BILYONARYONG NAGKUNWARING DELIVERY RIDER PARA SUBUKIN ANG GF, HINIYA AT HINAGISAN NG PERA SA MUKHA — PERO NAMUTLA ANG BABAE NANG BUMABA ITO SA FERRARI BILANG BIG BOSS NG TATAY NIYA
Si Kenzo ay ang 27-anyos na CEO ng Sarmiento Empire, isa sa pinakamalaking kumpanya sa Asya. Bata, gwapo, at trilyonaryo. Pero sa kabila ng yaman, sawi siya sa pag-ibig. Lahat ng babaeng lumalapit sa kanya ay pera lang ang habol.
Kaya nang makilala niya si Vanessa, nagpanggap si Kenzo na isang simpleng empleyado. Sa loob ng anim na buwan, naging sila. Hindi alam ni Vanessa na ang “boyfriend” niya ay may-ari ng kalahati ng lungsod.
Pero napansin ni Kenzo na nagbabago si Vanessa. Nagiging matapobre ito at laging nagpaparinig ng mamahaling gamit.
“Kailangan ko siyang subukin sa huling pagkakataon,” sabi ni Kenzo sa sarili. “Bago ko ibigay sa kanya ang mundo, kailangan kong malaman kung tatanggapin niya ako kahit wala akong dala.”
Isang hapon, nag-birthday si Vanessa. Nasa isang High-End Café siya kasama ang mga sosyal niyang kaibigan.
Nagbihis si Kenzo. Nagsuot siya ng uniporme ng Food Delivery Rider. Luma, medyo madumi ang sapatos, at basang-basa ng pawis (dahil sinadya niyang mag-jogging bago pumunta).
Pumasok siya sa café bitbit ang isang box ng mumurahing cake at bouquet ng bulaklak.
“Happy Birthday, Babe!” bati ni Kenzo nang malakas.
Natigilan ang tawanan nina Vanessa at ng mga kaibigan niya. Tinignan nila si Kenzo mula ulo hanggang paa.
“Oh my God, Van,” bulong ng kaibigan niya. “Iyan ba ang boyfriend mo? Isang delivery boy? Yuck.”
Namula si Vanessa sa hiya. Tumayo siya at hinila si Kenzo palabas ng café.
“Anong ginagawa mo dito?!” sigaw ni Vanessa. “Bakit ganyan ang suot mo?! Nakakahiya ka!”
“Babe, nag-part time ako bilang rider para may pandagdag sa regalo ko sa’yo,” paliwanag ni Kenzo, nagpapaawa. “Pasensya na, ito lang ang nakayanan ko. Cake at bulaklak.”
Tinignan ni Vanessa ang cake. Hinablot niya ito at itinapon sa sahig.
Splat!
“Cake?!” sigaw ni Vanessa. “Ang cheap mo! Alam mo bang pinagtatawanan ako ng mga friends ko dahil sa’yo?! Akala ko may future ka, pero hanggang dyan ka na lang pala!”
Dinukot ni Vanessa ang wallet niya. Naglabas siya ng limang libong piso.
Ibinato niya ang pera sa mukha ni Kenzo.
Pak! Nagkalat ang pera sa semento.
“Ayan!” sigaw ni Vanessa. “Bayad ko sa abala mo! At bayad ko sa oras na sinayang ko sa’yo! Layuan mo na ako! Break na tayo! Hindi kita ka-level. Ang kailangan ko ay lalaking mayaman, yung kayang bilhin ang café na ‘to, hindi yung nagde-deliver lang ng pagkain dito!”
Pinulot ni Kenzo ang pera nang tahimik. Tinitigan niya si Vanessa sa mata.
“Sigurado ka na ba dyan, Vanessa? Pera lang ba talaga ang basehan mo?” seryosong tanong ni Kenzo.
“Oo! Alis! Ang baho mo!” taboy ni Vanessa.
Tumalikod si Kenzo. Ngumiti siya nang mapait. “Salamat, Vanessa. Pinalaya mo ako.”
Bumalik si Vanessa sa loob, nag-aayos ng buhok.
“Sorry girls,” sabi niya. “Tinapos ko na. Total, may importanteng dinner kami ni Daddy mamaya. Ime-meet daw namin ang Major Investor na sasagip sa kumpanya namin. Bilyonaryo daw ‘yun at single. Baka ‘yun na ang destiny ko.”
Lumipas ang isang oras.
Nasa opisina na ng tatay ni Vanessa na si Don Fernando. Kinakabahan ang matanda.
“Vanessa, umayos ka ha,” bilin ng tatay niya. “Ang darating ay si CEO K. Siya ang pinakamayamang negosyante ngayon. Kapag nagustuhan niya ang proposal natin, ligtas na tayo sa bangkarote. Kapag hindi, pulubi tayo bukas.”
