Habang Naliligo Ang Aking Asawa, Isang Mensahe Ang Pumasok Mula Sa Aking Bestfriend Ng 12 Taon: “Miss Na Miss Na Kita, Gusto Kitang Makita”… Kinuha Ko Ang Telepono At Nagpanggap, “Wala Ang Asawa Ko, Pumunta Ka Rito Nang Mabilis.” Pagkalipas Ng Anim Na Minuto, Tumunog Ang Doorbell… Ngunit Ang Nadiskubre Ko Sa Aming Bank Account Ay Mas Malala Pa Sa Kanilang Panloloko!
Ako si Elena, tatlumpu’t dalawang taong gulang. Sa loob ng labindalawang taon, si Cindy ang itinuring kong matalik na kaibigan. Halos parang magkapatid na kami. Nang magpakasal ako kay Marco, isang financial consultant, naging malapit din si Cindy sa kanya. Inakala kong isa kaming masayang sirkulo ng mga taong nagtitiwala sa isa’t isa.
Ako ang nagpapatakbo ng isang matagumpay na chain ng mga boutique, kaya malaki ang ipinapasok kong pera sa aming joint account. Ipinagkatiwala ko kay Marco ang pamamahala ng aming finances dahil iyon ang kanyang propesyon.
Ngunit isang gabi, ang tiwala kong iyon ay nawasak sa isang iglap.
ANG MENSAHE SA BANYO
Kasalukuyang naliligo si Marco sa aming master bathroom. Nakapatong ang kanyang cellphone sa ibabaw ng bedside table. Tahimik akong nagbabasa ng libro nang biglang umilaw ang screen ng kanyang telepono dahil sa isang sunod-sunod na notification.
Dahil nakita kong walang lock ang screen, sumilip ako. Ang pangalan ng nag-message ay naka-save bilang “Client – Mr. Santos”. Ngunit nang basahin ko ang preview ng mensahe, kumabog nang napakabilis ang aking dibdib.
“Miss na miss na kita, babe. Gusto na kitang makita. Naiihi na ba ang boring mong asawa? Hahaha!”
Nalaglag ang panga ko. Mr. Santos? Tinawag siyang babe?
Mabilis kong kinuha ang telepono at binuksan ang buong conversation. Nanlamig ang buong katawan ko. Puno ito ng mga malalaswang litrato at mensahe. At nang tingnan ko ang isang litratong ipinadala, nakita ko ang mukha ng babae.
Si Cindy. Ang matalik kong kaibigan sa loob ng labindalawang taon!
Ang sarili kong bestfriend at ang asawa ko… matagal na nila akong ginagawang tanga!
Gusto kong sumigaw. Gusto kong kalampagin ang pinto ng banyo at komprontahin si Marco. Ngunit pinigilan ko ang sarili ko. Huminga ako nang malalim, at isang napakalamig na plano ang nabuo sa aking isipan.
Tinype ko ang aking reply gamit ang telepono ni Marco.
“Wala ang asawa ko. Umalis siya papuntang grocery. Pumunta ka rito nang mabilis.”
Ilang segundo lang, nag-reply si Cindy.
“On my way, babe! Nakasuot lang ako ng coat at lingerie sa loob! See you in 5!”
ANG SURPRESA SA PINTO
Ibinalik ko ang telepono sa lamesa. Naghintay ako sa sala. Eksaktong anim na minuto ang lumipas, tumunog ang doorbell ng aming bahay.
Dahan-dahan akong naglakad patungo sa pinto. Binuksan ko ito nang walang kahit anong ingay.
Nakatayo sa labas si Cindy. Nakangisi siya nang napakalapad, nakasuot ng isang manipis na trench coat. Akma sana siyang yayakap at ibubuka ang kanyang coat, ngunit nang magtama ang aming mga mata, biglang nawala ang kulay sa kanyang mukha.
Nanlaki ang mga mata ni Cindy na parang nakakita ng multo. Napasinghap siya at napahawak sa kanyang dibdib.
“E-Elena?! A-Anong ginagawa mo rito?! Diba nasa grocery ka?!” natatarantang tili ng aking T.aksil na kaibigan.
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri. Wala akong sinabing kahit isang salita. Tinitigan ko lang siya ng mga sampung segundo. Sa sobrang takot at hiya, siya na mismo ang umatras at patakbong umalis palayo sa bahay namin.
Isinara ko ang pinto. Ngunit hindi pa ako tapos.
ANG MAS MALAGIM NA KATOTOHANAN
Bago pa lumabas si Marco sa banyo, binuksan ko ang aking laptop upang i-check ang aming joint bank account at ang mga negosyo ko, dahil bigla akong kinutuban sa usapan nila.
Nang mag-log in ako, halos tumigil ang paghinga ko.
Ang joint account namin na may lamang dalawampung milyong piso (20 Million PHP) ay may natitira na lamang na limang libo!
