DINALA NG ASAWA KO ANG BUNTIS NIYANG SEKRETARYA PARA PALAYASIN AKO SA SARILI KONG MANSYON… HINDI NIYA ALAM, ISANG TAON KO NANG INIHANDA ANG PINAKAMALUPIT NA PATIBONG PARA SA KANILA
Ang Kapal ng Mukha Tahimik akong humihigop ng Earl Grey tea sa gitna ng aking malawak at paboritong drawing room. Rinig na rinig ko ang paghinto ng mamahaling sports car ng asawa kong si Dante sa labas ng mansyon.
Limang taon kaming kasal. Limang taon akong naging perpektong asawa. Sinusuportahan ko siya sa kanyang negosyo hanggang sa naging milyonaryo siya. Pero nitong mga nakaraang buwan, napansin ko ang madalas niyang pag-uwi nang hatinggabi, ang pabango ng ibang babae sa kanyang polo, at ang mga palihim na text.
Bumukas ang malaking double doors ng mansyon. Pumasok si Dante, pero hindi siya nag-iisa. Nakakapit sa kanyang braso ang kanyang sekretarya na si Vanessa. Nakasuot ito ng hapit na designer dress na sadya nitong ipinapakita ang malaking umbok ng kanyang tiyan. Buntis siya.
“Dante? Anong ibig sabihin nito?” kalmado kong tanong, ibinababa ang aking teacup.
Tiningnan ako ni Dante nang walang kahit anong bakas ng konsensya. Isang malamig at mapagmataas na tingin.
“Tapos na tayo, Victoria,” walang-awang deklarasyon ni Dante. Inihagis niya ang isang brown envelope sa glass table. “Annulment papers. Pirmahan mo na. Aalis ako bukas papuntang Europe para sa isang business trip, at pagbalik ko, gusto kong wala na ang mga gamit mo rito. Dito na titira si Vanessa. Kailangan ng magiging anak ko ng malaking espasyo at stress-free na kapaligiran.”
Humalakhak si Vanessa at tiningnan ang mga mamahaling chandelier sa itaas.
“Pasensya na, Ma’am Victoria,” mapang-asar na sabi ni Vanessa, hinihimas ang kanyang tiyan. “Ako na kasi ang bagong reyna ng pamamahay na ‘to. Masyado ka kasing boring kaya humanap si Boss ng totoong babaeng makakapagbigay sa kanya ng tagapagmana. Huwag kang mag-alala, ipapabalot ko sa mga maid ang mga lumang damit mo.”
Ang Patibong ng Reyna Akala nila, iiyak ako. Akala nila, magmamakaawa ako sa paanan ni Dante para huwag niya akong iwan.
Ngumiti ako. Isang maliit, malamig, at nakakakilabot na ngiti. Sumandal ako sa aking upuan at pinag-krus ang aking mga binti.
“Mansyon mo?” malambing kong tanong kay Dante. “Ang lakas ng loob mong magdala ng linta sa loob ng bahay ko.”
Kumunot ang noo ni Dante. “Bahay mo?! Nababaliw ka na ba, Victoria? Nakapangalan sa akin ang titulong ito! Ako ang nagbabayad ng lahat ng luho mo! Wala kang kahit na anong karapatan sa yaman ko!”
“Diyan ka nagkakamali,” sagot ko.
Pumitik ako sa hangin. Mula sa madilim na bahagi ng aking study room, lumabas si Attorney Valdez, ang isa sa pinakamatinik na corporate lawyer sa bansa. Dala niya ang isang makapal na itim na folder.
Namutla si Dante. “A-Attorney Valdez? Anong ginagawa mo rito? Ikaw ang abogado ng kumpanya ko!”
“Correction, Dante,” malamig na sabat ng abogado. “Ako ang abogado ng tunay na may-ari ng kumpanya.”
Inilapag ni Attorney Valdez ang folder sa mesa. “Isang taon na ang nakakalipas, Dante, noong nagmamadali kang pumirma ng sandamakmak na ‘routine tax restructuring documents’ para makahabol ka sa flight mo papuntang Boracay… kasama ang sekretarya mo. Dahil hindi mo binasa ang mga pinirmahan mo, hindi mo napansin na isa pala itong Deed of Absolute Assignment.”
