NAGPAALAM ANG ASAWA KONG ABUGADO NA MAY DADALUHAN SIYANG “LEGAL CONFERENCE” SA PALAWAN. KAYA NANG MAKATANGGAP AKO NG BANK ALERT PARA SA ISANG FIVE-MILLION PESO WEDDING PACKAGE SA MISMONG RESORT NA PINUNTAHAN NIYA, SUMUNOD AKO… AT NADATNAN KO SIYANG PINAPAKASALAN ANG MATALIK KONG KAIBIGAN! ANG HINDI NILA ALAM, ANG ARAW NA IYON ANG MAGIGING KATAPUSAN NG KANILANG MGA BUHAY.
Ang Abugado at ang Matalik na Kaibigan
Ako si Livia, dalawampu’t walong taong gulang. Anim na taon na kaming kasal ni Arthur. Ako ang nagbayad ng kanyang matrikula sa law school. Nagtrabaho ako nang walang pahinga upang masuportahan siya hanggang sa makapasa siya sa bar exam at maging isang sikat na abugado sa Vanguard Law Firm, isa sa mga pinakaprestihiyosong kumpanya sa Pilipinas.
Sa paningin ni Arthur, isa lamang akong simpleng maybahay na walang pormal na trabaho at nakadepende sa kanyang sweldo.
Nariyan din ang matalik kong kaibigan na si Nadine. Mula pa noong college, palagi na kaming magkasama. Madalas siyang pumunta sa bahay namin. Inakala ko na itinuturing din siyang pamilya ni Arthur.
Isang araw, nag-impake ng mga gamit si Arthur. Nakasuot siya ng mamahaling linen suit.
“Babe, may three-day Legal Conference ako sa Isla Grand Resort sa Palawan,” paalam niya habang hinahalikan ang aking noo. “Napakalaking event nito. Darating ang mga Senior Partners ng law firm namin. Kailangan kong ma-impress sila para sa promotion ko. Magpahinga ka lang dito sa bahay, okay? I love you.”
“I love you too. Mag-ingat ka,” nakangiti kong sagot.
Nang makaalis si Arthur, tinext ko si Nadine upang yayain siyang mag-shopping, ngunit nag-reply siya: “Sorry, bestie! Nasa out-of-town trip ako ngayon with my family. Babawi ako pag-uwi ko! Miss you!”
Wala akong naramdamang pagdududa. Hanggang sa tumunog ang cellphone ko kinabukasan ng umaga.
Ang Resibo ng Kataksilan
Isang text message mula sa bangko ang nagpatigil sa pag-ikot ng mundo ko.
ALERT: Your Platinum Black Card ending in 1024 has been charged PHP 5,000,000.00 at ISLA GRAND RESORT for ‘Exclusive Destination Wedding Package’.
Kumunot ang noo ko. Ang card na iyon ay ang supplementary card na ibinigay ko kay Arthur para lamang sa kanyang mga “business emergencies.” Wedding package?! Limang milyong piso?! Ang hindi alam ni Arthur, kaya ko siya binigyan ng ganoong card ay dahil ang Vanguard Law Firm na pinapasukan niya ay lihim na pag-aari ng aking yumaong ama. Ako ang nag-iisang tagapagmana at majority shareholder ng kumpanya, ngunit pinili kong manatiling anonymous para hindi siya ma-insecure. At ang Isla Grand Resort sa Palawan? Isa iyon sa mga properties na pag-aari ng aming pamilya!
Hindi na ako nagdalawang-isip. Kumuha ako ng private jet ng aming kumpanya at lumipad patungong Palawan.
Nang makarating ako sa resort, hindi ako nagpakilala sa mga staff. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa sikat na white-sand private beach venue ng hotel.
Mula sa likod ng malalaking puno ng niyog, sumilip ako. At ang eksenang nakita ko ay tila isang punyal na ibinaon sa aking dibdib at pinilipit nang paulit-ulit.
