ANG BILYONARYONG LAGING MAY SAKIT AT MALAPIT NANG MAMATAY — PERO NAGULAT ANG DOKTOR NANG HILAHIN NG JANITRESS ANG ISANG KAHON SA ILALIM NG KAMA NITO AT MATUKLASAN ANG “LASON” NA SUMISIRA SA KANYA
Si Don Jaime ay isang 50-anyos na business tycoon. Malakas siya noon, pero nitong nakaraang anim na buwan, bigla siyang nanghina. Hindi siya makatayo. Lagi siyang nahihilo, nagsusuka, at namamayat.
Ang kanyang asawang si Veronica (na mas bata sa kanya ng 20 taon) ay laging nasa tabi niya, umiiyak at nag-aalala.
“Mahal, magpahinga ka lang,” malambing na sabi ni Veronica habang pinapainom ng gamot si Jaime. “Ako na ang bahala sa kumpanya habang may sakit ka. Pirmahan mo lang ‘tong Power of Attorney.”
Maraming espesyalista at doktor ang tumingin kay Don Jaime, pero wala silang makitang sakit. Normal ang blood test. Normal ang X-ray. Ang hinala nila ay rare genetic disorder o kaya ay stress. Sabi ng mga doktor, baka hindi na abutin ng Pasko si Don Jaime.
Dahil sa maselang kondisyon, nag-hire si Veronica ng bagong tagalinis na “stay-out” para hindi makaistorbo. Siya si Aling Rosa.
Si Aling Rosa ay simple, masipag, at galing sa probinsya. Sa unang araw pa lang niya, napansin niya na kakaiba ang amoy sa kwarto ni Don Jaime.
Amoy… bulok na matamis. Parang amoy ng lumang kemikal na hinaluan ng pabango.
“Ma’am Veronica,” tanong ni Rosa. “Pwede ko po bang linisin ang ilalim ng kama ni Sir? Baka po maalikabok na.”
Biglang nagalit si Veronica. “Huwag! Bawal galawin ang kama! Sabi ng Feng Shui expert, bawal walisin ang ilalim ng higaan ng may sakit dahil lalabas ang swerte! Maglinis ka na lang sa banyo!”
Nagtaka si Rosa. Feng Shui? Pero ang baho na ng kwarto.
Isang hapon, umalis si Veronica para makipag-meeting daw sa mga abogado (pero ang totoo ay nakipagkita sa kabit niya). Naiwan si Aling Rosa at ang private nurse ni Don Jaime na natutulog sa sofa sa labas.
Pumasok si Rosa sa kwarto para magpalit ng kurtina. Nakita niya si Don Jaime na tulog, namumutla, at parang hirap na hirap huminga.
Naamoy na naman ni Rosa ang kakaibang baho. At sa pagkakataong ito, mas matapang ito malapit sa headboard ng kama.
“Hindi tama ‘to,” bulong ni Rosa. “Baka may patay na daga sa ilalim. Masama sa may sakit ang makalanghap ng dumi.”
Dahil wala si Veronica, naglakas-loob si Rosa. Lumuhod siya sa sahig. Itinaas niya ang laylayan ng bed sheet na nakatakip hanggang sahig.
Sumilip siya sa ilalim ng kama.
Madilim. Pero sa bandang unan, may nakita siyang isang itim na kahon na gawa sa bakal. May maliliit na butas ito sa ibabaw kung saan lumalabas ang manipis na usok o vapor.
Inabot ni Rosa ang kahon at hinila palabas.
Mabigat ito. Nang buksan niya ang takip, halos himatayin siya sa tapang ng amoy.
Sa loob ng kahon, may lalagyan ng kemikal na kulay pilak na unti-unting sumisingaw dahil sa isang maliit na heater na nakakabit sa baterya.
ASOGE (MERCURY).
