Iniwan Ako Ng Aking Asawa Sa Bahay Upang Maghugas Ng Plato Habang Siya Ay Pumunta Sa Isang Malaking Business Party Kasama Ang Kanyang K.abit… Umaasa Silang Makilala Ang Isang Bilyonaryang Businesswoman, Ngunit Nang Pumasok Ito Sa Bulwagan, Nalaglag Ang Kanilang Panga Dahil Ako Ang Babaeng Hinihintay Nila!
Ako si Clara, tatlumpu’t limang taong gulang. Sa paningin ng asawa kong si Leandro, isa lamang akong simpleng maybahay na walang ibang alam kundi magluto, maglinis, at maghintay sa kanya. Nagtatrabaho siya bilang Executive Director sa isang malaking Real Estate firm at palagi niyang ipinagmamalaki na siya ang bumubuhay sa aming dalawa at nagbabayad ng aming mamahaling mansyon.
Tiniis ko ang kanyang kayabangan at ang kanyang paminsan-minsang pag-uwi nang hatinggabi, hanggang sa natuklasan ko ang kanyang madilim na sikreto—mayroon siyang K.abit. Siya ay si Valerie, isa ring empleyado sa kanyang kumpanya na madalas niyang ipinapakilala bilang kanyang “business partner”.
Ngunit ang hindi alam nina Leandro at Valerie, ang babaeng tinatrato nilang parang walang silbing katulong ay nagtatago ng isang lihim na kayang bumura sa lahat ng kanilang ilusyon. Ako ang nag-iisang tagapagmana at CEO ng Sterling Empire, ang conglomerate na nagmamay-ari ng kumpanyang pinapasukan ni Leandro at ng subdivision kung saan nakatayo ang aming mansyon.
Hinintay ko lamang ang tamang pagkakataon upang tapusin ang kanilang laro. At ang pagkakataong iyon ay dumating sa gabi ng pinakamalaking corporate party ng taon.
ANG GABI NG PARTY
Araw ng Biyernes, abala si Leandro sa pag-aayos ng kanyang mamahaling tuxedo. Excited siya dahil sa gabing ito ay gaganapin ang Annual Investors Gala ng kanilang kumpanya. Inaasahan daw nilang darating ang misteryosong CEO ng Sterling Empire na kailanman ay hindi pa nagpapakita sa publiko.
“Clara, bilisan mo namang plantsahin ang kurbata ko! Masyado kang mabagal. Ayokong ma-late sa party, siguradong naroon na si Valerie para salubungin ako,” arogante at walang-pakundangan niyang utos habang nagsusuklay sa harap ng salamin.
Tahimik kong inabot ang kanyang kurbata.
“Hindi ba ako pwedeng sumama sa’yo, Leandro? Asawa mo ako, baka gusto mo akong ipakilala sa mga kaibigan mo,” mahinahon kong tanong, pinipigilan ang aking sarili na ngumisi.
Umirap si Leandro. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri.
“Sumama? Sa ganyang itsura mo? Clara, this is a high-society event. Puro bilyonaryo at CEO ang nandoon. Anong sasabihin mo sa kanila, kung paano maghugas ng plato at maglaba? Nakakahiya ka. Maiwan ka na lang dito. Tapusin mo ‘yung paghuhugas ng mga pinggan sa kusina at siguraduhin mong malinis ang bahay pag-uwi ko,” matapobre at malamig niyang sagot bago siya tuluyang lumabas ng pinto.
Narinig ko ang pag-andar ng kanyang sasakyan. Huminga ako nang malalim, hinubad ang aking apron, at inihagis ito sa ibabaw ng counter.
Inakala mo ba, Leandro, na mananatili akong alila sa sarili kong kaharian? Inakala mo ba na kaya mong magpasikat kasama ang K.abit mo gamit ang yamang ako ang nagpapasweldo? Ngayong gabi, ipapakita ko sa iyo kung paano lumuhod sa harap ng isang reyna.
ANG PAGHIHINTAY SA BULWAGAN
Sa loob ng grand ballroom ng five-star hotel, nagkikiskisan ng siko ang mga pinakamayayaman at makapangyarihang tao sa siyudad. Si Leandro ay nakatayo sa gitna, hawak ang isang baso ng champagne, habang nakapulupot sa kanyang braso ang K.abit niyang si Valerie na nakasuot ng isang kumikinang na pulang gown.
Nagtatawanan sila kasama ang Board of Directors ng kanilang kumpanya.
“Mr. Leandro, sigurado ba kayong dadating ang bilyonaryang CEO ng Sterling Empire? Nakasalalay ang promotion mo at ang pondo ng kumpanya natin sa makukuha mong investment mula sa kanya,” kabadong tanong ng isa sa mga board members.
“Don’t worry, sir. Ako ang bahala. Sisiguraduhin kong ma-e-entertain ko siya nang mabuti. At tsaka, nandito naman si Valerie para tulungan ako,” mayabang na sagot ni Leandro.
“Oo nga po. Nakahanda na ang pinakamagandang presentation namin para sa kanya. I’m sure we will be her favorites,” maarte at nagmamalaking dagdag ni Valerie.
Ngunit ang kanilang pagmamayabang ay biglang naputol nang mamatay ang malalaking ilaw sa bulwagan at tumutok ang spotlight sa grand entrance. Tumugtog ang isang pormal na musika at nagsalita ang host sa entablado.
“Ladies and gentlemen, the moment we’ve all been waiting for. Let us welcome the Chairman and CEO of Sterling Empire… Madam Clara Sterling!”
