PINATIGIL KO ANG SARILI KONG KASAL SA HARAP NG DAAN-DAANG BISITA NANG ISANG ANIM-NA-TAONG GULANG NA BATANG BABAE ANG TUMAKBO SA ALTAR AT NAGBIGAY NG ISANG KWINTAS SA AKIN. INAKALA KO ITONG ISANG INOSENTENG REGALO, NGUNIT NANG MABUKSAN KO ANG LOCKET AT MAKITA ANG LITRATO SA LOOB, TULUYANG NAMUTLA ANG AKING NOBYA AT GUMUHO ANG BUONG MUNDO NIYA.
Ang Perpektong Araw at ang Mapait na Nakaraan
Ako si Gabriel Imperial, tatlumpu’t limang taong gulang at CEO ng isang bilyun-bilyong halaga ng tech and real estate empire sa Asya. Ngayong araw ay ang aking kasal kay Stella, isang maganda at sikat na socialite na anak ng isang senador. Sa paningin ng publiko, kami ang perpektong “power couple”.
Ngunit sa likod ng aking ngiti ay isang sugat na hindi kailanman naghilom. Pitong taon na ang nakalipas, namatay ang una kong asawang si Clara. Buntis siya noon sa aming unang anak nang mangyari ang isang malagim na hit-and-run habang papunta siya sa aming resthouse. Sunog ang sasakyan nang matagpuan ng mga pulis, at hindi na kailanman nakita ang katawan niya. Idineklarang patay si Clara at ang bata. Ang tanging natira sa akin ay ang kwintas na niregalo ko sa kanya noong anibersaryo namin—isang silver locket na may inisyal naming dalawa. Gayunpaman, nawala rin ang kwintas na iyon sa pinangyarihan ng aksidente.
Dahil sa pamimilit ng aking inang si Doña Carmela na mag-asawa na muli ako upang magka-tagapagmana ang kumpanya, napilitan akong pakasalan si Stella.
Ang Munting Bisita sa Altar
Ang grand reception ay ginanap sa isang eksklusibong glass-garden resort sa Tagaytay. Dinaluhan ito ng mahigit 500 VIP guests, mga politiko, at bilyonaryo.
Nakatayo ako sa dulo ng altar, hinihintay si Stella na maglakad sa aisle. Nang magsimula ang musika, pumasok si Stella, nakasuot ng isang kumikinang at mamahaling wedding gown. Ngiting-ngiti siya habang kumakaway sa mga camera. Nang makarating siya sa altar, hinawakan niya ang aking kamay.
“Ang gwapo mo, babe,” malanding bulong ni Stella. “I can’t wait to be Mrs. Imperial.”
Nagsimulang magsalita ang pari. Nasa kalagitnaan na kami ng aming wedding vows nang biglang magkaroon ng komosyon sa dulo ng aisle.
Isang anim-na-taong-gulang na batang babae ang mabilis na nakalusot mula sa mga gwardya ng hotel. Nakasuot siya ng isang labis na kupas at simpleng bestida na hindi nababagay sa marangyang okasyon. Basang-basa siya ng pawis at hingal na hingal na tumakbo sa gitna ng red carpet, diretso patungo sa altar.
“Hoy! Batang hamog! Anong ginagawa mo rito?!” matinis na tili ni Stella, mabilis na binawi ang kanyang kamay mula sa akin at nanlaki ang mga mata sa inis. “Security! Kunin niyo ‘yang batang ‘yan! Baka madumihan ang gown ko!”
Akmang hahablutin ng gwardya ang bata nang itaas ko ang aking kamay. “Sandali. Hayaan niyo siya.”
“Gabriel! Pinapahiya niya tayo!” reklamo ni Stella.
Lumapit ang bata sa akin, nanginginig. Inilagay niya ang kanyang maliit at maruming kamay sa aking palad, at iniabot ang isang lumang bagay.
“P-Para sa inyo po… sabi po kasi ni Mama… ibigay ko raw po ito sa lalaking may pangalan na G.I. sa litrato…” inosente at umiiyak na bulong ng bata.
Nang buksan ko ang aking palad, tila huminto ang pag-ikot ng aking mundo. Nawala ang hangin sa aking mga baga at nanlambot ang aking mga tuhod.
Ang Locket at ang Karumal-dumal na Lihim
Isa itong silver locket. Kinakalawang na ito, ngunit kitang-kita pa rin ang inisyal na G.C.I. (Gabriel at Clara Imperial) na nakaukit doon. Ito ang kwintas ng yumaong asawa ko!
Nanginginig ang mga daliri kong binuksan ang locket. Sa loob nito ay ang aming litrato ni Clara noong araw ng aming kasal, na nagpapatunay na kay Clara nga iyon. Ngunit may isa pang nakatuping maliit na papel na nakaipit sa loob.
Binuklat ko ito. Sulat-kamay ni Clara.
“Gabriel, kung nababasa mo ito, nakatakas ako sa nasusunog na kotse. Hindi ito aksidente. Ibinangga ako ng mga tauhan ni Stella. Dinukot nila ako at tinangkang patayin. Nakapagtago ako at iniluwal ang anak natin, ngunit tuloy pa rin ang paghahanap nila sa amin para patayin ang bata. Nagtago kami sa pinakamalungkot na parte ng probinsya. Kapag namatay ako sa sakit, ibinigay ko ang locket na ito kay Maya. Iligtas mo ang anak natin.”
