“HINDI KA BAGAY DITO, PUDPOD NA ANG TSINELAS MO!” — ININSULTO NG AGENT ANG BABAENG NAGTATANONG NG CONDO… PERO NGUMITI LANG ITO AT BINILI ANG BUONG BUILDING NG CASH!
Si Elena ay ang CEO at nag-iisang tagapagmana ng Sy Global Empire, ang pinakamalaking kumpanya sa Asya. Ngunit sa kabila ng kanyang bilyun-bilyong yaman, mas gusto niyang mamuhay nang simple. Madalas siyang pumunta sa palengke nang nakasuot lang ng kupas na t-shirt, shorts, at tsinelas na Rambo.
Isang hapon, naisipan niyang bumili ng bagong investment. Pumasok siya sa showroom ng The Grand Apex Residences, ang pinaka-marangya at pinakamahal na condominium sa buong siyudad.
Pagpasok pa lang niya sa malamig at kumikinang na lobby, pinagtinginan na siya ng mga real estate agents. Karamihan ay umiwas, pero isang aroganteng ahente, si Valerie, ang sumalubong sa kanya nang may nakataas na kilay.
“Miss, baka naligaw ka? Ang labasan ay doon,” mataray na sabi ni Valerie habang pinapagpag ang kanyang designer suit. “Wala kaming namimigay ng free taste dito. Condominium showroom ito, hindi palengke.”
Ngumiti lang nang mahinhin si Elena. “Hindi ako naligaw, Miss. Gusto ko sanang magtanong kung magkano ang inyong Penthouse unit.”
Tumawa nang napakalakas si Valerie, umalingawngaw ito sa buong lobby.
“Penthouse?! Miss, baliw ka ba? 50 Million pesos ang isang Penthouse namin dito!” Dinuro ni Valerie ang paa ni Elena. “Tignan mo nga ‘yang suot mo! ‘Yung tsinelas mo pudpod na! Kahit ibenta mo pa ‘yang dalawang kidney mo, hindi ka makakabili kahit ng doorknob dito! Lumabas ka na nga bago mo pa madumihan ang Italian marble tiles namin!”
Tinawag ni Valerie ang security guard. “Guard! Palabasin niyo nga ang pulubing ‘to!”
Sa halip na matakot o magalit, nanatiling kalmado si Elena. Ngumiti siya at kinuha ang kanyang latest smartphone mula sa bulsa ng kanyang lumang shorts.
Nag-dial siya.
“Hello, Atty. Mendoza?” kalmadong sabi ni Elena habang nakatingin nang diretso sa mata ni Valerie. “Nandito ako ngayon sa The Grand Apex Residences. Gusto ko sana itong bilhin.”
Natigilan si Valerie. “Hah! Baliw nga!”
“Yes, Atty.,” patuloy ni Elena. “Paki-contact ang may-ari. Bilhin mo ang buong building. Oo, the entire building. I-transfer mo ang 2 Billion Pesos nang cash ngayon din.”
Tumawa ulit si Valerie. “Grabe ang galing mong umarte! May pa-2 Billion ka pang nalalaman! Guard, kaladkarin niyo na nga ‘yan!”
Akmang hahawakan na sana ng Guard si Elena nang biglang bumukas nang malakas ang pinto ng Manager’s Office.
Tumakbo palabas ang General Manager ng kumpanya, si Mr. Reyes. Pawis na pawis ito, nanginginig, at muntik pang madapa sa pagmamadali. Hawak niya ang kanyang telepono.
“TIGIL!!!” sigaw ni Mr. Reyes na yumanig sa buong showroom.
Nilagpasan niya si Valerie at dumiretso kay Elena. Sa harap ng lahat ng ahente at guard, yumuko si Mr. Reyes nang 90 degrees.
“M-Madam Elena Sy!” nanginginig na bati ni Mr. Reyes. “P-Patawad po kung hindi ko kayo agad nasalubong! Kakatanggap ko lang po ng tawag mula sa Board of Directors! P-Pirma na lang po ninyo ang kulang at opisyal na po kayong may-ari ng buong Grand Apex Residences!”
Natahimik ang buong lobby. Parang may dumaang anghel. Nalaglag ang panga ni Valerie at ang folder na hawak niya. BLAG!
“M-Madam Elena Sy?!” utal na tili ni Valerie. Nanlamig ang buong katawan niya. Ang babaeng naka-tsinelas ay ang pinakamayaman at pinakamakapangyarihang bilyonarya sa buong bansa?!
Dahan-dahang inilagay ni Elena ang kanyang telepono sa bulsa. Tinignan niya si Valerie mula ulo hanggang paa.
“S-Sorry po, Madam! H-Hindi ko po alam!” napaluhod si Valerie sa mismong Italian marble tiles na pinagmamalaki niya kanina. Nagsimula siyang umiyak. “Parang awa niyo na po, Madam! Kailangan ko po ng trabaho!”
Ngumiti si Elena, pero ang kanyang mga mata ay walang awa.
“Sabi mo kanina, madudumihan ko ang tiles mo, ‘di ba?” malamig na sabi ni Elena. “Well, tiles ko na ito ngayon. At ayoko ng mga ahenteng may maduming ugali na tumatapak sa building ko.”
Humarap si Elena kay Mr. Reyes. “Mr. Reyes, fire this woman immediately. At siguraduhin niyong i-blacklist siya sa lahat ng real estate agencies sa bansa. I don’t want to see her face again.”
“Yes, Madam!” mabilis na sagot ng Manager.
“At yung Guard na susunod sana sa utos niya?” dagdag ni Elena. “Bigyan niyo siya ng bonus dahil ginagawa niya lang ang trabaho niya, pero ilipat niyo ng pwesto.”
Kinakaladkad palabas si Valerie ng sarili nitong mga kasamahan habang naghihisterikal ito at umiiyak sa panghihinayang.
Naglakad si Elena papasok sa VIP elevator, ang kanyang tsinelas ay lumilikha ng tunog sa sahig—plak, plak, plak—tunog na hindi na kailanman mamaliitin ng sinuman sa building na iyon. Isang patunay na ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa kagaraan ng damit, kundi sa laman ng bulsa at kabutihan ng pagkatao.
WAKAS.
