“NAGBIBIGAY AKO NG 1.5 MILYONG PISO KADA BUWAN SA AKING INA UPANG ALAGAAN ANG AKING ASAWA MATAPOS ITONG MANGANAK. NGUNIT NANG UMUWI AKO NANG MAAGA MULA SA IBANG BANSA, NAABUTAN KO ANG AKING ASAWA NA KUMAKAIN NG PANIS NA KANIN AT MGA TINIK NG ISDA SA MADILIM NA KUSINA. ANG SUMUNOD NA NADISKUBRE KO SA LOOB NG AMING BAHAY AY NAGPAGUHO SA AKING MUNDO AT NAGLABAS NG DEMONYO SA AKING KATAUHAN.”
Ang Pabuya at ang Tiwala
Ako si Gabriel, tatlumpu’t tatlong taong gulang, isang matagumpay na civil engineer na nagmamay-ari ng isang malaking construction firm sa Dubai. Dahil sa isang napakahalagang proyekto, napilitan akong umalis ng bansa habang kabuwanan ng aking asawang si Anna.
Wala kaming ibang kamag-anak si Anna, kaya ibinilin ko siya sa aking sariling ina, si Madam Olivia. Upang makasiguro na bibigyan ni Mama si Anna at ang aming magiging anak ng pinakamagandang pag-aalaga, pagkain, at mga bitamina, nagpapadala ako ng 1.5 Milyong Piso kada buwan.
“Huwag kang mag-alala, anak,” panigurado ni Mama Olivia sa video call noong nakaraang buwan, habang suot ang mga bagong gintong alahas na binili niya. “Prinsesa ang turing ko sa asawa mo. Ako na ang bahala sa lahat.”
Dahil sa tiwala ko sa aking sariling ina, napanatag ako. Ngunit isang buwan matapos manganak si Anna, hindi ko na siya makausap nang maayos. Laging sinasabi ni Mama na natutulog daw si Anna o pagod sa pag-aalaga sa baby namin.
Dahil sa matinding pananabik at kakaibang kaba, palihim kong tinapos nang maaga ang kontrata ko at umuwi sa Pilipinas nang walang pasabi.
Ang Panis na Kanin at Tinik ng Isda
Alas-siyete ng gabi nang dumating ako sa aming malaking mansyon. Mula pa lang sa gate, naririnig ko na ang malakas na tugtugan, tawanan, at kalampag ng mga baso. May malaking party sa sala! Nakita ko ang mga kaibigan ni Mama, nag-iinuman at kumakain ng mga mamahaling steak at seafood.
Hindi muna ako nagpakita. Dahan-dahan akong dumaan sa likod ng bahay papunta sa ‘dirty kitchen’ o maruming kusina para hanapin si Anna, umaasang hindi siya naiingayan sa kwarto.
Ngunit pagbukas ko ng pinto ng maruming kusina, tumambad sa akin ang isang eksenang dumurog sa aking puso.
Nakaupo sa malamig na sahig si Anna. Payat na payat, maputla, at gulo-gulo ang buhok. Nakasuot lamang siya ng manipis at lumang daster. Sa kanyang harapan ay isang sirang plastik na plato. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang pilit na isinusubo ang panis, naninilaw na kanin na inihalo sa mga tira-tirang kulo ng isda at buto ng manok na mukhang kinuha pa mula sa basurahan ng party ni Mama!
“Anna?!” basag ang boses kong sigaw.
Nabitiwan ni Anna ang pagkain. Tumingala siya sa akin, at nang makita niya ako, bumuhos ang kanyang mga luha. “G-Gabriel… nandito ka na… t-totoo ba ‘to?”
Mabilis akong lumuhod at niyakap siya nang napakahigpit. Amoy pawis siya at sobrang nipis ng kanyang katawan. “Diyos ko, Anna! Anong ginawa nila sa’yo?! Bakit ‘yan ang kinakain mo?!”
“A-Ayan lang ang binibigay ng Mama mo sa akin mula nang umalis ka…” humahagulgol na sumbong ni Anna. “S-Sabi niya, isa lang daw akong pabigat… at kailangan ko raw kumain ng basura dahil basura lang daw ako…”
Ang Mas Nakakakilabot na Tuklas
Nagdilim ang paningin ko. Ang sarili kong ina! Binibigyan ko siya ng 1.5 Milyong piso kada buwan, pero tira-tira at panis na pagkain ang ipinapakain niya sa asawa ko?!
“Hayop siya!” galit na galit kong sigaw. Tatayo na sana ako para sugurin si Mama sa sala nang biglang mahigpit na kumapit si Anna sa braso ko.
“G-Gabriel… ang anak natin…” nanginginig na bulong ni Anna, nanlalaki ang mga mata sa takot. “K-Kinuha nila ang baby natin kanina… hindi ko alam kung saan nila dinala!”
Nanlamig ang buong katawan ko. Iniwan ko muna si Anna sa kusina at nagmamadaling pumanhik sa ikalawang palapag kung saan naroon ang nursery room ng anak namin.
Ngunit nang buksan ko ang pinto ng nursery, wala ang anak ko! Sa halip, ginawa itong isang malaking ‘Mahjong Room’! May mga usok ng sigarilyo at nagkakalat na bote ng alak.
Kung wala ang anak ko sa nursery… nasaan siya?!
Sinuyod ko ang buong ikalawang palapag hanggang sa marinig ko ang isang napakahina, halos mawalan ng hiningang iyak. Nagmula ito sa dulo ng pasilyo… sa loob ng isang maliit, madilim, at walang bentilasyon na bodega!