Ang Kasal ng mga Ahas
Hindi ito legal conference. Isa itong engrandeng kasal sa tabing-dagat!
Doon, sa harap ng altar na puno ng mga mamahaling bulaklak, nakatayo ang asawa kong si Arthur. Napakagwapo niya sa kanyang puting tuxedo, umiiyak pa habang pinapanood ang babaeng naglalakad sa gitna ng aisle.
At ang nobya? Walang iba kundi ang matalik kong kaibigan… si Nadine!
Nakasuot si Nadine ng isang mamahaling designer gown, nakangiting parang nanalo sa lotto. Napapaligiran sila ng mga kaibigan ni Arthur at pamilya ni Nadine na inakala sigurong legal na kaming hiwalay ng asawa ko.
“Napakaganda mo, mahal ko,” rinig kong sabi ni Arthur sa mikropono nang makarating si Nadine sa altar. “Matagal kong hinintay ang araw na ito. Ang pakasalan ang babaeng talagang ka-level ko at hindi lang isang boring na palamuti sa bahay.”
Tumawa nang malandi si Nadine. “Salamat, babe. Mabuti na lang at naniwala ang tangang asawa mo na nasa conference ka. At least ngayon, gagamitin natin ang credit card niya para bayaran ang kasal natin at ang honeymoon natin sa Maldives bukas!”
Nagtawanan silang dalawa nang pabulong ngunit dinig sa mikropono.
Nanginginig ang buong katawan ko sa galit. Ginamit nila ang pera ko, ang tiwala ko, at ang pagkakaibigan namin para pagmukhain akong tanga! Huminga ako nang malalim. Pinatay ko ang aking mga luha. Ang kalungkutan ay mabilis na napalitan ng isang malamig at nakamamatay na galit.
Ang Pagsabog ng Katotohanan
“Mga kapatid,” panimula ng pari na kinuha nila para sa seremonya. “Bago natin pormal na pag-isahin ang dalawang pusong ito, mayroon bang sinuman sa inyo ang tumututol sa kasalang ito? Magsalita ngayon, o manahimik habambuhay.”
“TUMUTUTOL AKO!”
Ang boses ko ay umalingawngaw sa buong beach. Malamig, malakas, at puno ng awtoridad.
Napalingon ang lahat ng bisita. Nang makita ako nina Arthur at Nadine na naglalakad sa gitna ng white-sand aisle suot ang isang itim na silk dress, nawala ang lahat ng kulay sa kanilang mga mukha. Nalaglag ang panga ni Arthur. Nabitawan ni Nadine ang kanyang bouquet.
“L-Livia…?!” nanginginig na utal ni Arthur. “B-Babe… a-anong ginagawa mo rito?!”
“Livia, wait, I can explain! Nagkakamali ka ng iniisip!” nagpapanik na sigaw ng ‘best friend’ kong si Nadine.
Naglakad ako hanggang sa makarating ako sa mismong harapan ng altar. Tiningnan ko silang dalawa mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri.
“Conference pala ha?” mapanuyang tanong ko kay Arthur. Humarap ako sa mga naguguluhang bisita at sa pari. “Tumututol ako sa kasal na ito, Father. Dahil ang lalaking nakatayo diyan ay ang legal na asawa ko sa loob ng anim na taon! Bigamy ang ginagawa nila!”
Nag-umpisang magsigawan at magbulungan ang mga bisita. Namutla ang pamilya ni Nadine.
“Security!” natatarantang bulyaw ni Arthur sa mga gwardya ng resort, pinagpapawisan ng malamig sa matinding hiya. “Palabasin niyo ang babaeng ‘yan! Siraulo ‘yan! Nabaliw na siya dahil binabalak ko na siyang hiwalayan!”
Akmang lalapit ang mga gwardya ng resort para hawakan ako, ngunit mabilis kong itinaas ang aking kamay.
