“LOSYANG, WALANG KWENTA, AT PABIGAT!” IYAN ANG SIGAW NG ASAWA KO BAGO NIYA AKO PINALAYAS SA BAHAY KASAMA ANG AMING ANAK UPANG IPALIT ANG ISANG SIKAT NA MODELO. INAKALA NIYANG MAMAMATAY AKO SA GUTOM… HINDI NIYA ALAM NA ANG BABAENG ITINAPON NIYA AY MAGBABALIK BILANG NAG-IISANG MAY-ARI NG BRAND NA HAWAK ANG BUHAY AT KAMATAYAN NG KANYANG KUMPANYA.
Ang Sakripisyo ng Isang Ina
Ako si Elena, tatlumpu’t dalawang taong gulang. Limang taon akong naging maybahay ni Carlos. Upang suportahan ang pangarap niyang magtayo ng isang modeling at talent agency, isinantabi ko ang aking degree sa fashion design. Ako ang nag-alaga sa aming anak na si Toby, naglinis ng bahay, naglaba, at nagluto araw-araw para makatipid kami.
Dahil sa sobrang pagod at kawalan ng oras para sa sarili, hindi ko na nagawang mag-ayos. Tumaba ako, laging nakapusod ang buhok, at mga kupas na daster na lang ang suot ko. Naging matagumpay ang ahensya ni Carlos, ngunit kasabay ng pag-angat niya ay ang paglamig ng pakikitungo niya sa akin.
Isang gabi, umuwi si Carlos na may kasamang babae. Si Bella, ang pinakasikat at pinakamagandang modelo sa kanyang ahensya. Nakasuot ito ng hapit na designer dress, amoy mamahaling pabango, at nakakapit sa braso ng asawa ko.
Ang Malupit na Pagtataboy
“Anong ibig sabihin nito, Carlos?” nanginginig kong tanong habang buhat-buhat ang umiiyak na si Toby.
“Tapusin na natin ‘to, Elena,” malamig at walang-awang sagot ni Carlos. Inihagis niya sa sahig ang isang maleta na naglalaman ng mga damit namin ng anak ko. “Pirmahan mo na ang annulment papers. Aalis na kayo sa bahay na ‘to ngayong gabi.”
“C-Carlos… asawa mo ako! Paano naman ang anak natin?!” umiiyak kong pakiusap, pilit na inaabot ang kamay niya.
Umatras siya, tila nandidiri. “Tingnan mo nga ang sarili mo sa salamin, Elena! Losyang ka na! Mukha kang labandera! Nakakahiya kang iharap sa mga business partners ko. Tingnan mo si Bella—siya ang kailangan ko, isang babaeng maganda at may ambisyon.”
Humalakhak si Bella at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. “Sorry, yaya. Sadyang hindi ka na nababagay sa mundo ni Carlos. Lumayas ka na bago pa kami matawa nang tuluyan sa itsura mo.”
Kinaladkad ako ni Carlos palabas ng pinto sa gitna ng malamig na gabi. Habang umiiyak ang anak ko, narinig ko ang tawanan ng dalawang taksil sa loob ng bahay na pinaghirapan kong buuin. Sa gitna ng dilim, pinunasan ko ang aking mga luha at nangako sa sarili ko: Babalik ako. At sa pagbabalik ko, luluhod kayo.
Ang Limang Taon sa Dilim
Dinala ko si Toby sa ibang bansa sa tulong ng isang lumang kaibigan. Ginamit ko ang lahat ng natitira kong lakas at talino upang bumangon. Ibinalik ko ang aking pangarap sa fashion design. Dahil sa aking talento at determinasyon, nakabuo ako ng sarili kong luxury brand sa Paris—ang Aethelgard Luxe.
Pumayat ako, natutong mag-ayos, at bumalik ang kumpiyansa sa sarili. Mula sa isang “losyang” na maybahay, naging isang sikat at kinatatakutang CEO at designer ako na nakilala sa pangalang “Madam E”. Walang nakakaalam ng tunay kong mukha sa Pilipinas dahil palagi akong nasa likod ng mga camera.
Makalipas ang limang taon, nalaman kong ang ahensya ni Carlos ay nasa bingit ng pagkabangkarote. Ang tanging paraan upang maisalba niya ito ay ang makuha ang exclusive endorsement contract para sa expansion ng Aethelgard Luxe sa Asya.
Nang matanggap ng kumpanya ko ang proposal nila, napangiti ako nang malamig. Oras na para umuwi.
Ang Kontrata ng mga Demonyo
Nag-organisa ng isang napakalaking grand gala si Carlos at Bella sa isang luxury hotel. Inimbitahan nila ang lahat ng sikat na personalidad at media. Nakahanda ang isang mahabang mesa at gintong panulat.
