“NAGPANGGAP NA WAITRESS ANG BATANG CEO PARA SUBUKAN ANG LALAKING IPAPAKASAL SA KANYA — PERO ANG NAKITA NIYA AY NAGPABAGO SA LAHAT!”
Si Isabella ay dalawampu’t limang taong gulang pa lamang, ngunit siya na ang CEO at may-ari ng La Primera, ang pinakasikat at pinakamahal na fine dining restaurant sa bansa. Siya ang kaisa-isang anak ng bilyonaryong si Don Roberto.
Dahil sa kagustuhang mapalawak ang negosyo, inayos ni Don Roberto ang isang blind date para kay Isabella. Ang lalaki ay si Marcus, ang anak ng isang mayamang politiko at negosyante.
“Mabait si Marcus, anak. Galing sa magandang pamilya at may pinag-aralan. Bagay kayo,” pilit ng kanyang ama.
“Titingnan natin, Dad,” simpleng sagot ni Isabella.
Para makilala ang tunay na kulay ni Marcus, gumawa ng plano si Isabella. Ang blind date nila ay gaganapin mismo sa La Primera. Ngunit imbes na magsuot ng magandang designer dress, nagsuot si Isabella ng uniporme ng waitress, itinali ang buhok, at nagtago sa likod ng makapal na salamin.
Pagsapit ng alas-pito ng gabi, pumasok si Marcus sa restaurant. Gwapo nga ito, nakasuot ng mamahaling suit, at amoy mayamang pabango. Ngunit pagkapasok pa lang, nakita na agad ni Isabella kung paano nito inirapan ang receptionist na bumati sa kanya.
Umupo si Marcus sa VIP table. Dahan-dahang lumapit si Isabella bitbit ang menu at isang baso ng tubig.
“Good evening po, Sir. Heto po ang menu natin para ngayong gabi,” mahinahong bati ni Isabella.
Habang inilalapag ni Isabella ang baso ng tubig, sinadya niyang ibuhos ang napakakaunting patak ng tubig sa lamesa, malapit sa cellphone ni Marcus.
Nagdilim ang paningin ng lalaki. Mabilis nitong hinablot ang kanyang cellphone at tumayo.
“Tanga ka ba?!” bulyaw ni Marcus na umalingawngaw sa buong VIP section. “Tignan mo ang ginawa mo! Alam mo ba kung magkano ‘tong cellphone ko? Baka buong taong sahod mo, hindi makabili nito!”
“S-Sorry po, Sir. Pupunasan ko po agad,” pagpapanggap ni Isabella, yumuyuko-yuko.
“Huwag mo na akong hawakan! Ang dumi-dumi mo!” pandidiri ni Marcus, sabay tulak nang mahina kay Isabella. “Nasaan ang manager niyo?! Gusto kong ipatanggal ang babaeng ‘to! Naghihintay pa naman ako sa future wife ko, tapos ganito ang sasalubong sa akin? Mga basurang katulong!”
Kinuha ni Marcus ang cellphone niya at may tinawagan. Naka-loudspeaker ito dahil sa galit niya.
“Hello, Bro? Oo, nandito na ako sa La Primera. Nakakainis, ang tatanga ng mga staff dito! Hintayin ko lang dumating ‘yung Isabella na ‘yon. Pangit siguro ‘yun kaya kailangan pang i-blind date ng tatay niya eh. Titiisin ko na lang, kailangan ng pamilya natin ang investments ng tatay niya para sa kampanya ni Papa.”
Nanlamig ang hangin sa paligid. Ngumisi si Isabella at dahan-dahang tumayo nang tuwid. Tinanggal niya ang kanyang makapal na salamin at inilapag ang tray sa lamesa.
“Hindi mo na kailangang tawagin ang manager, Marcus,” malamig at matapang na sabi ni Isabella. Ang boses niya ngayon ay puno ng awtoridad.
Nagtaka si Marcus. “At bakit? Sino ka ba?!”
Biglang nagmamadaling lumabas mula sa kusina at opisina ang General Manager, ang Executive Chef, at ang mga security guards.
Lumapit sila sa mesa at sabay-sabay na yumuko nang malalim sa harap ng “waitress.”
“Good evening, Madam CEO Isabella!” bati ng General Manager nang may paggalang. “May problema po ba tayo dito, Madam?”
Nalaglag ang panga ni Marcus. Ang cellphone na hawak niya ay muntik nang mahulog mula sa kanyang panginginig. Namutla siya na parang nakakita ng multo.
“M-Madam CEO?!” utal na tili ni Marcus. Tinignan niya si Isabella mula ulo hanggang paa. “I-Ikaw si Isabella?! Bakit ka naka-uniporme ng ganyan?!”
“Para makita ang tunay mong ugali, Marcus,” kalmadong sagot ni Isabella, naka-krus ang mga braso. “At tama nga ako. Ang ganda ng suot mo, pero ang baho ng pagkatao mo. Gusto mo lang pala ang pera ng pamilya ko, at ang baba pa ng tingin mo sa mga empleyado ko.”
“I-Isabella… I’m sorry! Nabigla lang ako! Na-stress lang ako sa byahe!” pagmamakaawa ni Marcus, pilit na inaabot ang kamay ng dalaga.
Umatras si Isabella. “Huwag mo akong hawakan. At para sa kaalaman mo, cancelled na ang blind date natin. Pati na rin ang lahat ng business deals ng kumpanya ko sa pamilya mo.”
“No! Isabella, please! Papatayin ako ni Papa kapag nalaman niya ‘to!” lumuhod si Marcus sa hiya at takot.
Humarap si Isabella sa Manager. “Palabasin niyo ang lalaking ‘to. At huwag niyo na siyang papapasukin sa kahit anong branch ng La Primera habang buhay.”
Habang kinakaladkad ng mga guard si Marcus palabas, naglakad si Isabella papunta sa VIP room para magpalit ng damit. Sa gabing iyon, hindi siya nakahanap ng asawa, pero nailigtas niya ang sarili niya sa isang bangungot na buhay.
WAKAS.
