AKALA KO AY NASA LANGIT AKO NOONG UNANG GABI NAMIN SA BAHAY NG BIYENAN KO — PERO NAGUHO ANG MUNDO KO NANG MARINIG KO ANG BULONG NG ASAWA KO SA NANAY NIYA: “SA WAKAS… NASA BITAG NA SIYA.”
Si Sofia ay isang dalagang lumaki sa yaman ngunit salat sa pagmamahal. Bilang nag-iisang tagapagmana ng Vergara Empire, sanay na siyang nilalapitan ng mga tao dahil lang sa pera niya. Kaya nang makilala niya si Liam, akala niya ay natagpuan na niya ang tunay na pag-ibig.
Si Liam ay simple, malambing, at hindi interesado sa yaman ni Sofia. Sa loob ng isang taon, pinaramdam nito kay Sofia na siya ay isang prinsesa.
Agad silang nagpakasal. Masaya si Sofia. Sa wakas, may pamilya na siya.
Pagkatapos ng honeymoon, iminungkahi ni Liam na umuwi muna sila sa probinsya, sa lumang mansyon ng nanay niyang si Donya Beatrice.
“Gusto kong maranasan mo ang simpleng buhay kasama si Mama,” sabi ni Liam.
Ang mansyon ay luma na, gawa sa bato at kahoy, at nakatayo sa gitna ng malawak na tubuhan. Medyo nakakatakot ito tuwing gabi, pero dahil kasama ni Sofia si Liam, pakiramdam niya ay ligtas siya.
Ang unang gabi nila doon ay dapat na romantic. Naghanda si Donya Beatrice ng masarap na hapunan.
“Welcome sa pamilya, Sofia,” nakangiting bati ni Beatrice. “Anak na ang turing ko sa’yo.”
Pagdating ng gabi, humiga na sila. Pagod sa biyahe, nakatulog agad si Sofia sa yakap ni Liam.
Nagising si Sofia ng alas-tres ng madaling araw. Nauuhaw siya.
Kinapa niya ang tabi niya. Wala si Liam.
Bumangon si Sofia. “Liam?” tawag niya nang mahina.
Walang sumagot. Nakita niyang bahagyang nakabukas ang pinto ng kwarto. May naaaninag siyang ilaw mula sa kabilang kwarto—ang kwarto ni Donya Beatrice.
Naglakad si Sofia nang nakayapak sa madilim na hallway. Lalapitan sana niya ang kwarto para tanungin kung nandoon si Liam, pero napatigil siya nang marinig niya ang boses ng asawa.
Boses na hindi malambing. Boses na malamig at nakakakilabot.
Sumilip si Sofia sa siwang ng pinto.
Nakita niya si Liam at si Donya Beatrice. Nakaupo sila sa harap ng isang lamesa na puno ng mga dokumento. Umiinom sila ng alak.
“Liam, sigurado ka bang tulog na siya?” tanong ni Beatrice.
“Oo, Ma. Nilagyan ko ng pampatulog ang gatas niya kanina,” sagot ni Liam.
Nanlamig si Sofia. Pampatulog?
Huminga nang malalim si Liam at ngumisi. Isang ngising hindi pa nakikita ni Sofia kailanman—isang ngisi ng demonyo.
“Sa wakas…” bulong ni Liam, pero rinig na rinig sa tahimik na gabi. “Nasa bitag na siya. Naniwala ang tanga na mahal ko siya. Ngayon, nasa teritoryo na natin siya. Simulan na nating isagawa ang plano.“
“Magaling, anak,” tawa ni Beatrice. “Bukas, papipirmahan natin sa kanya ang Transfer of Rights ng kumpanya niya. Kapag hindi siya pumirma, ikukulong natin siya sa basement. Palalabasin nating nabaliw siya at nagpakamatay. Walang makakaalam dito sa probinsya.”
“At kapag nakuha na natin ang pera,” dagdag ni Liam habang hinahaplos ang isang baril sa ibabaw ng mesa. “Pwede na nating tapusin ang palabas na ‘to. Suyang-suya na akong magpanggap na mahal ko ang babaeng ‘yan.”
Parang binuhusan ng yelo si Sofia. Ang kanyang tuhod ay nanghina at halos bumagsak siya sa sahig.
Ang “Prince Charming” niya… ay isa palang berdugo. Ang kasal nila ay isang scam. Isang patibong para makuha ang yaman niya at patayin siya.
Gusto niyang sumigaw. Gusto niyang pumasok at sampalin sila. Pero alam niyang kapag ginawa niya ‘yun, papatayin siya ni Liam gamit ang baril na nasa mesa.
Kailangan kong mag-isip. Kailangan kong mabuhay, sabi ni Sofia sa sarili.