“Tonight, we are honored to welcome the mysterious CEO of Aethelgard Luxe!” malakas na anunsyo ni Carlos sa mikropono. Nakangiti siya nang malapad, suot ang kanyang pinakamahal na suit.
Sa tabi niya ay si Bella, suot ang isang napakagarang pulang gown. “Siguradong ako ang pipiliin ni Madam E bilang brand ambassador nila,” malakas na pagyayabang ni Bella sa mga media. “Kasi naman, sino pa bang mas maganda sa akin?”
Bumukas ang malaking dobleng pinto ng hall. Namatay ang musika.
Pumasok ang sampung matitipunong bodyguards na naka-suit. At sa gitna nila, naglakad ako. Nakasuot ako ng isang itim na silk gown na nagkakahalaga ng milyun-milyon, may suot na diamond necklace, at nag-uumapaw sa awtoridad. Ang aking mukha ay perpekto, ang aking tindig ay parang isang tunay na reyna.
Ang Pagbaba ng Reyna
Pumalakpak ang lahat, kabilang sina Carlos at Bella, na pilit na ngumingiti upang magpa-impress. Ngunit nang makarating ako sa harap ng entablado at tumama ang ilaw sa aking mukha, biglang namatay ang ngiti sa kanilang mga labi.
Nalaglag ang baso ng champagne mula sa kamay ni Bella. Basag.
Nanlaki ang mga mata ni Carlos, halos lumuwa mula sa kanyang mukha. Nawalan ng kulay ang kanyang balat at tila siya nakakita ng multo.
“E-Elena?!” nanginginig na tili ni Carlos, nawalan ng kontrol sa kanyang boses. “I-Imposible! P-Paano… anong ginagawa mo rito?!”
“S-Siya ba si Madam E?!” bulong ng mga tao sa paligid.
Ngumiti ako nang napakalamig. Kinuha ko ang mikropono mula sa host.
“Good evening, Carlos. Good evening, Bella,” bati ko, ang boses ko ay umalingawngaw sa buong hall. “Nagulat ba kayo na ang babaeng pinalayas ninyo limang taon na ang nakalipas dahil mukha raw labandera ay nasa harap ninyo ngayon?”
Natahimik ang buong media. Nag-umpisang mag-flash ang mga camera.
“E-Elena… i-ikaw si Madam E?!” nauutal na tanong ni Bella, nanginginig ang mga tuhod niya.
Ang Huling Hatol sa mga Taksil
“Ako nga,” matigas kong sagot. Lumapit ako sa mesa kung saan nakapatong ang kontrata na inaasahan nilang isasalba ang kanilang ahensya. Kinuha ko ang papel at pinunit ito sa dalawa sa mismong harapan nila.
“HINDI! Elena, wag!” nagwawalang sigaw ni Carlos, akmang lalapit sa akin ngunit hinarangan siya ng dalawang bodyguards ko.
“Ang ahensya mo ay may utang na isandaang milyong piso, Carlos,” malamig kong anunsyo sa harap ng buong media. “Inaasahan mong ang kontratang ito ang magliligtas sa’yo. Ngunit ang hindi mo alam, bago pa ako pumunta rito, binili na ng kumpanya ko ang lahat ng utang mo sa bangko. Mula sa oras na ito, ako na ang may-ari ng ahensya mo, ng bahay mo, at ng lahat ng sasakyan mo.”
“H-Hindi! Elena, asawa mo ako! Patawarin mo ako! Nabulag lang ako!” umiiyak na napaluhod si Carlos sa sahig, walang pakialam na pinapanood siya ng buong bansa. “T-Tayo na lang ulit! Ipapalayas ko na si Bella! Please!”
“Walanghiya ka, Carlos!” tili ni Bella, sinabunutan si Carlos sa harap ng maraming tao dahil sa takot niyang maghirap. “Ako ang asawa mo ngayon! Gagawa ka ng paraan!”
Tinitigan ko silang dalawa na nag-aaway sa sahig tulad ng mga asong ulol.
“Huli na ang lahat,” malamig kong hatol. Humarap ako sa aking mga gwardya. “Ilabas ninyo ang dalawang basurang ito. At siguraduhin ninyong hindi na makakakuha ng kahit anong modeling gig si Bella sa buong Asya. Blacklisted na sila.”
Sumisigaw at nagmamakaawa sina Carlos at Bella habang kinakaladkad sila palabas ng hotel. Inakala ni Carlos na ang pagpapalit ng asawa ay magbibigay sa kanya ng perpektong buhay. Ngunit hindi niya alam, ang brilyanteng itinapon niya sa putikan ay ang mismong reynang magpapabagsak sa kanyang buong kaharian.
