“AYOKO NANG MABUHAY KASAMA ANG ISANG BULAG AT LUMPO!” — NAG-IMPAKE ANG MISIS PARA LUMAYAS… PERO NANG NASA PINTO NA SIYA, TUMAYO ANG MISTER AT TINAWAGAN ANG ABOGADO PARA ALISIN SIYA SA MANA!
Si Arthur ay isang bilyonaryo at CEO ng isang sikat na tech company. Anim na buwan na ang nakalipas, naaksidente siya. Ayon sa balita, naging paralisado ang kanyang mga binti at tuluyang nabulag ang kanyang mga mata.
Mula noon, nakaupo na lang siya sa wheelchair at laging nakasuot ng dark glasses.
Ang asawa niyang si Stella ay dating model. Pinakasalan niya si Arthur dahil sa yaman nito. Pero simula nang maaksidente ang asawa, lumabas ang tunay niyang ugali. Hindi siya nag-aalaga kay Arthur, laging nasa party, at inuubos ang pera nito sa shopping.
Isang gabi, nakaupo si Arthur sa wheelchair niya sa gitna ng sala. Sa harap niya, nagwawala si Stella habang galit na galit na nag-iimpake ng kanyang mga mamahaling damit sa isang malaking maleta.
“Stella… saan ka pupunta?” mahinang tanong ni Arthur, nakatingin sa kawalan dahil “bulag” siya.
“Aalis na ako, Arthur! Nakahanap na ako ng lalaking kayang ibigay sa akin ang atensyon na kailangan ko!” sigaw ni Stella. “Sayang ang ganda at kabataan ko kung ikukulong ko lang ang sarili ko sa bahay na ‘to kasama mo!”
“Asawa mo ako, Stella. Nangako tayo sa altar na magsasama sa hirap at ginhawa,” pakiusap ni Arthur.
Tumawa nang mapakla si Stella. Isinara niya ang kanyang maleta gamit ang malakas na zipper.
“Ginhawa lang ang pinirmahan ko, Arthur! Hindi hirap!” bulyaw ni Stella. “Ayoko nang maging nurse! Ayoko nang mabuhay kasama ang isang bulag at lumpong tulad mo! Pabigat ka na sa buhay ko!”
Hinila ni Stella ang maleta niya at naglakad papunta sa main door. “Ipadala mo na lang ang divorce papers sa abogado ko. Bye, loser.”
Akmang bubuksan na ni Stella ang pinto nang biglang…
KRRRKKK…
Narinig niya ang tunog ng wheelchair na gumalaw. Tapos, ang tunog ng mga yabag ng sapatos sa sahig. Tug. Tug. Tug.
Natigilan si Stella. Imposibleng ang mga katulong ‘yon dahil pinauwi niya ang mga ito. Lumingon siya nang dahan-dahan.
Nalaglag ang panga ni Stella. Nabitawan niya ang hawak na maleta. BLAG!
Si Arthur.
Nakatayo nang tuwid. Walang tungkod. Walang alalay.
Dahan-dahang hinubad ni Arthur ang kanyang dark glasses. Ang mga mata niya ay malinaw na malinaw, nakatitig nang diretso sa mga mata ni Stella, puno ng talim at lamig.
“A-Arthur?!” nanginginig na sigaw ni Stella. Namutla siya na parang nakakita ng multo. “N-Nakakatayo ka? Nakakakita ka?!”
“Oo, Stella,” malamig na sagot ni Arthur habang naglalakad palapit sa kanya nang normal na normal. “Minor injuries lang ang nakuha ko sa aksidente. Gumaling ako agad pagkalipas ng isang buwan. Pero nagpanggap akong bulag at lumpo para makita ko kung mananatili ka sa tabi ko kapag nawala ang lakas ko.”
Nanigas si Stella. Parang binuhusan siya ng yelo.
“A-Arthur… Babe… nagbibiro lang ako kanina!” biglang bawi ni Stella, sinusubukang lumapit para yumakap. “Na-stress lang ako! Mahal kita!”
Umiwas si Arthur. Kinuha niya ang kanyang cellphone mula sa bulsa ng kanyang robe. Nag-dial siya ng numero.
“Hello, Atty. Mendoza,” sabi ni Arthur habang nakatingin kay Stella. “Yes, i-file mo na ang divorce papers bukas na bukas din. At isa pa… ilabas mo ang pangalan ni Stella sa Last Will and Testament ko. Tanggalin mo ang lahat ng access niya sa bank accounts at credit cards ko ngayong gabi. Wala siyang makukuhang kahit isang sentimo sa 500 Million kong yaman.”
“No! Arthur, please!” napaluhod si Stella sa sahig. Umiiyak na siya ngayon at nagmamakaawa. Kumapit siya sa binti ni Arthur. “Wala akong pera! Iniwan ko na ang career ko para sa’yo! Paano ako mabubuhay?!”
Tinabig ni Arthur ang kamay ni Stella.
“Sabi mo kanina, pabigat ako at ayaw mong mabuhay kasama ang bulag at lumpo, ‘di ba?” malamig na sabi ni Arthur. “Well, nabulag ako sa pag-ibig ko sa’yo, pero nakikita ko na ngayon ang tunay mong kulay. Umalis ka na sa pamamahay ko.”
Binuksan ni Arthur ang pinto.
“Guard! Ilabas niyo ang babaeng ito at ang maleta niya,” utos ni Arthur sa mga security sa labas.
Kinaladkad ng mga guard si Stella habang naghihisterikal ito at umiiyak sa panghihinayang. Naiwan si Arthur na nakatayo nang matatag—mas malakas, mas matalino, at malaya na sa isang babaeng mukhang pera.
WAKAS.
