“PIRMA MO, BAHAY KO! LAYAS!” — PINILIT NG KUYA ANG MAY SAKIT NA AMA NA IPAMANA ANG MANSION AT PINALAYAS ANG BUNSO… PERO KINABUKASAN, NAREMATO ANG BAHAY AT NASA BUNSO PALA ANG MILYONES!
Si Don Ramon ay nakaratay na sa kama, mahinang-mahina at nag-aagaw buhay. Sa huling anim na buwan ng kanyang sakit, ang kanyang bunsong anak na si Maya ang nag-iisang nag-alaga sa kanya—nagpupunas, nagpapakain, at nagpupuyat araw-araw.
Ang panganay na si Carlos, na laging nasa sugalan at party, ay biglang umuwi nang malamang malapit nang mamatay ang ama. Pero hindi para mag-alaga, kundi para sa mana.
Isang gabi, sapilitang pumasok si Carlos sa kwarto ng ama. May bitbit siyang mga papeles at isang ink pad.
“Kuya, anong ginagawa mo? Nagpapahinga si Papa!” awat ni Maya habang umiiyak.
“Tumabi ka nga diyan, pabigat!” Tinulak ni Carlos si Maya kaya napaupo ito sa sahig.
Walang awang hinawakan ni Carlos ang nanginginig na kamay ng kanyang ama na nakakabit pa sa dextrose. Idiniin niya ang hinlalaki ni Don Ramon sa ink pad at sapilitang ipinantatak ito sa isang Deed of Donation.
“Ayan! Sa wakas!” tumatawang demonyo si Carlos habang hawak ang papel. “Pangalan ko na ang nakalagay sa titulo ng mansion na ‘to! Akin na ang lahat!”
“Kuya, paano mo nagagawa ‘yan kay Papa?!” hagulgol ni Maya. Tumulo ang luha sa mga mata ni Don Ramon, pero hindi siya makapagsalita. Isang tipid na ngiti lang ang ibinigay niya kay Maya bago niya tuluyang ipinikit ang kanyang mga mata at nalagutan ng hininga.
“Papa!!!” iyak ni Maya.
Sa halip na makiramay, tinuro ni Carlos ang pinto. “Patay na siya. At dahil akin na ang bahay na ‘to, lumayas ka na! Ngayon din! Wala kang makukuha kahit isang kusing sa yaman ng pamilya natin!”
Kinaladkad ni Carlos si Maya palabas ng mansion kahit umuulan, bitbit lang ang isang maliit na bag ng mga lumang damit.
Kinabukasan, habang nag-iinuman si Carlos at ang kanyang mga kaibigan sa sala ng mansion para ipagdiwang ang kanyang “bagong yaman,” may malakas na kumatok sa gate.
Pumasok ang tatlong lalaking naka-suit, kasama ang dalawang pulis at ang Sheriff.
“Sino kayo?! Anong kailangan niyo sa pamamahay ko?!” mayabang na sigaw ni Carlos habang hawak ang baso ng alak. “Ako ang bagong may-ari nito! Heto ang papeles!”
Tinignan ng lalaki ang papeles at ngumiti nang mapakla. Siya pala ang Bank Manager ng pinakamalaking bangko sa bansa.
“Maganda nga po na sa inyo na nakapangalan ang property, Sir Carlos,” sabi ng Bank Manager. “Dahil kayo na rin po ang sasagot sa utang nito. Kami po ay nandito para i-serve ang Notice of Foreclosure.”
“F-Foreclosure?! Anong utang?!” nanlaki ang mga mata ni Carlos.
“Isang taon na ang nakakalipas, isinangla ni Don Ramon ang buong mansion at ang mga lupain niya sa halagang 500 Milyong Piso,” paliwanag ng Manager. “At dahil hindi na ito nabayaran, kukunin na ng bangko ang property ngayon din. Kaya pwede na po kayong lumabas. Wala na kayong bahay.”
Nalaglag ang baso ni Carlos. CRASH! “Hindi totoo ‘yan! Mayaman si Papa! Nasaan ang perang inutang niya?!”
“Wala po sa bahay na ‘to,” sagot ng Sheriff. “Lumabas na po kayo bago pa namin kayo kaladkarin.”
Kinaladkad ng mga pulis si Carlos palabas ng gate. Wala siyang dalang kahit ano. Ang akala niyang mansion na ipinagmalaki niya, siya palang magbabaon sa kanya sa kalsada!
Samantala, sa isang maliit na inuupahang kwarto, umiiyak pa rin si Maya dahil sa pagkamatay ng ama. Biglang may kumatok.
Isang kagalang-galang na lalaki ang pumasok—si Atty. Mendoza, ang matagal nang abogado ni Don Ramon.
“Maya, hija,” malumanay na bati ng abogado. May inabot itong isang makapal na folder at isang bank passbook.
“Ano po ito, Attorney?” naguguluhang tanong ni Maya.
“Kilala ng Papa mo kung gaano kasakim ang Kuya mo,” nakangiting paliwanag ni Atty. Mendoza. “Alam niya na kapag namatay siya, kukunin ni Carlos ang bahay at palalayasin ka. Kaya isang taon pa lang bago siya mawala, lihim niyang isinangla ang lahat ng ari-arian niya para maging cash.”
Binuksan ni Maya ang passbook. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makita ang nakasulat na balanse.
PHP 500,000,000.00 (Kalahating Bilyong Piso o halos 10 Milyong Dolyar).
“Inilipat niya ang buong halaga sa isang Secret Trust Fund na nakapangalan lang sa’yo, Maya,” patuloy ng abogado. “Gusto niyang siguraduhin na ang nag-iisang anak na nag-alaga at nagmahal sa kanya nang totoo ay ang makikinabang ng lahat ng pinaghirapan niya.”
Napahagulgol si Maya. Niyakap niya ang passbook sa kanyang dibdib. Kahit sa huling hininga, pinrotektahan siya ng kanyang ama.
Makalipas ang ilang araw, nabili ni Maya ang isang bagong bahay para sa kanyang sarili at nagpatayo ng Charity Hospital bilang alaala sa kanyang ama. Habang si Carlos? Nakita siyang pagala-gala sa kalsada malapit sa foreclosed na mansion, walang pera, walang bahay, at walang kapatid na malalapitan dahil sa kanyang sariling kasakiman.
WAKAS.
