INIMBITAHAN AKO NG MAYABANG KONG EX-HUSBAND SA KANYANG MARANGYANG PARTY PARA IPAHIYA, PERO NATAHIMIK ANG LAHAT NANG BUMABA AKO SA ISANG ROLLS-ROYCE KASAMA ANG KAMBAL KO AT BINITAWAN ANG SALITANG SUMIRA SA BUHAY NIYA
Ang Imbitasyon ng Isang Taksil
Ang Grand Victoria Estate ay nagliliwanag sa ilalim ng mga bituin. Puno ng mga sikat na negosyante, pulitiko, at mga socialites ang malawak na hardin. Ito ang ikalimang anibersaryo ng kumpanya ni Leandro—ang lalaking minahal ko, pinagsilbihan ko, at walang-awang nagpalayas sa akin limang taon na ang nakararaan para sumama sa kanyang kabit na si Sabrina.
Nakatanggap ako ng isang gold-plated na imbitasyon mula sa kanya noong nakaraang linggo. May kasama pa itong note: “Diana, pumunta ka. Gusto kong makita mo kung gaano kasarap ang buhay na hindi mo naabot dahil sa kawalan mo ng ambisyon. Huwag kang mag-alala, sagot ko ang pamasahe mo sa jeep.”
Inasahan nilang darating ako na nakayuko, nakasuot ng kupas na damit, at umiiyak sa inggit. Inasahan nilang magiging katatawanan ako ng buong alta-sosyedad bilang ang “kawawang ex-wife.”
Pero hindi nila alam ang dami ng nagbago sa loob ng limang taon.
Ang Pagdating ng Reyna
Habang masayang nag-iinuman sina Leandro at Sabrina sa gitna ng party at pinag-uusapan ang aking “kawalang-kwenta,” biglang natigil ang malambing na musika mula sa orchestra.
Bumukas ang malalaking gate ng estate. Isang itim na Rolls-Royce Phantom, kasunod ang dalawang Range Rover ng mga bodyguards, ang dahan-dahang pumarada sa red carpet entrance.
Natahimik ang mga bisita. Nagkatinginan sina Leandro at Sabrina. “May inaasahan ba tayong VIP na bilyonaryo?” rinig kong tanong ni Leandro sa kanyang assistant, ngunit umiling lang ito.
Mabilis na lumapit ang isang naka-unipormeng driver at binuksan ang pinto ng Rolls-Royce.
Unang bumaba ang isang pares ng kumikinang na Christian Louboutin heels. At nang tumayo ako nang tuwid, narinig ko ang sabay-sabay na paghapong ng hininga ng mga bisita. Nakasuot ako ng isang custom-made emerald green gown na nagkakahalaga ng milyun-milyon, kumikinang ang isang diamond necklace sa aking leeg, at ang tindig ko ay puno ng kapangyarihan.
“D-Diana?!” nanginginig na sigaw ni Leandro. Nabitawan niya ang kanyang champagne glass.
“Imposible! Paano siyang nakapasok dito?!” matinis na tili ni Sabrina, namumutla habang nakatingin sa akin.
Pero hindi pa doon natatapos ang gulat nila. Lumingon ako sa loob ng sasakyan at inalalayan pababa ang dalawang apat na taong gulang na batang lalaki. Magkamukhang-magkamukha sila, nakasuot ng maliliit ngunit perpektong tailored na tuxedo, at may malamig na tingin na manang-mana sa kanilang ama. Ang kambal kong sina Lucas at Liam.
Ang Sampal ng Katotohanan
Nabiyak ang karamihan para bigyan ako ng daan. Naglakad ako papunta sa gitna, hawak ang kamay ng aking dalawang anak. Ang bawat hakbang ko ay tila musika ng paghihiganti.
