Inakala Nilang Maloloko Nila Ang Aking Asawa Na Tumakas Kasama Ako Upang Agawin Ang Kanyang Kumpanya Ngunit Hindi Nila Inasahan Na Ang Babaeng Minamaliit Nila Ay May Kapangyarihang Durugin Ang Kanilang Buong Mundo
Ako si Liana, dalawampu’t walong taong gulang. Bago ako magpakasal kay Gabriel, inilihim ko sa kanya ang tunay kong pagkatao. Ako ang nag-iisang tagapagmana at lihim na Chairwoman ng Vanguard Empire, isang bilyun-bilyong pisong international conglomerate. Pinili kong magpanggap bilang isang simpleng guro dahil gusto kong makahanap ng lalaking mamahalin ako nang walang halong interes sa pera.
At hindi ako nagkamali kay Gabriel. Siya ay isang napakabait, mapagmahal, at tapat na asawa. Siya ang tagapagmana ng isang medium-sized na construction firm na iniwan ng kanyang yumaong ama.
Ngunit kung gaano kabuti si Gabriel, ganoon naman kasama ang kanyang pamilya. Ang kanyang madrasta na si Donya Matilda, at ang kanyang half-brother na si Marco, ay palaging naghahanap ng paraan upang agawin ang kumpanya. Madalas din nila akong laitin at tawaging “pabigat” dahil sa aking simpleng pamumuhay.
Tiniis ko ang lahat para sa kapayapaan ni Gabriel. Ngunit isang gabi, umabot sa sukdulan ang kanilang kasakiman.
ANG PANLILINLANG AT ANG BANTANG GINAWA-GAWA
Hatinggabi noon nang biglang kinalampag ang pinto ng aming bahay. Pumasok si Donya Matilda at Marco, kapwa mukhang natataranta at pinagpapawisan. May dala silang mga papeles at isang itim na briefcase.
“Gabriel! Liana! Mag-impake na kayo ng mga gamit niyo ngayon din!” nagpapanik na sigaw ni Donya Matilda, pilit na isinasara ang mga kurtina ng aming sala.
Nagising kami ni Gabriel at mabilis na bumaba.
“Ma? Marco? Anong nangyayari? Bakit kayo nandito ng ganitong oras?” naguguluhang tanong ng asawa ko.
Inihagis ni Marco ang isang makapal na folder sa ibabaw ng lamesa.
“Bro, malaking problema! Ang kumpanya natin, nabaon sa utang sa Vanguard Syndicate! Limandaang milyong piso ang utang na iniwan ni Papa na hindi natin alam! At ngayon, pinaghahanap ka nila! Pinagbantaan nila na p.apatayin ka at ang asawa mo kapag hindi ka nakapagbayad bukas ng umaga!”
Nanlaki ang mga mata ni Gabriel. Namutla siya sa matinding takot. Tiningnan ko ang mga papeles na dala nila. Ang logo ng Vanguard Empire—ang kumpanya ko—ay nakaprint doon, ngunit halatang pineke ang mga pirma. Wala kaming sindikato, isa kaming lehitimong korporasyon!
“A-Ano?! Limandaang milyon?! Wala akong ganyang pera, Marco! P-Paano si Liana? Hindi pwedeng madamay ang asawa ko rito!” umiiyak na pakiusap ni Gabriel, mahigpit na niyayakap ang aking balikat upang protektahan ako.
“Kaya nga nandito kami, Gabriel!” madramang sagot ni Donya Matilda. “May paraan para makaligtas kayo. Pirmahan mo ang Deed of Absolute Transfer na ito. Ipapasa mo sa pangalan ni Marco ang buong kumpanya at ang lahat ng karapatan mo bilang tagapagmana. Sa ganitong paraan, si Marco na ang haharap sa mga sindikato. Kayo ni Liana, may ibibigay kaming pera para tumakas kayo papuntang abroad. Magtago kayo at huwag na kayong babalik!”
ANG SAKRIPISYO NG ISANG MABUTING ASAWA
Tumingin sa akin si Gabriel. Ang mga mata niya ay puno ng luha at takot para sa aking kaligtasan. Handa siyang isuko ang lahat ng pinaghirapan ng kanyang ama para lamang iligtas ang aking buhay.
“Liana, m-mag-impake ka na. Ayokong mapahamak ka. Tatakas tayo, magsisimula tayo sa umpisa,” nanginginig na bulong ni Gabriel bago niya kinuha ang ballpen upang pirmahan ang paglipat ng kumpanya kay Marco.
Nang dumampi ang ballpen sa papel, hindi napigilan ni Marco na ngumisi. Nagkatinginan sila ni Donya Matilda nang may matinding tagumpay.
Ngunit bago pa man makapirma si Gabriel, hinawakan ko ang kanyang kamay.
Kinuha ko ang pekeng kontrata at walang pag-aalinlangang pinunit ito sa dalawa! Crrcckk!
Natahimik ang buong sala. Nanlaki ang mga mata ni Marco.
“Liana! Anong ginagawa mo?! Gusto mo ba tayong m.amatay?!” nagpapanik na sigaw ni Gabriel.