“Don’t worry, Dad. I’ll charm him,” confident na sabi ni Vanessa, suot ang kanyang pinaka-sexy na dress.
Maya-maya, narinig nila ang ugong ng mga sasakyan.
Tumingin sila sa bintana. Isang convoy ng limang itim na SUV at isang Golden Rolls-Royce Phantom ang huminto sa tapat ng building.
“Nandyan na siya!” sigaw ni Don Fernando. “Tara sa baba!”
Bumaba sila sa lobby. Naka-linya ang mga empleyado. Nakalatag ang red carpet.
Bumukas ang pinto ng Rolls-Royce.
Unang lumabas ang makintab na itim na sapatos. Sunod ang binti na nakasuot ng Armani Suit na nagkakahalaga ng kalahating milyon.
Bumaba ang lalaki. Inayos niya ang kanyang coat at nagtanggal ng sunglasses.
Natigilan si Vanessa.
Huminto ang pagtibok ng puso niya. Nanlaki ang mga mata niya na parang luwa na.
Ang lalaking bumaba sa luxury car… ang bilyonaryong CEO… ay walang iba kundi si Kenzo.
Malinis, mabango, gwapo, at puno ng kapangyarihan. Walang bakas ng “delivery boy” kanina.
“C-CEO Kenzo Sarmiento!” bati ni Don Fernando, yumuko nang malalim. “Welcome po! It is an honor!”
Hindi pinansin ni Kenzo ang matanda. Diretso ang tingin niya kay Vanessa na nanginginig sa gilid.
“Vanessa?” gulat na tanong ni Don Fernando. “Kilala mo siya?”
Naglakad si Kenzo palapit kay Vanessa. Ang bawat hakbang niya ay parang tunog ng hatol ng kamatayan para sa dalaga.
“Good evening, Vanessa,” bati ni Kenzo. Malamig.
“K-Kenzo…” nauutal si Vanessa. “Ikaw… ikaw si CEO K?”
“Yes,” sagot ni Kenzo. “Ako yung ‘cheap’ na delivery boy na binato mo ng pera isang oras ang nakakaraan.”
Napasinghap si Don Fernando. “Ano?! Binato mo siya?! Vanessa, anong ginawa mo?!”
“Dad… hindi ko alam! Akala ko mahirap lang siya!” iyak ni Vanessa. Lumapit siya kay Kenzo at kumapit sa braso nito. “Kenzo, babe! Joke lang ‘yun kanina! Sinusubukan lang kita! Mahal kita! Please, bati na tayo!”
Tinanggal ni Kenzo ang kamay ni Vanessa na parang nandidiri siya.
“Wag mo akong hawakan,” sabi ni Kenzo. “Sabi mo diba, hindi tayo ‘ka-level’? Tama ka. Hindi tayo magka-level. Dahil ako, marunong rumespeto ng tao kahit anong estado sa buhay. Ikaw, bulok ang ugali mo.”
Humarap si Kenzo kay Don Fernando.
“Don Fernando,” sabi ni Kenzo. “Nandito ako sana para pirmahan ang 500 Million investment deal.”
“Opo! Opo Sir!” umaasa pa rin ang matanda.
“Pero,” pagpapatuloy ni Kenzo. “May policy ang kumpanya ko. We don’t do business with trash. At nakita ko kung paano tratuhin ng anak niyo ang mga taong akala niya ay mahirap. Kung ganito ang ugali ng anak mo, siguradong ganito rin ang kumpanya niyo.”
“Kaya… The deal is cancelled.“
“Huwag Sir! Parang awa niyo na! Malulugi kami!” lumuhod si Don Fernando.
“Sisihin mo ang anak mo,” sagot ni Kenzo.
Naglabas si Kenzo ng isang sobre mula sa bulsa ng coat niya. Ito yung 5,000 pesos na binato ni Vanessa kanina.
Hinulog niya ito sa paanan ni Vanessa.
“Eto ang 5,000 mo. Keep it. Kakailanganin mo ‘yan kapag naghirap na kayo bukas.”
Sumakay ulit si Kenzo sa Rolls-Royce. Iniwan niya si Vanessa na umiiyak sa sahig, habang sinasampal siya ng tatay niya sa sobrang galit.
Sa isang iglap, nawala ang lahat kay Vanessa—ang boyfriend na nagmamahal sa kanya nang totoo, at ang yaman na pinakaiingatan niya. Napatunayan niya sa huli na ang karma ay hindi delivery na nade-delay… dumarating ito express at diretso sa mukha mo.