“Subukan ninyong hawakan ako at bukas din ay wala na kayong trabaho!” awtoritaryan kong bulyaw sa mga gwardya.
Napatigil ang mga gwardya nang makilala ang boses ko. Saktong dumating ang General Manager ng resort, pawis na pawis, at mabilis na yumuko nang halos siyamnapung digri sa harapan ko.
“M-Madame Livia! K-Kayo po pala ang nandito! Pasensya na po, hindi po namin naihanda ang inyong presidential suite!” nanginginig na bati ng Manager.
Ang Pagguho ng Kayabangan
Nanlaki ang mga mata nina Arthur at Nadine.
“M-Madame…? Manager, anong sinasabi mo?! Asawa ko ‘yan! Wala siyang trabaho at umaasa lang siya sa pera ko!” sigaw ni Arthur, pilit na pinapanatili ang kanyang kayabangan kahit nanginginig na ang kanyang mga tuhod.
Hinarap ko si Arthur nang may malamig na ngiti. “Umaasa sa pera mo? Arthur, ang resort na kinatatayuan mo, at ang law firm na inaasahan mong magpo-promote sa’yo bilang Senior Partner bukas… ay parehong pag-aari ng pamilya ko. Ako ang nagpapasweldo sa’yo. Ako ang may-ari ng buhay mo.”
Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa buong beach. Maririnig lamang ang paghampas ng alon sa dagat.
Nanlambot ang mga binti ni Arthur at tuluyan siyang napaluhod sa buhangin. “A-Ano…? I-Ikaw ang majority shareholder…? I-Imposible…”
“Tiningnan ko ang mga files ng kumpanya kaninang umaga bago ako lumipad papunta rito,” patuloy ko, dinuduro ang kanyang pagmumukha. “Nalaman kong ginagamit mo ang pondo ng mga kliyente natin para sustentuhan ang kabit mo! Kaya sa halip na promotion, the Board of Directors decided to terminate you. You’re fired, Arthur. At ipapa-disbar kita bukas na bukas din dahil sa korapsyon at bigamy.”
Napasigaw si Arthur sa iyak. “Livia! Patawarin mo ako! Nagkamali ako! Nilandi lang ako ni Nadine! Pera lang ang habol niya sa akin! Asawa mo ako, parang awa mo na!”
“Walanghiya ka, Arthur! Sabi mo hiwalay na kayo at mayaman ka!” nagwawalang tili ni Nadine, sinasampal ang asawa ko sa harap ng lahat.
“At para sa’yo, Nadine,” hinarap ko ang dati kong kaibigan na ngayon ay umiiyak na sa matinding kahihiyan, sira na ang kanyang makeup. “Sabi mo gagamitin niyo ang credit card ko para sa kasal at honeymoon niyo? Manager!”
“Yes, Madame!” mabilis na sagot ng manager ng resort.
“I-block ang lahat ng payments ng card ko. Singilin niyo nang cash ang dalawang ‘to para sa venue, pagkain, at sa mga bulaklak na ito. Limang milyong piso. Kapag hindi sila makapagbayad ngayon din, ipatawag ninyo ang mga pulis for estafa.”
Napasigaw nang malakas si Nadine habang umiiyak at nagmamakaawa si Arthur sa aking paanan. Tiningnan ko sila nang walang ni isang patak ng awa. Inayos ko ang aking buhok at tinalikuran ko sila.
“Have a happy wedding, lovebirds,” huling asar ko bago ako maglakad pabalik sa aking private jet.
Habang umaalis ako, naririnig ko ang sigawan ng magkabilang pamilya, ang paninisi nila sa isa’t isa, at ang pagdakip sa kanila ng mga pulis dahil sa hindi pagbabayad ng milyun-milyong bill ng kasal. Ang inakala nilang tagumpay sa likod ng aking likuran ay naging mismong hukay kung saan inilibing ko ang kanilang mga kinabukasan.
