“ANG VILLA NA ‘TO AY REGALO NG ASAWA KO! LUMAYAS KA TANDA!” — SINIGAWAN NG KABIT ANG “YAYANG” NAKA-DUSTER… PERO LUMUHOD SIYA NANG SABIHIN NITONG: “AKO ANG LEGAL WIFE, AT ANG PERANG PINAMBILI NITO AY NINAKAW SA KUMPANYA KO!”
Si Crystal ay isang 23-anyos na modelo. Ubod siya ng ganda pero ubod din ng sama ng ugali. Tuwang-tuwa siya dahil binilhan siya ng kanyang “Fiancé” na si Gary ng isang napakalaki at magarang Villa sa Tagaytay.
Araw ng House Warming Party. Inimbita ni Crystal ang kanyang mga sosyal na kaibigan.
Habang nagtatawanan sila sa sala, napansin ni Crystal ang isang matandang babae na nakaupo sa sofa. Nakasuot lang ito ng simpleng duster, walang make-up, at puti na ang buhok. Si Donya Soledad.
“Excuse me?!” tili ni Crystal. “Sino ka?! At bakit ka nandito sa loob ng bahay ko?!”
Humarap si Donya Soledad nang mahinahon. “Hinihintay ko lang ang may-ari ng bahay, iha.”
“Ako ang may-ari!” sigaw ni Crystal. “Binili ito ng asawa ko para sa akin! Kaya lumayas ka! Ang baho mo, amoy lupa! Guard! Bakit niyo pinapasok ang yaya na ‘to?!”
Hinawakan ni Crystal ang braso ni Donya Soledad at pilit itong hinihila palabas.
“Aray, iha. Huwag mo akong saktan,” pakiusap ng matanda.
“Aalis ka o kakaladkarin kita?!” banta ni Crystal. “Nakakadiri ka! Baka may sakit ka pa!”
Biglang bumukas ang pinto. Dumating si Gary, may dalang flowers at champagne.
“Babe! Anong nangyayari?” tanong ni Gary.
“Babe! Look at this old woman! Ayaw umalis! Pinalayas ko na, ang kapal ng mukha!” sumbong ni Crystal.
Tumingin si Gary sa matandang babae. Nanlaki ang kanyang mga mata. Nabitawan niya ang bulaklak at alak. CRASH!
Namutla si Gary na parang bangkay. Nagsimulang manginig ang tuhod niya.
“S-Sol… Soledad?” utal na tawag ni Gary.
Binitawan ni Crystal si Donya Soledad. “Kilala mo siya, Babe? Yaya mo ba dati?”
Inayos ni Donya Soledad ang kanyang duster. Tumingin siya kay Gary nang matalim. Ang maamong mukha kanina ay napalitan ng awtoridad ng isang CEO.
“Yaya?” tumawa si Donya Soledad nang mapakla. “Gary, sabihin mo sa kanya kung sino ako.”
“S-Siya… Siya ang asawa ko, Crystal,” nanginginig na sagot ni Gary.
“What?!” sigaw ni Crystal. “Sabi mo biyudo ka na! At matanda na ‘yan! Sugar Mommy mo ba siya?!”
“Hindi lang ako asawa,” madiin na sabi ni Soledad.
Binuksan ni Soledad ang kanyang lumang bag at inilabas ang isang Marriage Certificate at mga Bank Documents. Ibinato niya ito sa mukha ni Gary.
“Ako si Donya Soledad Villareal. Ang may-ari ng Villareal Conglomerate,” pagpapakilala niya. “Si Gary? Driver ko lang siya dati na inahon ko sa hirap at pinakasalan. Lahat ng yaman niya, galing sa akin.”
Humarap si Soledad kay Crystal.
“At ang Villa na ipinagmamalaki mo? Binili ‘yan ni Gary gamit ang pera ng kumpanya ko! Ninakawan niya ako ng 50 Million Pesos para ibahay ka!”
Napasinghap ang mga kaibigan ni Crystal.
“Nagnakaw ka, Gary?!” sigaw ni Crystal. “Sabi mo CEO ka!”
“CEO siya sa panaginip niya,” sagot ni Soledad.
Pumalakpak si Soledad. Pumasok ang mga Pulis at NBI Agents sa loob ng Villa.
“Gary Santos, you are under arrest for Qualified Theft and Estafa,” sabi ng opisyal.
Lumuhod si Gary sa paanan ni Soledad. “Sol! Hon! Patawarin mo ako! Naakit lang ako! Ikaw lang ang mahal ko!”
“Tumigil ka,” sabi ni Soledad sabay tabig kay Gary. “Tapos na tayo.”
Bumaling si Soledad kay Crystal na ngayon ay umiiyak na rin sa takot dahil damay siya sa kaso.
“At ikaw, Crystal,” sabi ni Soledad. “Sabi mo kanina, layas? Ngayon, ako ang magsasabi sa’yo: LUMAYAS KA SA BAHAY KO. Wala kang karapatan dito dahil galing ito sa nakaw.”
“Wala akong pupuntahan! Wala akong pera!” iyak ni Crystal.
“Problema mo na ‘yun,” malamig na sagot ni Soledad.
Kinaladkad ng mga pulis si Gary at pinalayas ng mga guard si Crystal kasama ang mga kaibigan niya. Naiwan si Donya Soledad sa kanyang Villa, ipina-disinfect ang buong bahay, at bumalik sa kanyang payapang buhay—malaya mula sa linta at ahas.
WAKAS.
