Narinig Ko Ang Aking Asawa Na Ibinibigay Ang PIN Code Ng Aking Bank Account Sa Kanyang Ina… Ngunit Hindi Nila Alam Na Ang Kanilang Pagnanakaw Ay Siya Mismong Sisira Sa Kanila
Ako si Clara, dalawampu’t siyam na taong gulang at isang matagumpay na software engineer. Mula nang ikasal kami ni Mark, sinikap kong maging mabuting asawa. Kahit na mas malaki ang kinikita ko, hindi ko ito isinumbat sa kanya. Ibinigay ko ang lahat ng kailangan namin, kabilang na ang pag-aalaga sa kanyang inang si Doña Marta na palaging may hiling.
Ngunit nitong mga nakaraang buwan, napansin ko ang unti-unting pagkawala ng pera sa aming joint account. Nang tanungin ko si Mark, palagi siyang may dahilan—kesyo kailangan daw sa negosyo o pambili ng gamot ng kanyang ina. Para maiwasan ang gulo, nagbukas ako ng isang hiwalay at sikretong bank account para sa aking mga personal na ipon at investments.
Inakala kong ligtas ang perang pinaghirapan ko, hanggang sa isang gabi.
ANG LIHIM NA USAPAN
Umuwi ako nang maaga mula sa opisina dahil masama ang pakiramdam ko. Pagpasok ko sa bahay, narinig ko ang boses ni Mark at ni Doña Marta na nag-uusap sa sala. Nagtago ako sa gilid ng pinto upang makinig.
“Nakuha mo ba ang password, Mark? Kailangan nating ilipat ang pera ngayon bago niya mapansin,” pabulong na sabi ng aking biyenan.
“Oo, Ma. Nasilip ko siya habang nagta-type sa laptop niya kahapon. Ang PIN code niya ay 0-8-1-5-9-2. Ililipat natin ang limang milyon sa account mo, tapos sasabihin ko na lang na na-hack siya. Wala namang magagawa ‘yon dahil patay-na-patay sa akin ang tangang ‘yon,” nakangising sagot ni Mark.
Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko. Ang lalaking pinagkatiwalaan ko at ang babaeng itinuring kong parang sariling ina ay pinaplano akong pagnakawan!
Gusto kong lumabas at S.ampalin silang dalawa. Gusto kong sumigaw at magwala. Ngunit huminga ako ng malalim.
Kung gusto niyong maglaro ng panlilinlang, ipapakita ko sa inyo kung paano maglaro ang isang software engineer.
ANG PATIBONG
Tahimik akong umakyat sa aking kwarto. Binuksan ko ang aking laptop at agad na in-access ang aking bank account. Hindi ko pinalitan ang aking PIN code. Sa halip, gumawa ako ng isang komplikadong script.
Inilipat ko ang karamihan ng aking pera sa isang highly secured offshore account. Nag-iwan lamang ako ng maliit na halaga sa aking pangunahing account. Ngunit hindi lang iyon ang ginawa ko. Kinonekta ko ang aking bank account sa isang alert system. Sa oras na may mag-login gamit ang aking lumang PIN code, isang awtomatikong mensahe ang ipadadala sa pulisya, kasama ang IP address at lokasyon ng taong nagtatangkang magnakaw.
Kinabukasan, umalis ako ng bahay na parang walang nangyari. Nakangiti pa rin ako nang magpaalam kay Mark at Doña Marta.
ANG PAGBAGSAK
Pagsapit ng hapon, habang nasa kalagitnaan ako ng isang meeting, tumunog ang aking telepono. Isang alert message mula sa aking system.
Unauthorized Access Detected. PIN: 0-8-1-5-9-2. Location: [IP Address ng bahay ni Doña Marta]
Ngumisi ako. Nasilo na ang mga isda.
Pag-uwi ko, nagpanggap akong natataranta.
“Mark! Ma! Nawawala ang pera sa account ko! Na-hack ako!” umiiyak kong sigaw pagpasok ng bahay.
Nagkatinginan sina Mark at Doña Marta. Pareho silang pilit na nag-aalala, ngunit nakita ko ang tagumpay sa kanilang mga mata.
“Naku, Clara! Paano nangyari ‘yon? Sabi ko naman sa’yo, mag-ingat ka sa mga online transactions na ‘yan. Hayaan mo na, kikitain mo pa naman ‘yan,” mapagkunwaring sabi ni Mark habang yakap ako.
“Kasalanan mo ‘yan, Clara. Masyado kang pabaya sa pera,” dagdag pa ng aking biyenan.
Bago pa ako makasagot, may kumatok nang malakas sa aming pinto. Binuksan ito ni Mark, at bumulaga ang tatlong pulis.
“Mr. Mark at Doña Marta? Narito kami para imbestigahan ang ulat ng unauthorized access at attempted theft mula sa bank account ni Mrs. Clara,” pormal na pahayag ng isang pulis.
Namutla si Mark. Nalaglag ang panga ni Doña Marta.
“A-Anong ibig niyong sabihin, officer? Wala kaming kinalaman diyan!” nanginginig na tanggi ni Mark.
Lumapit ang isa pang pulis at naglabas ng dokumento.
“Ayon sa aming cybercrime unit, ang IP address na ginamit upang i-access ang account ni Mrs. Clara ay nagmula sa inyong internet connection. At base sa logs ng bangko, tinangka ninyong ilipat ang pondo sa isang account na nakapangalan kay Doña Marta.”
Tiningnan ako ni Mark, ang mga mata niya ay nanlalaki sa takot at pagkalito.
“C-Clara… paano…?”
Ngumiti ako ng tipid at pinunasan ang aking mga pekeng luha.
“Narinig ko ang plano niyo kagabi, Mark. Kaya gumawa ako ng alert system na magre-report sa pulis kapag ginamit niyo ang PIN ko. Inakala niyo ba na tatanga-tanga ako para lang hayaan kayong pagnakawan ako?”
“Clara, anak! Parang awa mo na! Bawiin mo ang reklamo! Ayokong ma-K.ulong!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Doña Marta, halos lumuhod sa aking harapan.
“Mark, asawa mo ako! Pamilya tayo! Gagawin mo ba ‘to sa sarili mong pamilya?!”
Umatras ako.
“Ang tunay na pamilya ay hindi nagnanakaw at nanlilinlang, Mark. Ginawa ko ang lahat para sa inyo, pero kasakiman ang ibinalik niyo. Ngayon, pagbayaran niyo ang ginawa niyo.”
Dinala ng mga pulis sina Mark at Doña Marta. Kinasuhan sila ng attempted theft at cybercrime. Iniwan ko si Mark at inasikaso ang aking divorce papers. Namuhay ako ng malaya at payapa, bitbit ang perang pinaghirapan ko, habang ang mga taong nagtangkang magnakaw sa akin ay nabubulok sa loob ng K.ulong, nagbabayad ng kanilang kasakiman.
MORAL NG KWENTO: Ang pagiging sakim at panloloko sa taong nagmamahal at nagtitiwala sa iyo ay laging may katumbas na malupit na kabayaran. Huwag maliitin ang kakayahan ng isang tao na ipagtanggol ang kanyang sarili, dahil ang mga taong inakala mong mahina ay maaaring siya pang may pinakamalakas na H.iganti. Ang katotohanan ay laging lalabas, at ang karma ay maniningil nang walang pag-aalinlangan.