ANG PAGPASOK NG BILYONARYA
Bumukas nang maluwag ang matataas na double doors. Pumasok ang limang matitikas na security personnel na naka-suit, na sinusundan ng Executive Board ng Sterling Empire.
At sa gitna nila, naglalakad ako.
Hindi na ako nakasuot ng daster at apron. Nakasuot ako ng isang napaka-eleganteng itim na evening gown na gawa ng isang sikat na international designer, at sa aking leeg ay kumikinang ang isang diamond necklace na nagkakahalaga ng milyun-milyon. Ang aking hakbang ay puno ng awtoridad at kumpiyansa.
Nagpalakpakan ang lahat ng tao sa ballroom at mabilis na tumabi upang magbigay-daan.
Ngunit sa kalagitnaan ng aking paglalakad, dumapo ang aking paningin sa kinaroroonan nina Leandro at Valerie.
Nalaglag ang panga ni Leandro. Ang kanyang baso ng champagne ay dulas sa kanyang kamay at nabasag sa sahig. Si Valerie ay napatakip sa kanyang bibig, halos lumuwa ang mga mata sa matinding gulat at takot. Ang mga board members na kasama nila ay napasinghap.
“C-Clara?! P-Paanong… a-anong ginagawa niya rito?!” nauutal at pinagpapawisang bulong ni Leandro, ang kanyang mga tuhod ay nanginginig.
“Babe! S-Siya ang asawa mo, ‘di ba?! Bakit siya ang tinawag na CEO?!” natatarantang tili ni Valerie.
Hindi ko sila pinansin. Naglakad ako papunta sa entablado, kinuha ang mikropono, at nagbigay ng isang maikling talumpati tungkol sa hinaharap ng aming mga negosyo. Pagkatapos, bumaba ako upang “i-greet” ang mga kumpanyang naroon.
Dire-diretso akong naglakad patungo sa table nila Leandro.
Nang makalapit ako, mabilis na yumuko ang kanilang mga boss, ngunit si Leandro ay nanigas sa kanyang kinatatayuan, parang isang estatwang binuhusan ng malamig na tubig.
“M-Madam Clara… i-isang malaking karangalan po…” nanginginig na bati ng board member ng kumpanya ni Leandro.
Tiningnan ko si Leandro mula ulo hanggang paa. Ang ngiting iginawad ko sa kanya ay kasing lamig ng yelo.
“Magandang gabi. Leandro, hindi ba’t sabi mo kanina, nakakahiya akong isama sa ganitong high-society event dahil wala akong alam kundi maghugas ng plato?” malakas at malinaw kong tanong, na umalingawngaw sa mga nakikinig sa aming paligid.
Napasinghap ang mga boss ni Leandro at tiningnan siya nang may matinding galit.
“A-Asawa mo ang CEO ng Sterling Empire, Leandro?! At tinatrato mo siyang katulong?!” galit na bulyaw ng kanyang direktor.
“C-Clara… mahal ko… p-pakinggan mo ako… m-mali ang iniisip mo… h-hindi ko alam!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Leandro, pilit na inaabot ang kamay ko, tuluyan nang nalimutan ang kanyang K.abit na si Valerie na pilit na nagtatago sa kanyang likuran.
Umatras ako at itinulak ng isa kong bodyguard ang kamay niya.
“Wag mo akong hahawakan, Leandro. Inakala mo ba na dahil tahimik ako ay wala akong alam sa inyo ng K.abit mo? Inakala mo ba na sayo ang kumpanyang pinapasukan mo at ang mansyong tinitirhan ninyo? Lahat ng ‘yon ay pag-aari ko.”
Binalingan ko ang kanyang mga boss na ngayon ay namumutla na rin.
“Cancel all investments for this company. At bukod pa roon, inutusan ko na ang aking audit team kahapon. Napatunayan namin na ang lalaking ito at ang kanyang K.abit ay nagnanakaw ng corporate funds gamit ang mga pekeng travel expenses. Gusto kong makita ang mga pulis na aaresto sa kanila ngayon din,” matigas at pormal kong utos.
“Hindi! Clara, parang awa mo na! Asawa mo ako! Pamilya tayo! Wala akong pambayad sa ninakaw namin!” nagwawalang iyak ni Leandro habang lumuluhod sa sahig, sa harap ng daan-daang bilyonaryo at negosyante.
“Tingnan niyo ang sarili niyo. Kayo ang walang kwenta at nakakahiya sa party na ito,” malamig kong huling salita.
Iniwan ko sila. Ilang minuto lang ay dumating ang mga awtoridad at kinakaladkad palabas ng ballroom sina Leandro at Valerie, kapwa umiiyak at nag-aaway sa gitna ng matinding kahihiyan.
Kinabukasan, ipinasara ko ang joint accounts, kinuha ko pabalik ang aking mansyon, at ipina-process agad ang aming annulment. Si Leandro at Valerie ay kapwa nahatulan at nabubulok na sa loob ng K.ulong, habang ako ay nagpatuloy na mamuno sa aking imperyo nang malaya at walang nagpapabigat sa aking buhay.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong aabusuhin at mamaliitin ang taong naglilingkod sa iyo nang tahimik at tapat, lalo na ang iyong asawa. Ang pag-aakala na ikaw ay higit na makapangyarihan dahil sa iyong trabaho o panlabas na anyo ay isang malaking ilusyon. Kapag ang isang taong mabuti ay napuno at inilabas ang kanyang tunay na kakayahan at kapangyarihan, ang kanyang paghihiganti ay mas nakakawasak kaysa sa anumang patalim. Ang kasakiman at panloloko ay laging magdadala sa iyo sa pinakamababang putikan na kailanman ay hindi mo inasahan.