Mabilis kong tiningnan ang transaction history. Sa loob ng nakaraang tatlong buwan, sunod-sunod ang paglilipat ng pondo patungo sa isang offshore account na nakapangalan kay… Cindy! At ang mas nakakakilabot, nakita ko ang isang pending loan application sa email ni Marco. Ginamit niya ang mga titulo ng aking negosyo upang umutang ng karagdagang tatlumpung milyon!
Hindi lang nila ako niloloko. Ninanakawan nila ako! Pinaplano nilang iwan akong baon sa utang habang nagpapakasarap sila sa ibang bansa gamit ang pinaghirapan ko!
Wala akong inaksayang oras. Tinawagan ko agad ang aking kapatid na isang bank executive at ang aking personal na abogado. Dahil ako ang primary account holder ng mga negosyo ko, mabilis naming nai-block ang loan application. Ipina-freeze ko rin ang account ni Cindy dahil napatunayan naming illegal ang paglipat ng pondo na walang pahintulot ko (Dahil pineke ni Marco ang pirma ko sa bangko).
ANG PAGLABAS MULA SA BANYO
Pagkalipas ng labinlimang minuto, lumabas si Marco mula sa banyo, nakatapis lamang ng tuwalya at nagpapatuyo ng buhok.
“Babe, nasaan ‘yung kape ko?” malambing na tanong ng aking asawa habang naglalakad patungo sa sala.
Ngunit pagdating niya, nakita niya akong nakaupo sa sofa, hawak ang kanyang cellphone sa isang kamay at ang aking laptop sa kabila.
“Babe? Anong ginagawa mo sa phone ko?” kumunot ang kanyang noo at biglang kinabahan.
“Hinihintay si Cindy,” malamig kong sagot. “Kaso tumakbo siya palayo nang ako ang magbukas ng pinto kanina.”
Nalaglag ang tuwalya ni Marco. Namutla siya na parang isang bangkay. Nagsimulang manginig ang kanyang mga tuhod.
“E-Elena… a-anong… b-babe, m-mali ang iniisip mo! S-Si Cindy, dumaan lang para humingi ng tulong!” nauutal at pinagpapawisang palusot ng aking asawa.
Ibinagsak ko ang laptop sa ibabaw ng lamesa.
“Tulong? Tulong ba kamo? O para tulungan kang ubusin ang dalawampung milyon sa account natin at nakawin ang titulo ng negosyo ko?!” madiin at galit kong bulyaw na umalingawngaw sa buong bahay.
“I-Ikaw… n-nakita mo ‘yon?!” halos pabulong na gulat ni Marco.
Lumuhod siya sa sahig at nagsimulang humagulgol.
“Elena, parang awa mo na! B-Babalik ko ‘yung pera! N-Nasilaw lang ako kay Cindy! Siya ang nag-utos sa akin na kunin ang pera mo para makapag-abroad kami! Patawarin mo ako!” iyak ni Marco habang pilit na gumagapang patungo sa aking mga paa.
“Wag mo akong hahawakan!” sigaw ko, sabay atras.
Bumukas ang pinto ng aming bahay. Pumasok ang tatlong P.ulis mula sa Anti-Fraud Division, kasama ang aking abogado na inabisuhan ko kanina pa.
“Mr. Marco, inaresto namin kayo sa kasong Grand Embezzlement, Forgery of Public Documents, at Syndicated Estafa. Kasalukuyan na rin pong inaaresto ng aming team si Miss Cindy sa kanyang condo,” pormal na pahayag ng opisyal habang nilalapitan si Marco.
“Hindi! Hindi! Elena, asawa mo ako! Wag mong gawin ‘to sa akin!” nagwawalang sigaw ni Marco habang pinoposasan siya ng mga awtoridad.
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa nang walang kahit anong bakas ng awa.
“Ang isang asawa at ang isang bestfriend ay hindi nagnanakaw ng buhay ng taong nagtitiwala sa kanila. Mag-enjoy kayo ni Cindy sa inyong bagong bahay… sa loob ng selda,” malamig kong huling salita.
Pinanood ko siyang kaladkarin palabas ng bahay habang umiiyak at nagmamakaawa. Nakuha ko ang aking annulment, nabawi ko ang lahat ng aking pera, at tuluyang nakulong ang dalawang taong nagtangkang sirain ako. Napatunayan ko na ang katotohanan ay laging mananaig, at ang mga taong sakim ay laging mahuhulog sa sarili nilang patibong.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong abusuhin ang tiwala ng isang taong nagbigay sa iyo ng pagmamahal at magandang buhay. Ang panlilinlang ay hindi lamang sumisira ng relasyon, kundi sumisira rin ng iyong buong pagkatao at kinabukasan. Kapag ang isang taong mabuti at tapat ay nasagad, ang kanyang paghihiganti sa pamamagitan ng batas at katotohanan ay wawasak sa lahat ng iyong kasakiman, at iiwan kang walang-wala.
