Sa Araw Ng Aking Kasal Ay Pinilit Ako Ng Groom Na Pumirma Sa Isang Dokumento Sa Harap Ng Altar Ngunit Hindi Niya Alam Na Nakita Ko Ang Huling Pahina Bago Magsimula Ang Seremonya
(PART 1) Ako si Liana, dalawampu’t walong taong gulang. Mula nang p.umanaw ang aking mga magulang, naiwan sa akin ang buong pamamahala ng aming family business. Nang makilala ko si Anton, naramdaman kong may karamay na ako. Siya ay isang ambisyosong lalaki, laging nag-aasikaso sa akin, kaya buong puso ko siyang pinagkatiwalaan.
Dumating ang araw ng aming engrandeng kasal. Punong-puno ang simbahan ng mga bilyonaryong negosyante at pulitiko na kaibigan ng pamilya ni Anton.
Ngunit isang oras bago ang seremonya, dumaan ako sa dressing room ni Anton para ibigay sana ang isang regalo. Nakabukas nang kaunti ang pinto. Narinig ko silang nag-uusap ng kanyang inang si Donya Matilda.
“Sigurado ka bang pipirma siya sa harap ng altar, Anton?” tanong ng biyenan ko.
“Oo, Ma. Ipapakita ko itong ‘modern marriage contract’ bilang surprise vow. Hindi na niya babasahin ‘yan dahil sa kaba at hiya sa maraming tao,” nakangising sagot ni Anton.
Umalis sila saglit. Dahil sa matinding kaba, pumasok ako at tiningnan ang itim na folder na iniwan niya sa lamesa. Nang buksan ko at basahin ang huling pahina… halos tumigil ang pag-ikot ng aking mundo.
Nakasulat doon na sa oras na pumirma ako, kusang-loob kong inililipat ang 100% ng aking mana at kumpanya sa pangalan ni Anton, at idinedeklara ko ang aking sarili na “mentally unstable” upang ipasok sa isang pasilidad! Ginastos nila ang buong kasal na ito bilang isang malaking patibong upang nakawin ang buhay ko!
Ngunit hindi ako umiyak. Mabilis kong tinawagan ang aking personal na abogado.
Nagsimula ang kasal. Naglakad ako sa aisle na parang walang nangyari. Pagdating sa altar, sa harap ng daan-daang bisita, madramang inilabas ni Anton ang itim na folder.
“Liana, mahal ko,” malakas na anunsyo ni Anton sa mikropono. “Upang patunayan ang ating tiwala sa isa’t isa, gusto kong pirmahan natin itong espesyal na dokumento ngayon din sa harap ng Diyos.”
Nagpalakpakan ang mga tao. Nakangisi si Donya Matilda mula sa unang hanay. Inabot sa akin ni Anton ang ballpen. Tinitigan ko siya nang malalim, kinuha ang ballpen, at walang pag-aalinlangang pumirma sa papel.
Nagliwanag ang mukha ni Anton at ng kanyang ina. Inakala nilang nakuha na nila ang lahat. Ngunit hindi nila alam ang ginawa ko bago magsimula ang kasal!
(PART 2) Nang makuha ni Anton ang folder na may pirma ko, hindi niya napigilan ang kanyang kasakiman. Tinalikuran niya ang pari at hinarap ang mga bisita.
“Ladies and gentlemen! Tapos na ang kasal!” malakas na tawa ni Anton, winawagayway ang folder. “Hindi ko na kailangang ituloy ang seremonya. Dahil sa papel na ito, pag-aari ko na ang buong kumpanya ng mga Imperial! Wala na siyang kahit isang kusing!”
Nagkagulo ang mga bisita. Tumayo si Donya Matilda at pumalakpak nang malakas.
“Tanga ka talaga, Liana! Ibinigay mo ang buong yaman mo sa anak ko! Ngayon, palalayasin na kita at ipapasok sa asilo!” matinis na tili ng aking mapagmataas na biyenan.
Hindi ako umiyak. Sa halip, kumuha ako ng sarili kong mikropono at ngumiti nang nakakapangilabot.
“Talaga ba, Anton?” malamig kong tanong. “Bakit hindi mo basahin kung ano ang mismong pinirmahan mo kanina bago mo ibinigay sa akin?”
Napakunot ang noo ni Anton. Binuksan niya ang folder at binasa ang papel. Nangunot ang kanyang noo, na mabilis na nauwi sa panlalaki ng kanyang mga mata. Namutla siya na parang isang bangkay. Nalaglag ang folder mula sa kanyang nanginginig na mga kamay.
“A-Ano ‘to?! H-Hindi ito ang dokumento ko!” nagwawalang tili ni Anton.
Mula sa likuran ng simbahan, naglakad papalapit ang aking abogado, kasama ang limang awtoridad.
“Pinalitan po namin ang dokumento sa loob ng folder ninyo limang minuto bago magsimula ang kasal,” malamig na anunsyo ng aking abogado. “Ang pinirmahan ninyo sa harap ng maraming saksi ay isang Confession of Fraud at Deed of Assignment, kung saan inililipat ninyo ang lahat ng inyong personal na ari-arian sa kumpanya ni Madam Liana bilang kabayaran sa mga pondo na palihim ninyong nin.akaw sa nakalipas na dalawang taon!”
Parang pinagsakluban ng langit at lupa ang mag-ina.
“HINDI! HINDI TOTOO ‘YAN! M.AGNANAKAW KA, LIANA!” hagulgol ni Donya Matilda, napasalampak sa sahig.
“Anton, dahil sa mismong pirma at pag-amin mo, pormal ka nang inaaresto ng mga P.ulis para sa kasong Grand Estafa at Forgery,” matigas kong utos.
“Liana! Mahal! P-Parang awa mo na! B-Biro lang ‘to! Asawa mo ako!” umiiyak na gumapang si Anton, pilit na inaabot ang sapatos ko.
Tinabig ko siya nang may matinding pandidiri. “Wala tayong kasal, Anton. Ang pinirmahan mo ay ang sarili mong pagbagsak.”
Walang-awang pinosasan at kinaladkad ng mga awtoridad sina Anton at Donya Matilda palabas ng simbahan. Ang mismong patibong na inihanda nila para sa akin ang sumira sa kanilang buong buhay. Naiwan akong malaya, bitbit ang kumpanya ng aking mga magulang, at napatunayan ko na kailanman, ang kasakiman ay walang panalo laban sa isang babaeng handang lumaban.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman gamitin ang pag-ibig upang manlinlang at magn.akaw mula sa iyong kapwa. Ang taong nagbabalat-kayo upang manamantala ay laging mahuhulog sa sarili niyang patibong. Laging maging mapanuri, at tandaan na ang katotohanan at hustisya ay palaging may paraan para durugin ang mga taong sakim at mapagmataas.
