Viring. “P-Pero… pulubi lang siya nung nakita ko…”
“At anong ginawa niyo?!” sigaw ni Liam. “Sa halip na tulungan o ireport sa pulis… ginawa niyo siyang alipin! Sinaktan niyo ang anak ng pinakamayamang tao sa bansa! Ang mga kamay na pinagtrabaho niyo… ay mga kamay na dapat ay humahawak ng imperyo!”
Lumapit si Liam kay Ella.
“Miss Arabella,” malumanay na sabi ni Liam. “Ako po si Liam. Ang Head of Security at godson ng Daddy niyo. Hinihintay na po kayo ng Daddy niyo. May sakit siya sa puso dahil sa pagkawala niyo, pero kapag nakita kayo, gagaling siya.”
“T-Totoo ba?” iyak ni Ella. “May pamilya ako? Hindi ako basura?”
“Ikaw ang pinakamahalagang tao sa amin,” sagot ni Liam.
Humarap si Liam kay Bea.
“Tungkol sa kasal natin…” sabi ni Liam nang malamig. “Cancel na. Hindi ako magpapakasal sa babaeng walang puso at sa pamilyang kriminal.”
“Guards!” tawag ni Liam.
Pumasok ang mga pulis at bodyguard.
“Hulihin ang dalawang ito. Kasong Kidnapping, Serious Illegal Detention, at Child Abuse. Siguraduhin niyong mabubulok sila sa kulungan.”
“Liam! Huwag! Mahal kita!” iyak ni Bea habang pinoposasan.
“Donya Viring! Parang awa niyo na!” sigaw ni Viring kay Ella. “Ella! Pinalaki kita! Pinakain kita! Tulungan mo kami!”
Tumingin si Ella sa kanila. Naalala niya ang sampung taon ng gutom, palo, at pang-aalipusta.
“Pinakain niyo ako ng tira-tira,” sagot ni Ella. “Pinalaki niyo ako sa takot. Utang na loob? Wala akong utang sa inyo. Ang singil… ay hustisya.”
Kinaladkad sina Viring at Bea palabas.
Isinakay ni Liam si Ella sa luxury car. Bago umalis, binihisan siya ng jacket ni Liam at binigyan ng mainit na pagkain.
Nang makauwi si Ella sa tunay niyang mansyon, sinalubong siya ng kanyang amang si Don Antonio. Ang yakap ng ama at anak matapos ang sampung taon ay nagpatigil sa mundo ng mga nakakita.
Si Ella, ang dating inalipin, ay bumalik sa kanyang trono. At ang mga nang-api sa kanya ay naiwan sa dilim, pinagbabayaran ang bawat luhang pumatak mula sa mata ng nawawalang prinsesa.