Nalaglag ang panga ni Dante. “A-Ano?!”
“Lahat ng shares mo sa kumpanya, lahat ng bank accounts, at ang titulo ng mansyong ito ay inilipat mo sa isang offshore trust fund na tinatawag na V.M. Holdings,” patuloy ko, habang nakatitig sa mga mata niyang nanlalaki sa takot. “Ang pangalan ng nag-iisang beneficiary at may-ari ng V.M. Holdings? Victoria Martinez. Ako.”
“HINDI TOTOO ‘YAN!” sigaw ni Dante, nanginginig na binuklat ang mga papeles. Nang makita niya ang sarili niyang pirma sa dokumento, parang naubusan siya ng dugo. “T-Teka… kinuhanan mo ako ng yaman?! Magnanakaw ka!”
“Hindi ako nagnakaw, Dante. Kinuha ko lang ang bumalik sa akin,” matigas kong sagot. “Isang taon ko nang alam ang pambababae mo. Akala mo ba tanga ako? Pinagmasdan kita habang niloloko mo ako, at ginamit ko ang oras na iyon para siguraduhing sa oras na iwan mo ako, wala kang madadala ni isang kusing.”
Ang Dobleng Karma “Babe! Anong ibig sabihin nito?!” hysterical na tili ni Vanessa, na ngayon ay pinagpapawisan na. “Wala ka nang pera?! Paano ang baby natin?!”
Tiningnan ko si Vanessa mula ulo hanggang paa at humalakhak nang malakas.
“Ah, oo nga pala. Tungkol sa baby niyo,” sabi ko sabay abot ng isa pang sobre kay Dante. “Nagpa-imbestiga rin ako, Dante. Apat na buwan nang buntis si Vanessa. Pero tatlong buwan pa lang kayong palihim na nagkikita sa hotel. Binayaran ko ang head ng security sa condo ni Vanessa para sa CCTV footage.”
Kinuha ni Dante ang mga litrato mula sa sobre. Nakita niya roon si Vanessa, patagong hinahalikan at niyayakap ang mismong personal driver ni Dante.
“H-Hindi…” nanginginig ang mga kamay ni Dante, nanlilisik ang mga matang tumingin kay Vanessa. “Anak ng driver ko ang dinadala mo?! Pinalaki mo ang ulo ko na magkakaroon ako ng tagapagmana, tapos sa driver ko?!”
“D-Dante! Pakinggan mo ako! Edited ‘yan!” iyak ni Vanessa, pilit na inaabot si Dante pero marahas siyang itinulak ng asawa ko. Bumagsak si Vanessa sa sofa.
“Mga walang-hiya kayo!” bulyaw ni Dante, sabay luhod sa harapan ko. Wala na ang kanyang kayabangan. Umiiyak siya at nagmamakaawa. “Victoria! Asawa ko! Patawarin mo ako! Nabulag lang ako ng babaeng ‘yan! Walang hiya siya! Bawiin mo na ako, please! Ako ang nagtayo ng kumpanya natin!”
Tinitigan ko siya nang may matinding pandidiri.
“Attorney, ibigay mo na ang huling dokumento,” utos ko.
Inihagis ni Attorney Valdez ang isang papel sa mukha ni Dante. “Iyan ang Notice of Termination mo. Tinanggal na kita bilang dummy CEO ng kumpanya ko dahil sa pangungulimbat ng pondo. Kakasuhan din kita ng estafa bukas.”
Tumayo ako at inayos ang aking damit. Tumingin ako sa mga security guards na kanina pa naghihintay sa labas ng pinto.
“Ilabas niyo ang dalawang basurang ito,” malamig kong utos. “Huwag niyo silang papayagang kumuha kahit ng isang barya. Gusto ko silang makitang naglalakad sa kalsada nang walang dala.”
Kinaladkad ng mga guards si Dante at ang kanyang kabit palabas ng mansyon. Rinig na rinig sa buong subdivision ang kanilang pagwawala, iyakan, at paninisi sa isa’t isa. Naiwan akong mag-isa sa aking paboritong drawing room, humigop muli ng aking tsaa. Mainit pa rin. Ang tsaa ay kasing sarap ng aking matagal at pinagplanuhang paghihiganti.
