ITINIGIL NG LALAKI ANG KANYANG KASAL SA HARAP NG 300 BISITA NANG MAKITA NIYANG BAKANTE ANG UPUAN NG KANYANG ANAK — ANG NADATNAN NIYA SA CR AY DUMUROG SA KANYANG PUSO HABAMBUHAY
ANG PERPEKTONG KASAL (KUNO)
Si Elias ay isang matagumpay na arkitekto at isang single father. Ang mundo niya ay umiikot lamang sa kanyang pitong taong gulang na anak na si Lily, lalo na simula nang pumanaw ang una niyang asawa.
Makalipas ang ilang taon, nakilala niya si Valerie, isang sikat na event organizer. Maganda, matalino, at higit sa lahat, mukhang mahal na mahal nito si Lily. Sa harap ni Elias, palaging nilalambing ni Valerie ang bata. Binibigyan ng mga regalo, niyayakap, at tinatawag na “my little princess.”
Dahil nakita ni Elias na masaya ang kanyang anak, nagpasya siyang alukin ng kasal si Valerie. Isang engrandeng kasal ang pinlano, na dinaluhan ng 300 na pinakamalalapit nilang kaibigan, pamilya, at business partners.
“Excited na ba ang flower girl ko?” nakangiting tanong ni Elias kay Lily bago magsimula ang seremonya. Tumango ang bata, suot ang kanyang magandang puting gown.
Akala ni Elias, ito na ang simula ng bago at perpekto nilang pamilya. Pero maling-mali siya.
ANG NAWAWALANG PRINSESA
Nagsimula ang seremonya. Tumugtog ang madamdaming musika sa loob ng marangyang simbahan. Nakatayo si Elias sa altar, pinapanood ang paglalakad ng kanyang magiging asawa na si Valerie. Napakaganda nito sa kanyang designer wedding gown.
Ngunit may napansin si Elias.
Dapat ay naunang maglakad si Lily bilang flower girl, pero hindi ito lumabas. Tiningnan niya ang unahang hilera ng mga upuan kung saan nakalaan ang pwesto ng kanyang anak. Bakante ito.
Kinabahan si Elias. Pagdating ni Valerie sa altar, pilit itong ngumiti.
“Valerie, nasaan si Lily?” bulong ni Elias.
Umirap nang bahagya si Valerie pero pinanatili ang matamis na ngiti. “Naglalaro siguro sa likod, mahal. Alam mo naman ang mga bata. Hayaan mo na muna, magsimula na tayo. Nakatingin ang lahat.”
Nangunot ang noo ni Elias. Hindi ganun si Lily. Napaka-masunurin ng anak niya, lalo na sa mga ganitong okasyon na matagal nitong pinaghandaan.
Nang magsalita na ang pari upang simulan ang misa, itinaas ni Elias ang kanyang kamay.
“Father, sandali lang po,” malakas na sabi ni Elias. Nag-echo ang boses niya sa buong simbahan.
Nagbulungan ang 300 bisita. Namutla si Valerie.
“Elias! Ano’ng ginagawa mo? Nakakahiya!” gigil na bulong ni Valerie, hawak nang mahigpit ang braso ng lalaki.
“Hindi ako magpapakasal nang wala ang anak ko,” matigas na sagot ni Elias. Binitawan niya ang kamay ng nobya at mabilis na naglakad pababa ng altar upang hanapin si Lily.
ANG PAGHAHANAP
Hinanap ni Elias si Lily sa labas ng simbahan, sa hardin, at sa mga sasakyan. Wala. Halos lumabas na ang puso niya sa kaba.
Pumasok siya sa reception hall na katabi ng simbahan kung saan naroon ang mga dressing rooms. Tahimik ang paligid dahil lahat ng tao ay nasa seremonya.
Dumaan siya sa pasilyo ng mga banyo nang makarinig siya ng mahina at pigil na paghikbi. Nagmula ito sa pinakadulo, sa loob ng disabled restroom.
“Lily?” tawag ni Elias, nanginginig ang boses.
Lalong lumakas ang iyak. “D-Daddy?”
Sinubukan niyang buksan ang pinto pero naka-lock ito mula sa labas. May nag-lock sa kanyang anak! Mabilis na sinira ni Elias ang doorknob gamit ang lahat ng kanyang lakas hanggang sa bumukas ang pinto.
Ang eksenang bumungad sa kanya ay dumurog sa kanyang puso habambuhay.
ANG MALAGIM NA KATOTOHANAN SA LOOB NG CR
Nakatiklop si Lily sa isang sulok ng malamig na sahig ng banyo. Ang kanyang magandang flower girl gown ay gulanit at may mantsa ng putik. Ang kanyang buhok na maayos na tinali kanina ay magulo at basa ng luha. Nanginginig ang buong katawan ng bata.
“Anak ko! Diyos ko, anong nangyari?!” Napaluhod si Elias at mahigpit na niyakap ang anak.