Hindi man chemist si Rosa, alam niya ang itsura nito dahil minsan na itong nakita ng tatay niya sa minahan. Ito ay purong Mercury. Kapag ang vapor nito ay nalanghap nang matagal, unti-unti nitong nilalason ang utak at nervous system ng tao. Nagiging sanhi ito ng panghihina, pagkalito, at pagkamatay.
Kaya pala laging nahihilo si Don Jaime! Kaya pala hindi gumagaling! Araw-araw, habang natutulog siya, nilalanghap niya ang lason na galing mismo sa ilalim ng kanyang unan!
Biglang bumukas ang pinto.
Dumating si Veronica. Nanlaki ang mata nito nang makita si Rosa na hawak ang itim na kahon.
“ANONG GINAGAWA MO?!” sigaw ni Veronica. Tumakbo siya para agawin ang kahon. “Akin na ‘yan! Magnanakaw ka!”
“Hindi po!” sigaw ni Rosa, niyakap ang kahon. “Lason ‘to! Nilalason niyo ang asawa niyo!”
“Shut up! Walang maniniwala sa’yo! Katulong ka lang!” Akmang sasampalin ni Veronica si Rosa.
Pero biglang may humawak sa kamay ni Veronica.
Ang private nurse. Gising na pala ito at narinig ang sigawan.
“Ma’am Veronica, bitawan niyo siya,” seryosong sabi ng Nurse. “Tumawag na ako ng Pulis at ng Doktor. Nakita ko ang laman ng kahon.”
“Hindi! Vitamins lang ‘yan! Aromatherapy!” palusot ni Veronica, nanginginig na.
Dumating ang mga Pulis at ang Doktor ni Don Jaime. Sinuri ng doktor ang laman ng kahon.
“Mercury Vaporizer,” kumpirma ng doktor, galit na galit. “Ito ang dahilan. Mercury Poisoning. Kaya pala negatibo sa routine blood test dahil sa inhalation ang daan. Sinadya ito.”
Tumingin ang lahat kay Veronica.
“Pera lang…” iyak ni Veronica habang pinoposasan. “Pera lang ang gusto ko! Ang tagal-tagal niyang mamatay! Gusto ko na makuha ang mana ko!”
Nagising si Don Jaime dahil sa gulo. Narinig niya ang lahat. Ang babaeng pinagkatiwalaan niya at minahal ay siya palang unti-unting pumapatay sa kanya gabi-gabi.
Inilayo agad si Don Jaime sa kwartong iyon. Dinala siya sa ospital para sa Detoxification Therapy. Dahil nalaman na ang sanhi, nabigyan siya ng tamang gamot.
Sa loob ng ilang buwan, unti-unting bumalik ang lakas ni Don Jaime. Nakalakad na siya ulit.
At si Aling Rosa?
Bumalik siya sa mansyon, hindi para maglinis, kundi para maging bisita.
Ipinatawag siya ni Don Jaime.
“Rosa,” sabi ng Bilyonaryo, na ngayon ay malusog na. “Dahil sa pagiging pakialamera mo sa ilalim ng kama ko, nailigtas mo ang buhay ko.”
Inabot ni Don Jaime ang isang tseke.
“Ito ay 5 Million Pesos. At binilhan kita ng bahay at lupa sa probinsya niyo. Umuwi ka na at magpahinga kasama ang pamilya mo. Hindi mo na kailangang maglinis ng dumi ng ibang tao.”
Napaiyak si Rosa. “Sir, ginawa ko lang po ang tama.”
“Ang paggawa ng tama kapag walang nakatingin… iyan ang tunay na kabayanihan,” ngiti ni Don Jaime.
Nakulong si Veronica habambuhay. At si Don Jaime? Natutunan niyang maging mas maingat sa mga taong pinapapasok niya sa buhay niya. Minsan, ang lason ay wala sa pagkain, kundi nasa tabi mo mismo sa pagtulog. At ang lunas ay nasa kamay ng mga taong hindi mo inaasahan.
