IPINAKASAL NANG SAPILITAN SA ISANG BILYONARYONG MAY MATINDING OBESITY PARA BAYARAN ANG UTANG NG PAMILYA — NGUNIT SA GABI NG KANILANG KASAL, HINUBAD NG LALAKI ANG KANYANG PANGIT NA BALAT-KAYO AT GUMULANTANG SA LAHAT ANG ISANG NAPAKAGWAPONG CEO!
ANG SAKRIPISYO NG ISANG ANAK
Sa loob ng isang marangya ngunit malamig na bahay sa labas ng Maynila, walang tigil ang pag-iyak ni Elara. Siya ay dalawampu’t tatlong taong gulang, isang babaeng may napakagandang mukha ngunit may pusong laging nagpaparaya. Nang ma-stroke ang kanyang ama, ang buong pamamahala ng kanilang buhay at negosyo ay napunta sa kanyang malupit na madrasta na si Donya Matilda at sa ambisyosang stepsister na si Valerie.
Dahil sa luho at pagsusugal ni Matilda, nabaon ang pamilya sa daan-daang milyong pisong utang. At para makatakas sa pagkakakulong, ibinenta ni Matilda si Elara.
“Huwag ka nang umiyak diyan, Elara! Utang mo sa amin ang buhay mo!” sigaw ni Matilda habang inihahagis ang isang magarbong wedding gown sa kama. “Papakasalan mo si Don Julian Zobel bukas na bukas din. Siya lang ang bilyonaryong pumayag na bayaran ang lahat ng utang natin kapalit ng isang asawa!”
Napahagulgol si Elara. “Tita, parang awa niyo na. Matanda na po si Don Julian, at ang sabi nila… napakasama raw ng ugali niya at may malalang kondisyon. Paano ang pag-aaral ko? Paano ang pangarap ko?”
Tumawa nang mapakla si Valerie. “Pangarap? Pangarap mong maging nurse? Basura ‘yon! Saka anong inirereklamo mo? Oo, napakataba niya, sikat siya sa tawag na ‘Ang Halimaw ng Zobel Empire’ dahil sa sobrang katabaan at kapangitan niya. Umabot na raw sa apat na raang kilo ang bigat niya! Pero bilyonaryo siya! Magtiis ka, dahil kung hindi, ipapatanggal ko sa life support ang tatay mo!”
Wala nang nagawa si Elara. Para sa buhay ng kanyang mahal na ama, tinanggap niya ang isang sumpa. Ipinikit niya ang kanyang mga mata at tahimik na tinanggap ang kanyang mapait na kapalaran.
ANG HALIMAW SA MANSYON
Kinabukasan, dinala si Elara sa napakalaking mansyon ng mga Zobel. Pagpasok niya sa pribadong silid, halos manginig ang kanyang mga tuhod sa kaba. Nakaupo sa isang napakalaking custom-made na silya ang lalaking magiging asawa niya.
Totoo ang mga bali-balita. Si Don Julian ay napakalaki, balot ng taba ang buong katawan, may malalaking bilbil na nakalawit, makapal ang leeg, at may mga peklat sa mukha. Nakasuot siya ng maluwag na damit at kasalukuyang kumakain ng isang buong lechon habang nagkakalhat ang mantika sa kanyang damit.
“Kaya mo ba akong tingnan?!” biglang umugong ang malalim at nakakatakot na boses ni Julian. Nagulat si Elara. “Lahat ng babaeng ipinadala rito ay nandiri sa akin! Ikaw? Nandiri ka rin ba?!”
Kahit natatakot, humakbang papalapit si Elara. Hindi siya nakaramdam ng pandidiri, kundi isang malalim na awa. Nakita niya sa mga mata ng lalaki ang kalungkutan ng isang taong palaging hinuhusgahan.
Kumuha si Elara ng malinis na panyo mula sa kanyang bag. Dahan-dahan siyang lumapit, lumuhod sa harap ng napakalaking lalaki, at marahang pinunasan ang mantika sa bibig nito.
“Hindi po ako nandidiri, Don Julian,” malambing na sabi ni Elara, ang boses ay parang musika sa tahimik na silid. “Pero sana po, dahan-dahan lang kayo sa pagkain. Masama po sa puso niyo ang sobrang taba. Kung mag-asawa na po tayo, gusto kong humaba pa ang buhay niyo. Aalagaan ko po kayo.”