“B.aliw ka ba, babae?! Bakit mo pinunit?!” matinis na bulyaw ni Donya Matilda, pilit na inaagaw ang mga punit na papel mula sa aking kamay. “Sinusubukan na nga namin kayong iligtas!”
Tinitigan ko silang mag-ina. Ang aking mga mata ay kasing lamig ng yelo. Wala nang bakas ng pagiging isang mahinang guro.
“Iligtas?” kalmado kong tanong, umaalingawngaw ang boses ko sa tahimik na kwarto. “O baka naman gusto niyo lang takutin ang asawa ko para nakawin ang kumpanya niya gamit ang isang pekeng dokumento?”
Napaatras si Marco. Namutla siya ngunit pilit nagmamatapang.
“A-Anong peke?! Galing ‘yan sa Vanguard Syndicate! M.amatay kayo kapag hindi niyo binigay sa akin ang kumpanya!”
ANG PAGBUNYAG SA KAPANGYARIHAN NG REYNA
Ngumiti ako. Isang nakakapangilabot na ngiti na nagpatindig ng balahibo nilang dalawa. Kinuha ko ang aking cellphone at nag-dial ng isang numero. Naka-loudspeaker ito.
“Attorney Mendoza,” malamig kong utos. “I-verify mo nga kung may utang ang kumpanya ng asawa ko sa Vanguard Empire.”
“Madam Chairwoman,” magalang na sagot ng boses mula sa kabilang linya. “Wala pong kahit anong utang ang kumpanya ni Mr. Gabriel sa atin. At hindi po tayo sindikato.”
Parang pinagsakluban ng langit at lupa sina Marco at Donya Matilda. Nalaglag ang panga ni Gabriel. Lumingon siya sa akin na parang hindi makapaniwala sa narinig niya.
“M-Madam Chairwoman?! L-Liana… anong ibig sabihin nito?” utal-utal na tanong ng asawa ko.
Hinarap ko si Gabriel at hinawakan ang kanyang mukha nang may pagmamahal.
“Patawarin mo ako kung inilihim ko sa’yo, mahal. Ang Vanguard Empire na tinutukoy nila… ay ang kumpanyang pag-aari ng pamilya ko. Ako ang nag-iisang tagapagmana at Chairwoman nito.”
Lumingon ako kina Marco at Donya Matilda na ngayon ay nanginginig na ang mga tuhod. Namumutla sila na parang mga bangkay.
“A-Ano?! I-Ikaw ang may-ari ng Vanguard?!” tili ni Donya Matilda, halos mawalan ng hininga sa matinding takot. “I-Imposible! Isa ka lang p.atay-gutom na guro!”
“Inakala ninyo na maloloko ninyo ang asawa ko na iwan ang lahat at tumakas dahil sa takot,” matalim kong wika. “Ginamit ninyo ang pangalan ng kumpanya ko para manakot at mangikil. Isang malaking pagkakamali.”
Sumenyas ako, at mula sa labas ng aming bahay, bumukas ang gate. Pumasok ang limang itim na SUV. Bumaba ang aking mga personal bodyguards kasama ang mga P.ulis at ang aking mga corporate lawyers.
Napasalampak sa sahig si Marco.
“Liana! P-Parang awa mo na! B-Biro lang namin ‘to ni Mama! Gusto lang namin i-test si Gabriel kung gaano ka niya kamahal!” umiiyak na palusot ng mayabang na stepbrother.
“Oo nga, anak! Pamilya tayo! Patawarin mo na kami!” hagulgol ni Donya Matilda, gumagapang papalapit sa akin at pilit na inaabot ang laylayan ng aking damit.
Tiningnan ko sila mula ulo hanggang paa nang walang kahit isang patak ng awa.
“Ang pamilya ay hindi nanlilinlang at nagnanakaw,” malamig kong sagot.
Binalingan ko ang mga awtoridad.
“Officer, arestuhin ninyo ang dalawang ito. Kinasuhan na namin sila ng Forgery, Falsification of Public Documents, Grave Threats, at Attempted E.stafa.”
“HINDI! GABRIEL! TULUNGAN MO KAMI! KAPATID MO AKO!” nagwawalang sigaw ni Marco habang walang-awang pinoposasan ng mga P.ulis.
Ngunit tinalikuran lamang sila ni Gabriel. Niyakap niya ako nang mahigpit habang pinapanood namin silang kaladkarin palabas ng aming bahay, umiiyak at nagmamakaawa.
Nang gabing iyon, hindi kami tumakas. Sa halip, nalaman ng buong mundo ang tunay na lakas ng aming pamilya. Ang kumpanya ni Gabriel ay mas lalong lumago sa ilalim ng proteksyon ng aking imperyo, habang ang kanyang mga sakim na kamag-anak ay tuluyang nabulok sa loob ng malamig na selda.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman abusuhin at linlangin ang isang taong may dalisay na puso, at lalong huwag maliitin ang kanyang asawa. Ang mga taong nagbabalat-kayong simple ay kadalasang nagtataglay ng pinakamalaking kapangyarihan. Ang panlilinlang at kasakiman sa yaman ng iba ay palaging magiging mitsa ng sariling pagbagsak at habambuhay na pagkawasak.