Namumula sa galit at hiya, humarang si Leandro. “Anong ginagawa mo rito, Diana?! At sinong mga batang ‘yan?! Nanlalalaki ka ba pagkatapos kitang iwan kaya ka nakahanap ng mayaman na gagastos sa’yo?!”
Ngumiti ako. Isang ngiti na hindi umaabot sa aking mga mata.
“Masyado ka kasing nagmamadaling palayasin ako noon, Leandro, kaya hindi mo na hinintay ang resulta ng check-up ko,” mahinahon kong sagot, sapat ang lakas para marinig ng mga VIPs sa paligid. “Mga anak mo sila. Ngunit huwag kang mag-alala, wala akong balak na kilalanin nila ang isang duwag at taksil na ama.”
Napaatras si Leandro, nanlalaki ang mga mata habang tinititigan ang kambal na kamukhang-kamukha niya. “A-Anak ko?”
“Huwag kang maniwala diyan, babe! Baka peke ang mga batang ‘yan para perahan tayo!” singit ni Sabrina, pilit na kumakapit sa braso ni Leandro.
Tiningnan ko si Sabrina mula ulo hanggang paa. “Perahan? Sabrina, hindi ko kailangan ng barya ninyo. Nandito ako para bawiin ang dapat ay sa akin.”
Inabot ng assistant ko ang isang itim na folder at binuksan ko ito sa harap ni Leandro.
Ang Salitang Sumira sa Kanyang Buhay
“Nakalimutan mo na ba, Leandro? Ang lupa kung saan nakatayo ang kumpanya mo, at ang orihinal na puhunan na ginamit mo, ay galing sa yumaong Lolo ko,” malamig kong pahayag. “Limang taon akong nagtayo ng sarili kong imperyo sa ibang bansa para magkaroon ng sapat na kapangyarihan. At kaninang umaga, binili ng kumpanya ko ang 70% ng shares ng board members mo na sawang-sawa na sa palpak mong pamamalakad.”
Nanginig ang buong katawan ni Leandro. “H-Hindi totoo ‘yan… Ako ang CEO!”
“Ikaw ang dating CEO,” pagwawasto ko. Tiningnan ko nang diretso sa mga mata ang lalaking sumira sa akin noon, at binitawan ang mga salitang tatapos sa kayabangan niya:
“Salamat sa imbitasyon sa party mo, Leandro. Gusto ko lang ipaalam sa lahat na simula bukas, ako na ang bagong Majority Owner ng kumpanyang ito, at ang unang utos ko bilang bagong boss mo… ay palayasin ka at ang kabit mo sa gusaling pag-aari ko, nang walang ni isang pisong makukuha.”
Nagkagulo ang mga bisita. Ang mga investors na kanina ay nakangiti kay Leandro ay biglang lumayo sa kanya, napagtantong wala na siyang kapangyarihan at pera.
Napaluhod si Leandro sa damuhan, umiiyak at sinusubukang abutin ang laylayan ng gown ko. “Diana, please! Mga anak natin ‘yan! Pamilya tayo! Patawarin mo na ako!”
Si Sabrina ay nagwawala at sinisigawan ang mga bodyguards na huwag siyang hawakan.
Hinila ko ang damit ko mula sa pagkakahawak niya. Tiningnan ko siya nang may matinding awa, hindi dahil mahal ko pa siya, kundi dahil nakita ko kung gaano siya kaliit.
“Wala kang pamilya rito, Leandro. Ang tanging naiwan sa’yo ay ang imbitasyon na ipinadala mo sa akin,” sabi ko.
Tinalikuran ko siya. Hawak ang kamay nina Lucas at Liam, naglakad ako pabalik sa naghihintay na Rolls-Royce, iniiwan ang ex-husband ko na nakaluhod sa sarili niyang basag na mundo, habang pinagtatawanan siya ng mga taong gusto sana niyang bumilib sa kanya.
Tapos na ang pagiging kawawa ko. Ako na ngayon ang reyna ng sarili kong laro.
