“ANG MAHIRAP NA BABAENG ITO AY HINDI BAGAY SA ANAK KO!” — PINALAYAS NG BIYENAN ANG NOBYA… HINDI NIYA ALAM, SIYA PALA ANG CEO NG KUMPANYANG PINAG-AAPPLYAN NG ANAK NIYA!
Si Elara ay isang bilyonarya at ang batang CEO ng Infinity Corporation, ang pinakamalaking tech company sa bansa. Kahit mayaman, pinili niyang mamuhay nang simple. Ayaw niya ng mga mamahaling alahas o designer bags sa araw-araw na paglabas.
Dahil sa kanyang pagiging simple, inakala ng kanyang boyfriend na si Troy na isa lang siyang ordinaryong empleyado na kumikita ng minimum wage.
Isang araw, dinala ni Troy si Elara sa bahay nila para ipakilala sa kanyang ina, si Donya Carmen. Nakasuot lang si Elara ng simpleng puting t-shirt, maong pants, at white sneakers.
Pagpasok pa lang nila sa pinto, umikot na ang mga mata ni Donya Carmen.
“Troy, sino ang babaeng ‘to? Katulong ba natin siya?” mataray na bungad ng ina.
“Ma, siya po si Elara, ang girlfriend ko,” pagpapakilala ni Troy.
Tinignan ni Donya Carmen si Elara mula ulo hanggang paa na may halong pandidiri.
“Girlfriend?! Troy, nasisiraan ka na ba ng ulo?” sigaw ni Donya Carmen. “Tignan mo nga ang suot niyan! Mukhang ukay-ukay! Ang mahirap na babaeng ito ay hindi bagay sa anak ko!”
“Ma’am, huwag naman po kayong manghusga sa panlabas na anyo,” mahinahong sagot ni Elara.
“Aba! Sumasagot ka pa!” bulyaw ng matanda. “Pabigat ka lang sa anak ko! Bukas na ang final interview ni Troy para sa posisyong General Manager sa Infinity Corp! Kapag nakuha niya ‘yun, magiging milyonaryo na kami! Kailangan niya ng babaeng mayaman at may class, hindi isang hampaslupang katulad mo! Layas!”
Tumingin si Elara kay Troy, umaasang ipagtatanggol siya nito.
Pero nag-iwas ng tingin si Troy. “Elara… baka tama si Mama. Kailangan ko munang mag-focus sa career ko sa Infinity Corp. Hindi tayo bagay. Umuwi ka na.”
Nasaktan si Elara, hindi dahil sa pamamahiya, kundi dahil nakita niya ang tunay na kulay ng lalaking minahal niya. Walang imik na tumalikod si Elara at umalis, may malamig na ngiti sa kanyang mga labi.
Kinabukasan. Sa lobby ng Infinity Corporation.
Sobrang aga ni Troy at Donya Carmen. Sinamahan pa talaga ng matanda ang anak para ipagmalaki sa mga tao. Naka-suit si Troy at balot na balot naman ng alahas si Donya Carmen.
“Tignan mo anak, ang laki ng kumpanya,” tuwang-tuwang sabi ni Donya Carmen. “Siguraduhin mong makukuha mo ang trabaho! Balita ko, ang misteryosang CEO daw mismo ang mag-iinterview sa’yo para sa final approval.”
“Don’t worry, Ma. Ako ang pinakamagaling na aplikante dito,” mayabang na sagot ni Troy.
Tinawag si Troy ng secretary papasok sa pinakamalaking opisina sa top floor. Sumunod si Donya Carmen para daw sumuporta.
Pagpasok nila sa magarbong opisina, nakatalikod ang swivel chair ng CEO.
“Good morning, Madam CEO!” bati ni Troy nang magalang at puno ng kaba. “Ako po si Troy Villanueva, nag-aapply bilang General Manager.”
Dahan-dahang umikot ang silya.
Ang babaeng nakaupo ay nakasuot ng napakamahal na Chanel power suit, naka-ayos ang buhok, at may suot na diamond necklace.
Nanlaki ang mga mata ni Troy. Nalaglag ang panga ni Donya Carmen. Ang tuhod nila ay parang naging halaya.
“E-Elara?!” utal na sigaw ni Troy. “A-Anong ginagawa mo diyan?! Nasaan ang CEO?!”
Ngumisi si Elara, inilapag ang resume ni Troy sa mesa.
“Ako ang CEO, Troy,” malamig na sabi ni Elara. “Ako ang may-ari ng kumpanyang pinapangarap mong pasukan.”
Namutla si Donya Carmen. Parang hihimatayin ang matanda sa kinatatayuan niya. Ang babaeng pinagtabuyan at tinawag niyang hampaslupa kahapon ay ang bilyonaryang magpapasya sa kinabukasan ng anak niya!
“E-Elara… Hija…” nanginginig na lumapit si Donya Carmen, pilit na ngumingiti. “A-Akala ko ba… Joke lang naman yung kahapon! Alam mo, boto talaga ako sa’yo para sa anak ko! Kayo ang bagay!”
“Ma’am, huwag po kayong lumapit. Baka madumihan kayo sa akin,” sarkastikong sagot ni Elara.
Lumuhod si Troy sa harap ng mesa. “Elara! Babe! Patawarin mo ako! Na-pressure lang ako kay Mama kahapon! Mahal kita! Please, ibigay mo sa akin ang trabaho!”
Tinignan sila ni Elara nang walang kahit anong awa. Kinuha niya ang resume ni Troy at pinunit ito sa dalawa.
KRRRKKK!
“Sabi niyo kahapon, pabigat lang ako at hindi tayo bagay, ‘di ba?” sabi ni Elara habang tinatapon ang punit na papel sa basurahan. “Tama kayo. Hindi nga tayo bagay. Dahil ang kumpanya ko ay naghahanap ng mga taong may karakter at integridad. Dalawang bagay na wala kayo.”
Pinindot ni Elara ang intercom. “Security, paki-escort ang dalawang taong ito palabas ng building ko. Banned na sila sa lahat ng branches ng Infinity Corp.”
Pumasok ang mga malalaking bodyguards at hinawakan sina Troy at Donya Carmen.
“Elara! Maawa ka!” iyak ni Troy habang kinakaladkad palabas. Si Donya Carmen naman ay tuluyan nang hinimatay sa hiya at panghihinayang.
Naiwan si Elara sa kanyang opisina, nakangiti. Ang basurang nagpabigat sa buhay niya ay tuluyan nang naitapon, at hindi na kailanman makakapasok sa kanyang imperyo.
WAKAS.