Umiiyak nang humagulgol si Lily. “Daddy… sabi ni Tita Valerie… ang papangit ko daw po sa pictures…”
Nanlamig ang buong katawan ni Elias. “Ano? Anong ginawa nila sayo?”
Tinaas ni Lily ang kanyang maliit na braso, at nakita ni Elias ang mapupulang marka—bakas ng mahigpit na pagkakapiga ng malalaking kamay.
“Kinaladkad po nila ako dito, Daddy,” humihikbing kwento ng bata. “Sabi ni Tita Valerie at ng mga bridesmaids niya, panira lang daw po ako sa perpektong kasal niya. Sabi niya… kinamumuhian niya daw ako, at nagpapanggap lang siya na mahal niya ako para pakasalan mo siya. K-Kukulungin niya daw po ako dito hanggang matapos ang party.”
Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Elias. Ang babaeng akala niya ay magiging pangalawang ina ng kanyang anak ay isang halimaw na nagkukubli sa likod ng magandang mukha. Tumulo ang luha ng matinding galit at awa sa mga mata ni Elias.
Binuhat niya si Lily. “Tahan na, anak. Nandito na si Daddy. Walang makakapanakit sayo.”
Hubad ang kanyang tuxedo jacket, binalot niya ito sa nanginginig na anak. Puno ng poot ang kanyang mga mata habang naglalakad pabalik sa simbahan.
ANG PAGHARAP SA KATOTOHANAN SA HARAP NG 300 BISITA
Pagbalik ni Elias sa simbahan, tahimik ang lahat. Karga-karga niya ang kanyang anak na umiiyak at gulanit ang damit.
Gulat na gulat ang mga tao. Si Valerie ay napatakip ng bibig. “E-Elias… mahal…”
Huminto si Elias sa gitna ng aisle. Tiningnan niya si Valerie, ang tingin na kayang pumatay.
“Kinuha mo ang cellphone ko at kinuha mo ang anak ko,” malamig pero nakakapasong sabi ni Elias. “At ikinulong mo siya sa banyo na parang hayop dahil lang panira siya sa ‘perpektong’ kasal mo?!”
Kanya-kanyang singhap ang mga bisita. Nagkagulo ang pamilya ni Elias.
“H-Hindi totoo ‘yan!” palusot ni Valerie, nanginginig at pilit na lumalapit. “Baka naglalaro lang siya tapos na-lock niya ang sarili niya! Sinasabotahe lang ng batang ‘yan ang kasal natin dahil ayaw niya sa akin!”
“Wag mong tatawaging ‘batang ‘yan’ ang anak ko!” kulog na sigaw ni Elias.
Iniangat ni Elias ang braso ni Lily para ipakita sa lahat ang mga pulang marka. “Nakuha ba niya ito sa paglalaro? Narinig ko mismo sa anak ko ang sinabi mo. Nagpanggap ka lang pala na mahal mo siya para makuha mo ako at ang yaman ko!”
Bumaling si Elias sa mga bisita, sa pari, at sa pamilya ni Valerie.
“Walang magaganap na kasal ngayon!” deklarasyon ni Elias.
Tumingin si Elias sa mga bridesmaids na namumutla sa takot. “At sa inyong lahat na kasabwat niya, ipapakulong ko kayo sa child abuse. May CCTV sa labas ng banyo, at sisiguraduhin kong hindi kayo makakatakas.”
Napahagulgol si Valerie at napaluhod sa sahig, humihingi ng tawad habang nasisira ang kanyang perpektong makeup at damit. “Elias, please! Wag mong gawin ‘to! Mahal kita!”
“Hindi mo alam kung ano ang pagmamahal,” pandidiri ni Elias. Tumalikod siya, karga pa rin nang mahigpit si Lily.
“Umuwi na tayo, anak,” bulong niya kay Lily habang naglalakad palabas ng simbahan.
WAKAS
Tuluyang nakansela ang kasal. Kinasuhan ni Elias si Valerie at ang mga bridesmaids nito ng child abuse at illegal detention, dahilan upang masira ang karera ng babae at makulong ito.
Ang araw na dapat sana ay magiging kasal ni Elias ay naging araw kung saan pinatunayan niya kung ano ang tunay na mahalaga sa kanya.
Isang gabi, habang pinapatulog ni Elias si Lily, tinanong siya ng bata. “Daddy, hindi ka ba malungkot na wala kang asawa?”
Hinalikan ni Elias ang noo ng anak at ngumiti nang totoo. “Hinding-hindi, anak. Dahil ang totoo, buo na ang puso ko nang dumating ka sa buhay ko. Tayong dalawa lang, sapat na.”
Napatunayan ni Elias na mas mabuti pang matigil ang kasal at mapahiya sa maraming tao, kaysa itali ang kanyang buhay sa taong mananakit sa kanyang nag-iisang kayamanan.
WAKAS