Natigilan si Julian. Tinitigan niya nang maigi ang babaeng nasa harap niya. Walang kasinungalingan sa mga mata ni Elara. Walang pandidiri. Puro lamang sinseridad at kabutihan. Sa ilalim ng makapal na taba at peklat, isang lihim na ngiti ang sumilay sa puso ng lalaki.
ANG KASAL NA PUNO NG PANGUNGUTYA
Dumating ang araw ng kasal. Ginanap ito sa isang napaka-engrandeng simbahan na dinaluhan ng mga pinakamayayaman sa lipunan. Ngunit sa halip na pagbati, mga bulungan at tawanan ang sumalubong sa mag-asawa.
Habang naglalakad si Elara sa aisle, naririnig niya ang mga malulutong na pang-iinsulto.
“Tingnan mo, ang ganda-ganda ng babae, pero mukhang pera! Pumatol sa baboy!”
“Sayang ang ganda! Isang halimaw ang asawa! Baka madaganan lang ‘yan sa gabi!”
Nasa unahan si Matilda at Valerie, nagtatawanan habang nakatingin kay Elara. “Buti nga sa kanya,” bulong ni Valerie. “Akin ang kalayaan, sa kanya ang baboy.”
Nakatayo si Julian sa altar, nakayuko, tila hiyang-hiya sa kanyang sarili. Nang makarating si Elara sa harap niya, narinig ni Elara ang isang malakas na tawa mula sa isang mayamang negosyante sa unang hilera.
“Hoy Julian! Baka hindi mo maisuot ang singsing sa sobrang taba ng mga daliri mo!” sigaw ng lalaki. Nagtawanan ang ilang bisita.
Biglang binitawan ni Elara ang kanyang bouquet. Humarap siya sa mga bisita, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa galit. Kinuha niya ang mikropono mula sa pari.
“Kung sino man ang nag-iisip na nakakatawa ang panlalait sa asawa ko, maaari na kayong lumabas ng simbahang ito!” matapang na sigaw ni Elara. Tumahimik ang buong simbahan. “Opo, malaki siya! Opo, hindi siya ang perpektong lalaki sa paningin niyo! Pero mayroon siyang dignidad na wala ang karamihan sa inyo dito! Pera lang ang tingin niyo sa kanya, pero para sa akin, siya ang asawa kong dapat irespeto!”
Bumalik si Elara kay Julian, hinawakan nang mahigpit ang malalaking kamay nito, at ngumiti. “Huwag mo silang pansinin. Nandito ako.”
Sa ilalim ng kanyang maskara, nakaramdam si Julian ng isang matinding emosyon na hindi niya kailanman inasahan. Nahanap na niya ang babaeng matagal na niyang hinahanap.
ANG PAGHUHUBAD NG MASKARA
Kinagabihan, sa loob ng pinakamarangyang bridal suite ng hotel, tahimik na nakaupo si Elara sa gilid ng kama. Handa na niyang tanggapin ang kanyang kapalaran bilang asawa.
Pumasok si Julian mula sa balkonahe. Mabigat ang kanyang mga hakbang.
“Elara,” malalim na tawag ni Julian. “Bakit mo ginawa ‘yon kanina? Bakit mo ako ipinagtanggol? Alam kong napilitan ka lang magpakasal sa akin para sa utang ng pamilya mo.”
Tumingala si Elara, may luha sa mga mata. “Totoo po, napilitan ako. Pero nang nasa harap na tayo ng altar, naisip ko… pareho lang tayong biktima ng mapanghusgang mundo. Kung magiging mag-asawa tayo, sisiguraduhin kong hindi ka na iinsultuhin ng iba. Tatanggapin kita kung sino ka, dahil alam kong may mabuti kang puso.”
Isang mahabang katahimikan ang bumalot sa kwarto. Pagkatapos, huminga nang malalim si Julian.
“Pumikit ka, Elara. At huwag kang mumulat hangga’t hindi ko sinasabi.”
Kahit naguguluhan, sumunod si Elara. Narinig niya ang tunog ng pagbukas ng banyo, ang pag-agos ng tubig, at ang tila pagpunit ng isang makapal na materyal. Inabot ng halos kalahating oras ang katahimikan.
“Mulat na.”
Pagbukas ng mga mata ni Elara, napatakip siya ng bibig sa sobrang gulat. Halos tumigil ang pagtibok ng kanyang puso.
Wala na ang matabang lalaki. Wala na ang mga bilbil, ang malaking leeg, at ang mga peklat sa mukha.
