NAGPANGGAP AKONG TULOG PARA SUBUKAN ANG ANAK NG KASAMBAHAY NAMIN — PERO AKO ANG MUNTIK HINIMATAY SA GINAWA NIYA.
Ako si Don Roberto, pitumpung taong gulang at nagmamay-ari ng isa sa pinakamalaking shipping lines sa bansa. Dahil wala akong sariling pamilya, naghahanap ako ng taong mapagkakatiwalaan. Marami akong kamag-anak na nagpapanggap na mabait, pero alam kong puro pera ko lang ang habol nila.
Isang hapon, naisipan kong subukan si Tomas, ang diyes-anyos na anak ng bago naming labandera. Sinadya kong iwan ang isang makapal na sobre na naglalaman ng limandaang libong piso sa ibabaw ng aking side table. Pagkatapos, humiga ako, pumikit, at nagpanggap na mahimbing na natutulog.
Ilang minuto lang, narinig ko ang pagbukas ng pinto. Pumasok si Tomas para maglinis ng kwarto. Nakita niya ang pera. Huminto siya sa tapat nito. Hinihintay kong kunin niya ang sobre at patakbong umalis, gaya ng inaasahan ko sa mga taong gipit sa buhay.
Pero imbes na magnakaw, gumawa siya ng isang bagay na nagpatigil sa pagtibok ng puso ko. At bago ko pa mamalayan, may isa pang taong pumasok sa kwarto ko—isang taong may masamang balak…
(Karugtong ng kwento…)
Mula sa maliit na siwang ng aking mga mata, pinanood ko ang bawat galaw ni Tomas. Kinuha niya ang makapal na sobreng puno ng pera. ‘Heto na,’ isip-isip ko. ‘Magnanakaw din pala ang batang ito.’
Pero laking gulat ko nang binuksan niya ang drawer ng aking table, maingat na ibinalik doon ang pera, at ini-lock ito para maging ligtas. Pagkatapos, kinuha niya ang sarili niyang maliit at manipis na kumot mula sa kanyang balikat at dahan-dahang ipinatong sa akin para hindi ako lamigin sa aircon. Narinig ko pa siyang bumulong, “Sana po gumaling na ang ubo niyo, Lolo Roberto.”
Nakonsensya ako nang sobra. Pinagdudahan ko ang isang inosente at mabuting bata. Babangon na sana ako para pasalamatan siya nang biglang bumukas ulit ang pinto nang walang katok.
Pumasok ang pamangkin kong si Enrico. Hindi niya napansin si Tomas na mabilis nagtago sa gilid ng makapal na kurtina dahil sa takot. Lumapit si Enrico sa kama ko. Ipinikit ko ulit nang mariin ang mga mata ko.
“Matandang hukluban. Ang tagal mo namang mamatay,” pabulong ngunit madiin na sabi ni Enrico.
Narinig ko ang pagkaluskos ng metal. Binubuksan niya ang maliit kong vault sa likod ng painting gamit ang duplicate key na matagal ko nang hinahanap! Kukunin niya ang mga land titles at stock certificates ko habang akala niya ay tulog ako.
Bago pa ako makabangon para pigilan siya, narinig ko ang isang malakas na sigaw mula sa gilid ng kwarto.
“Wag mong pakialaman ang gamit ni Lolo!”
Tumalon si Tomas mula sa likod ng kurtina at buong-tapang na kinagat ang braso ni Enrico. Sa sobrang gulat at sakit, nabitawan ng traydor kong pamangkin ang susi.
“Bitawan mo ako, batang yagit!” galit na sigaw ni Enrico, akmang sasampalin nang malakas ang maliit na bata.
Doon na ako bumangon.
“Subukan mong saktan ang batang ‘yan, Enrico, at sisiguraduhin kong sa malamig na selda ka matutulog mamayang gabi!” dumadagundong ang boses ko sa buong kwarto.
Gulat na gulat na napaharap sa akin ang pamangkin ko. Namutla siya nang makita niyang gising na gising ako. Agad kong pinindot ang emergency alarm sa gilid ng kama ko. Wala pang isang minuto, pumasok ang mga gwardiya ko at sapilitang dinakip si Enrico.
“Tito, nagkakamali po kayo! Inaayos ko lang ang vault niyo! Pinoprotektahan ko lang po ang yaman niyo!” pagmamakaawa ng traydor kong pamangkin habang kinakaladkad siya palabas.
Hinarap ko si Tomas na nanginginig sa takot, pero matapang na nakatayo pa rin sa harap ko. Lumuhod ako para maging kasing-tangkad niya at mahigpit ko siyang niyakap.
“Salamat, Tomas. Iniligtas mo hindi lang ang pera ko, kundi ang buhay ko,” mangiyak-ngiyak kong sabi sa kanya.
Nang araw ding iyon, ipina-freeze ko ang lahat ng bank accounts ni Enrico at tinanggalan ko ng mana ang lahat ng gahaman kong kamag-anak. Binigyan ko ng mataas na posisyon sa kumpanya ang ina ni Tomas, at inako ko ang lahat ng gastusin sa pag-aaral ng bata.
Ang akala ko, sinusubukan ko lang ang katapatan ng isang mahirap na bata. Hindi ko alam, sa isang batang gusgusin ko pala matatagpuan ang tunay na may malinis na puso—ang magiging nag-iisang tagapagmana ng aking bilyun-bilyong imperyo.