Sinipa ko nang malakas ang nakakandadong pinto ng bodega. Bumukas ito, at ang bumungad sa akin ay ang pinakamasahol na bangungot ng isang ama.
Nasa loob ng isang maruming kahon ng sapatos ang aking isang-buwang gulang na sanggol! Pawis na pawis, namumula ang balat dahil sa kagat ng mga lamok, at halos hindi na makahinga dahil sa sobrang init at kakulangan sa gatas!
Sa gilid ng bodega, may nakita akong resibo at isang bote ng gamot. Nang basahin ko ang label ng gamot, lalong umapoy ang galit sa aking dibdib. Isa itong slow-acting rat poison (lason sa daga).
Pumitik ang lahat sa utak ko. Hindi lang ninanakaw ni Mama ang pera ko at pinapakain ng basura ang asawa ko… nilalason niya rin nang paunti-unti si Anna at pinapatay sa init ang anak ko upang kapag namatay sila, sa kanya mapupunta ang lahat ng yaman ko!
Ang Pagsabog ng Bulkan
Binuhat ko ang aking anak, dinala siya kay Anna, at agad kong tinawagan ang 911 at ang aking mga personal na gwardya.
Pagkatapos kong masigurong ligtas na ang mag-ina ko sa loob ng aking sasakyan sa labas, kumuha ako ng isang matigas na baseball bat mula sa aking kwarto.
Bumaba ako sa sala kung saan nagpapakasaya si Mama Olivia at ang kanyang mga bisita. BLAG! Hinampas ko nang buong lakas ang malaking glass table sa gitna ng sala. Basag ito sa libu-libong piraso!
Napatili ang mga bisita at huminto ang musika.
“G-Gabriel?! Anak?!” gulat na gulat na sigaw ni Mama Olivia, nabitiwan ang baso ng mamahaling alak. “A-Anong ginagawa mo rito? B-Bakit naninira ka?!”
“Anak?” malamig at nakakakilabot kong sagot, naglalakad palapit sa kanya habang hawak nang mahigpit ang bat. “Wala akong inang demonyo.”
“A-Anong sinasabi mo? Nagpapakapagod ako kakahintay sa’yo at pag-aalaga sa mag-ina mo!” pilit siyang nagpapakitang-tao, umaarteng umiiyak.
Ibinato ko sa kanyang mukha ang bote ng lason sa daga na nakuha ko sa bodega.
Nalaglag ang panga ni Mama Olivia. Namutla siya na parang nakakita ng kamatayan.
“1.5 Milyong piso kada buwan, Olivia!” umalingawngaw ang galit kong boses sa buong mansyon. “Binigyan kita ng milyun-milyon para sa asawa’t anak ko! Tapos ipapakain mo sa asawa ko ang panis na isda na kinuha mo sa basurahan ng party mo?! At ang anak ko, ikukulong mo sa bodega para gawing sugalan ang kwarto niya?! Nilalason mo pa ang asawa ko!”
Nagsimulang magbulung-bulungan ang mga bisita niya. Dahan-dahan silang umatras sa takot.
“A-Anak… pakinggan mo ako… si Anna, masama siyang babae! N-Nanghihingi lang siya ng pera sa’yo!” nanginginig na palusot ng ina ko.
Ang Huling Hatol
Bago pa siya makapagsalita ulit, pumasok ang mga pulis kasama ang mga medical team na agad inasikaso sina Anna at ang aming baby sa labas.
“Officer, arestuhin niyo ang babaeng ‘yan,” matigas kong utos, itinuturo ang sarili kong ina. “Kinasuhan ko siya ng Attempted Murder, Severe Child Abuse, at Grand Theft.”
“H-Hindi! Gabriel, anak mo ako! Nanay mo ako! Dugo’t laman mo ako!” nagwawalang sigaw ni Mama Olivia habang pinoposasan siya ng mga pulis. Umiiyak siyang lumuhod sa sahig, pilit na inaabot ang sapatos ko. “Patawarin mo na si Mama! Nangako lang ako ng pera sa mga kaibigan ko kaya ko nagawa ‘yon! Parang awa mo na!”
Tinitigan ko siya nang walang kahit anong emosyon o awa. “Namatay ang nanay ko noong sandaling pinakain niya ng basura ang asawa ko at ikinulong sa mainit na kahon ang anak ko. Mabubulok ka sa kulungan, at sisiguraduhin kong ni isang sentimo, wala kang magagamit pambayad ng abogado.”
Hinarap ko ang mga bisita niyang nanginginig sa takot. “At kayong mga linta na nakinabang sa pera ko, idadamay ko kayo sa kaso bilang mga kasabwat! Lumayas kayo sa pamamahay ko!”
Nagtakbuhan palabas ang mga bisita. Sumisigaw at nagmamakaawa ang aking ina habang kinakaladkad siya ng mga pulis papunta sa presinto.
Bumalik ako sa labas kung nasaan ang ambulansya. Niyakap ko nang mahigpit si Anna at hinalikan ang noo ng aming maliit na anghel na ngayon ay umiinom na ng gatas mula sa bote.
Mula sa araw na iyon, itinapon ko ang lahat ng koneksyon ko sa demonyo kong ina. Ginamit ko ang aking yaman upang bigyan si Anna at ang aming anak ng pagmamahal na parang mga tunay na reyna at prinsesa, at sisiguraduhin kong walang sinuman ang makakapanakit sa kanila habambuhay.