Ang nakatayo sa harap niya ay isang lalaking parang estatwa na inukit ng mga diyos. Matangkad, may perpektong abs at matipunong dibdib, matalim na panga, matangos na ilong, at mga matang kasing lamig ngunit kasing ganda ng karagatan. Nakasuot lamang ito ng manipis na puting polo na bukas ang ilang butones, nagpapakita ng kanyang maskuladong pangangatawan.
“S-Sino ka?!” nanginginig na tanong ni Elara, umaatras sa kama. “N-Nasaan ang asawa ko?!”
Ngumiti ang napakagwapong lalaki at dahan-dahang lumapit. Lumuhod ito sa harap niya, tulad ng ginawa ni Elara sa kanya kahapon. Kinuha nito ang kamay ni Elara at marahan itong hinalikan.
“Ako ang asawa mo, Elara. Ako si Julian Zobel,” malambing ngunit buo nitong boses—ang parehong boses ng matabang lalaki, ngunit wala na ang pilit na paghingal.
ANG TUNAY NA MUKHA NG PAG-IBIG AT HUSTISYA
“P-Paano nangyari ‘to?” humihikbing tanong ni Elara, litong-lito.
Tinuro ni Julian ang banyo kung saan nakakalat ang isang napakamahal at makatotohanang Hollywood-grade silicone fat suit at facial prosthetics.
“Sa loob ng limang taon, maraming babae ang lumapit sa akin dahil lang sa pera at hitsura ko. Gusto ko ng taong mamahalin ako hindi dahil sa apelyido ko, hindi dahil sa gwapo ako, kundi dahil sa kaluluwa ko,” paliwanag ni Julian habang pinupunasan ang luha ni Elara. “Kaya nagpanggap akong isang napakataba at nakakadiring halimaw. Lahat ng ipinakilala sa akin ay nandiri. Hanggang sa dumating ka. Pinunasan mo ang dumi sa mukha ko. Ipinagtanggol mo ako sa harap ng buong mundo kahit ang akala mo ay isa akong halimaw.”
Niyakap ni Julian si Elara nang napakahigpit. “Nahanap din kita. At pinapangako ko, ibibigay ko sa’yo ang buong mundo.”
Umiyak si Elara, ngunit ngayon ay dahil sa sobrang kaligayahan at kaluwagan ng loob. Hindi isang halimaw ang kanyang napangasawa, kundi isang lalaking may pinakamagandang mukha at pinakabusilak na puso.
Kinabukasan, nabulabog ang buong bansa. Ipinatawag ni Julian ang lahat ng media, pati na ang pamilya ni Elara.
Pagpasok nina Matilda at Valerie sa conference room, nakangisi pa sila, inaasahang makikita nilang umiiyak at miserable si Elara. Ngunit halos mamatay sila sa inggit at gulat nang makita si Elara na nakapulupot sa braso ng pinakagwapo at pinakamayamang lalaki sa bansa.
“S-Sino ‘yan?!” tili ni Valerie. “Nasaan ang matabang asawa mo?!”
“Ako iyon,” malamig na sagot ni Julian. Tiningnan niya nang matalim ang mag-ina. “At dahil ginawa ninyong kalakal ang asawa ko, binayaran ko na ang utang ninyo. Pero binili ko rin ang lahat ng ari-arian ninyo, pati ang bahay niyo. Simula ngayon, wala na kayong makukuha kahit isang kusing. Ipapadala ko ang ama ni Elara sa pinakamagandang ospital sa Amerika para magpagaling, habang kayong dalawa ay pwede nang tumira sa kalye.”
Nagwawala at nagmamakaawa sina Matilda at Valerie, ngunit kinaladkad sila palabas ng mga security guards. Si Elara ay nanatiling nakatayo, nakangiti, at mahigpit na nakahawak sa kamay ng lalaking sumubok sa kanyang puso at nagbigay sa kanya ng tunay na kaligayahan.
MORAL NG KWENTO:
Ang tunay na pag-ibig at halaga ng isang tao ay hindi kailanman masusukat sa kanyang pisikal na anyo, timbang, o panlabas na hitsura. Ang kagandahan ay kumukupas, ngunit ang kabutihan ng puso, paggalang, at sinseridad ay nananatili habambuhay. Kung marunong kang tumingin lampas sa pisikal na kapangitan at magmahal nang walang kondisyon, ang tadhana mismo ang magbibigay sa iyo ng pinakamagandang biyaya na higit pa sa iyong inasahan.