Parang pinasabugan ng granada ang dibdib ko. Namatay ang aking paghinga.
Buhay si Clara?! At pinatay siya… ng babaeng nasa harapan ko?!
Bumagsak ang aking mga luha. Tiningnan ko ang batang babae sa aking harapan. Ang kanyang mga mata, ang hugis ng kanyang ilong… ngayon ko lang napagtanto kung bakit ang gaan-gaan ng loob ko sa kanya kanina pa. Anak ko siya. Anak namin ni Clara! At pinag-utos ng nobya ko na patayin sila!
“G-Gabriel… babe… a-anong problema?” kinakabahang tanong ni Stella nang makita ang pamumutla at pagluha ko. Pilit niyang sinilip ang hawak ko.
Nang makita ni Stella ang locket, nawala ang lahat ng kulay at dugo sa kanyang mukha. Nanlaki ang kanyang mga mata na tila luluwa mula sa kanyang bungo. Nagsimulang mangatog ang kanyang mga binti at umatras siya.
“A-Ano ‘yan…?” pabulong at utal-utal niyang tili, naubusan ng hangin. “I-Imposible…”
“TIGILAN ANG KASAL!”
Ang dumadagundong at umaalingawngaw kong bulyaw ay yumanig sa buong katedral. Napasinghap ang lahat ng 500 bisita. Tumigil ang musika.
Ang Pagguho ng mga Taksil
“Gabriel?! Anong nangyayari?!” natatarantang sigaw ng ama ni Stella mula sa VIP seat.
Naglakad ako nang mabilis palapit kay Stella, umuusok sa matinding galit at poot ang aking mga mata. “Ikaw…” nanggigigil kong bulong, hindi alintana kung marinig sa mikropono ng pari ang lahat. “Ikaw ang nagpabangga sa sasakyan ng asawa ko pitong taon na ang nakalipas?! Ikaw ang dahilan kung bakit nagtago sa takot at namatay ang babaeng mahal ko?!”
Napasinghap nang malakas ang buong simbahan. Nagkislapan ang mga camera ng media.
“H-HINDI! Babe, kasinungalingan ‘yan! Peke ‘yan! Gawa-gawa lang ng mga kalaban natin sa negosyo!” nagwawalang tili ni Stella, umiiyak na pilit inaabot ang braso ko, ngunit malakas ko siyang itinulak dahilan upang mapabagsak siya sa sahig ng altar!
“WAG MONG HAWAKAN ANG DAMIT KO, DEMONYO!” sigaw ko na umalingawngaw sa buong lugar. Hinarap ko ang aking security team at ang mga ahente ng NBI na inimbitahan ko bilang bisita. “I-lock ang lahat ng pinto! Arestuhin ang babaeng ito para sa Murder at Frustrated Murder!”
Mabilis na umakyat sa altar ang mga armadong ahente at walang-awang pinosasan si Stella.
“HINDI! Gabriel, parang awa mo na! Asawa mo na ako!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Stella habang nakaluhod, pinupunit ang sarili niyang wedding gown sa matinding terror at kahihiyan habang pinapanood ng mga nagugulat at nandidiring bisita. Maging ang mga magulang niya ay hindi makalapit dahil agad din silang pinabantayan ng NBI para sa imbestigasyon.
“Mabulok ka sa kulungan,” malamig at nakamamatay kong hatol. Lumingon ako sa aking COO na naroon. “I-pull out lahat ng investments sa pamilya ng babaeng ‘yan. I-bankrupt ninyo sila ngayon din. Wala silang makukuhang pampiyansa.”
Ang Prinsesa at ang Bilyonaryo
Nagsisigaw at nagmakaawa si Stella habang kinakaladkad siya palabas ng simbahan, iniiwan ang kanyang mga pangarap na maging asawa ng isang bilyonaryo na nagtapos sa isang madilim at malamig na selda.
Bumalik ako kay Maya. Lumuhod ang kinatatakutang bilyonaryo sa sahig ng altar, walang pakialam kung madumihan ang aking puting suit. Umiiyak kong niyakap nang napakahigpit ang aking anak, ang kaisa-isang alaalang naiwan ng babaeng pinakamamahal ko.
“P-Papa…?” umiiyak at inosenteng tanong ni Maya, mahigpit na nakakapit sa aking leeg. “S-Sabi po ng Mama… ikaw po ang magliligtas sa akin.”
“Oo, anak ko. Ligtas ka na kay Papa. Hinding-hindi na kita iiwan,” humihikbing bulong ko habang hinahalikan ang kanyang pawisang noo.
Kalaunan, kinasuhan si Stella at ang kanyang pamilya ng multiple heinous crimes, at tuluyan silang nabangkarote at nabulok sa kulungan. Ginugol ko ang aking yaman at buhay sa pagmamahal at pagpapalaki kay Maya, na naging susunod na reyna ng Valderama Empire.
Natutunan ko na ang pinakamasamang demonyo ay minsan nakasuot ng puting wedding gown at nakangiti sa iyong harapan. Ngunit gaano man katagal ibaon sa dilim ang katotohanan, lilitaw at lilitaw pa rin ito sa pinakahindi inaasahang panahon, bitbit ng isang inosenteng bata na may kakayahang bumura sa buong imperyo ng kasamaan.