Dahan-dahan, nanginginig at umiiyak nang tahimik, bumalik si Sofia sa kwarto.
Kinuha niya ang cellphone niya. Walang signal sa loob ng kwarto.
Pumunta siya sa bintana. May kaunting signal.
Nanginginig ang mga daliri niyang nag-dial. Tinawagan niya ang Head of Security ng kumpanya niya, si Commander Roco, isang ex-military na tapat sa namayapa niyang ama.
“Commander…” bulong ni Sofia habang nakatingin sa pinto, takot na pumasok si Liam anumang oras. “Tulong… papatayin nila ako…”
Kinabukasan. Umaga.
Nagising si Sofia sa halik ni Liam.
“Good morning, Mahal,” bati ni Liam, dala ang isang tray ng almusal. “Ipinagtimpla kita ng kape.”
Tinitigan ni Sofia ang kape. Alam niyang may lason o droga ito.
Ngumiti si Sofia. “Salamat, Mahal. Pero bago ako uminom… bumaba muna tayo. May surprise ako sa’yo at kay Mama Beatrice.”
“Surprise?” nagtaka si Liam. “Anong surprise?”
“Basta. Nasa garden.”
Bumaba sila. Nasa garden si Donya Beatrice, nagdidilig ng halaman, nag-aabang sa “pagkilos” ng plano nila.
“Oh, gising na pala ang manugang ko,” ngiti ni Beatrice.
“Ma, Liam,” sabi ni Sofia, nakatayo sa gitna ng garden. “May narinig ako kagabi.”
Namutla si Liam. “H-Ha? Anong narinig mo?”
“Narinig ko ang plano niyo,” diretsahang sabi ni Sofia. Ang mukha niya ay naging seryoso at matapang. “Narinig ko na nasa ‘bitag’ na ako. Narinig ko na gusto niyo akong patayin para sa pera ko.”
Nagkatinginan ang mag-ina. Nagbago ang anyo ni Liam. Naging madilim ang mukha nito.
“Masyado ka palang tsismosa,” sabi ni Liam, dahan-dahang lumalapit kay Sofia habang bumubunot ng baril mula sa likod niya. “Sayang. Gusto sana kitang patayin nang walang sakit. Pero dahil alam mo na…”
Itinutok ni Liam ang baril kay Sofia.
“Goodbye, Sofia.”
BANG!
Isang putok ng baril ang umalingawngaw.
Pero hindi si Sofia ang bumagsak.
Ang baril sa kamay ni Liam ang tumalsik. Binaril ito mula sa malayo!
“ARAY!” sigaw ni Liam, hawak ang kamay niyang dumudugo.
Biglang nagsilabasan mula sa mga puno at gate ang sampung armadong lalaki na naka-uniporme ng Special Forces. Nakapaligid sila sa mansyon.
Bumaba ang isang helicopter sa gitna ng tubuhan.
Bumaba si Commander Roco.
“Wala nang gagalaw!” sigaw ni Roco.
Napaluhod si Donya Beatrice sa takot. Si Liam ay napaupo sa lupa, hawak ang duguan niyang kamay.
Lumapit si Sofia kay Liam.
“Liam,” sabi ni Sofia, nakatingin sa lalakeng minahal niya. “Sabi mo nasa bitag na ako? Nagkakamali ka.”
Yumuko si Sofia para pantayan ang mukha ni Liam.
“Ako ang Vergara. Ako ang may-ari ng imperyo. Sa tingin mo ba pupunta ako sa lugar na ‘to nang walang backup? Ang relo ko ay may GPS tracker. At ang cellphone ko ay naka-record buong gabi.”
Inilabas ni Sofia ang cellphone at pinarinig ang recording ng boses ni Liam: “Simulan na nating isagawa ang plano.”
“Ikaw ang nahulog sa sarili mong patibong, Liam,” bulong ni Sofia.
Hinuli ng mga otoridad si Liam at Beatrice. Kasong Frustrated Murder, Conspiracy, at Illegal Possession of Firearms ang isinampa sa kanila.
Habang isinasakay sila sa police car, tumingin si Liam kay Sofia nang may pagsisisi.
“Sofia! Mahal kita! Naguluhan lang ako!” sigaw ni Liam.
Tinalikuran siya ni Sofia.
“Ang pag-ibig ay hindi nagnanakaw. Ang pag-ibig ay hindi pumapatay.”
Sumakay si Sofia sa helicopter kasama si Commander Roco. Iniwan niya ang mansyon, ang huwad na asawa, at ang mapait na alaala. Masakit man ang puso, alam niyang ligtas siya, at mula sa araw na iyon, hinding-hindi na siya magiging biktima ng kahit sino.
