“BUMAGSAK ANG EROPLANO KO PERO NAKALIGTAS AKO… PAG-UWI KO NANG SUGATAN, NAGPA-PARTY NA PALA ANG ASAWA KO AT KABIT NIYA PARA BASAHIN ANG LAST WILL KO!”
Tatlong araw na ang nakalipas mula nang maibalita sa buong bansa na bumagsak sa gitna ng karagatan ang private plane na sinasakyan ko. Ako si Clara, ang bilyonaryang CEO ng Crest Holdings. Lahat ay nag-akalang patay na ako.
Pero dahil sa himala, nakaligtas ako. Na-rescue ako ng mga mangingisda sa isang liblib na isla. Puno ng sugat ang braso ko, may benda ang ulo ko, at paika-ika akong maglakad dahil sa pilay. Ngunit sa kabila ng sakit, iisa lang ang nasa isip ko—ang makauwi sa asawa kong si Dave. Gusto ko siyang yakapin at sabihing ligtas ako.
Ginamit ko ang natitira kong pera para umupa ng pribadong bangka at sasakyan pabalik sa aming mansion nang walang pasabi. Gusto ko siyang i-surprise.
Pagdating ko sa tapat ng aming napakalaking gate, nagtaka ako. Walang mga itim na laso o bulaklak ng pakikiramay. Sa halip, may malakas na party music, mga nagkikislapang ilaw, at maraming nakaparadang mamahaling sasakyan.
“Anong nangyayari?” bulong ko sa sarili.
Dahan-dahan akong pumasok sa likod-bahay. Nakita ko ang isang malaking pool party. Nagtago ako sa gilid ng isang malaking poste at pinanood ang nangyayari.
Nakatayo si Dave sa gitna ng stage, may hawak na baso ng champagne. Ang saya-saya niya. Wala man lang bakas ng luha o pagluluksa. At ang mas nagpadurog sa puso ko—nakapulupot sa braso niya si Nina, ang sarili kong matalik na kaibigan at Business Partner!
“Attention everyone!” sigaw ni Dave sa mikropono. Tumahimik ang mga bisita at kamag-anak niya. “Gusto ko pong magpasalamat sa pagpunta niyo sa Celebration of New Beginnings namin ni Nina!”
Lumapit ang biyenan ko na si Donya Carmen. Tuwang-tuwa ang matanda habang may hawak na dokumento.
“Yes! Cheers!” sigaw ng biyenan ko. “At dahil ide-deklara na ng gobyerno bukas na legally dead ang pabigat at bilyonaryang si Clara, babasahin na natin ang Last Will and Testament niya! Akin na ang mansion na ‘to, at sa anak ko na ang buong kumpanya!”
Hinalikan ni Dave si Nina sa labi nang matagal. “Finally, Babe. Malaya na tayo sa mapagmataas na babaeng ‘yon. Sa atin na ang lahat ng yaman niya.”
Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang mga sugat ko sa katawan ay walang panama sa sakit at galit na naramdaman ko sa puso ko. Ang lalaking mahal na mahal ko at ang matalik kong kaibigan, hinihintay lang pala akong mamatay! At nag-party pa sila sa sarili kong pamamahay bago pa man makita ang “bangkay” ko!
Nanginig ang buong katawan ko sa nag-aapoy na galit. Huminga ako nang malalim, inayos ko ang sarili ko kahit duguan pa ang damit ko, at dahan-dahang naglakad papunta sa gitna ng party.
Kumuha ako ng isang walang laman na baso ng alak at isang tinidor.
TING! TING! TING!
Pinatunog ko ang baso nang malakas. Umalingawngaw ito sa buong paligid.
Napalingon ang lahat sa akin.
Nang makita nila ang isang duguang babae na nakatayo sa gitna ng liwanag… biglang huminto ang musika. Nalaglag ang panga ng lahat. Nabitawan ni Donya Carmen ang hawak niyang Last Will. PLAK!
“Sayang naman ang champagne, Dave,” malamig at madiin kong sabi. “Masyado yatang maaga ang reading of the will ko. Hindi pa ako patay.”
Nanlaki ang mga mata ni Dave. Namutla siya na parang nakakita ng multo. Nanginginig ang buong katawan ni Nina habang dahan-dahang napabitaw sa braso ng asawa ko.
“C-Clara?!” utal na sigaw ni Dave, halos lumabas ang mata sa gulat. “M-Multo?! Patay ka na!”
“H-Hindi totoo ‘yan!” tili ng biyenan ko, nagtatago sa likod ng mga bisita. “Nasa ilalim ka na ng dagat!”
Ngumisi ako nang nakakapanghilakbot. “Multo? Gusto mong maramdaman kung gaano ako kabuhay, Dave?”
Nilapitan ko siya nang mabilis. Kahit pilay ako, ibinuhos ko ang lahat ng lakas ko at pinakawalan ang isang napakalakas na sampal sa mukha niya.
PAK!
Bumagsak si Dave sa sahig. Dumugo ang labi niya.
“Buhay na buhay ako, mga hayop kayo!” sigaw ko na yumanig sa buong mansion. “Ako ang nagpakain at nagpayaman sa inyo, tapos ipagdiriwang niyo ang kamatayan ko para manakaw ang pera ko?!”
“B-Bessie… Let me explain…” umiiyak na pakiusap ni Nina, pilit na hinahawakan ang kamay ko.
Sinampal ko rin siya nang napakalakas. “Don’t call me Bessie, ahas! Nabuhay ako sa gitna ng dagat para lang makauwi dito, pero sana pala hinayaan ko na lang kayong magpakasasa sa kasamaan niyo para nakapagdala agad ako ng pulis!”
Saktong pagkasabi ko nun, bumukas ang gate. Dumating ang limang patrol car ng pulisya at mga ahente ng NBI, kasama ang aking tunay na abogado na tinawagan ko bago pa man ako pumasok sa gate kanina.
“Arrest them!” utos ko sa mga pulis. “I’m pressing charges for Adultery, at paki-imbestigahan din kung may kinalaman sila sa pag-sabotage ng eroplano ko!”
Nagkagulo ang mga bisita at nag-unahang tumakas. Kinakaladkad ng mga pulis si Dave at Nina na naghihisterikal at nagmamakaawa. Ang biyenan kong matapobre ay hinimatay sa takot nang makitang inaaresto na ang anak niya.
Iniwan silang walang kahit isang barya. Nabuhay ako mula sa kamatayan, hindi lang para makabalik, kundi para ibaon sila sa impyernong ginawa nila mismo.
WAKAS.
