“INIMBITAHAN KITA PARA MAKITA MO ANG YAMAN NG ASAWA KO!” — NAGYABANG ANG EX SA KASAL… PERO TUMAKBO ANG GROOM MULA SA STAGE AT LUMUHOD SA AKIN: “BOSS!”
Si Carlo ay isang lalaking simple at tahimik. Limang taon na ang nakakaraan, iniwan siya ng girlfriend niyang si Rina dahil “wala daw siyang pangarap” at “hindi siya yayaman.” Ang totoo, nag-iipon lang si Carlo para sa kanyang malaking business venture.
Ngayon, natanggap ni Carlo ang wedding invitation ni Rina. Ikakasal daw ito kay Mr. George Valencia, isang kilalang top executive ng isang multinational company.
Pumunta si Carlo sa reception sa isang luxury hotel. Nakasuot lang siya ng simpleng itim na coat, walang masyadong borloloy.
Pagpasok niya, agad siyang sinalubong ni Rina. Ang bride ay balot na balot ng alahas at ang gown ay kumikinang sa dami ng crystals.
“Carlo!” bati ni Rina nang may mapang-asar na ngiti. “Buti nakapunta ka. Akala ko mahihiya ka eh.”
“Bakit naman ako mahihiya? Masaya ako para sa’yo,” sagot ni Carlo nang mahinahon.
Tumawa si Rina. “Alam mo Carlo, inimbita lang kita para makita mo kung gaano kayaman ang napangasawa ko. Tignan mo ang venue, ang pagkain, ang mga bisita. Ito ang buhay na hindi mo kayang ibigay sa akin. Buti na lang iniwan kita. Tignan mo ikaw, hanggang ngayon, mukhang ordinaryong empleyado pa rin.”
Tahimik lang si Carlo. Hindi siya pumatol. “Congratulations, Rina,” sabi lang niya.
Nagsimula ang programa. Nasa stage si George, ang groom, hawak ang mikropono para magpasalamat sa mga bisita.
“Gusto kong pasalamatan ang lahat ng VIP guests namin…” panimula ni George.
Habang iniikot ni George ang kanyang paningin sa ballroom, nahagip ng mata niya si Carlo na nakaupo sa dulong table.
Nanlaki ang mga mata ni George. Namutla siya. Nabitawan niya ang mikropono. BLAG!
“H-Honey? Are you okay?” tanong ni Rina na nasa tabi niya.
Hindi pinansin ni George ang asawa. Mabilis siyang bumaba ng stage. Tumakbo siya palapit sa table ni Carlo, na halos madapa pa sa pagmamadali.
Ang lahat ng bisita ay nagtaka at sinundan siya ng tingin.
Pagdating sa harap ni Carlo, lumuhod si George nang walang pag-aalinlangan sa harap ng maraming tao!
“Chairman!” sigaw ni George na nanginginig ang boses. “Sir Carlo! Nandito po pala kayo! Hindi ko po alam! Pasensya na po kung hindi ko kayo naasikaso!”
Natahimik ang buong ballroom. Nalaglag ang panga ni Rina.
“Chairman?!” sigaw ni Rina mula sa stage. Tumakbo siya pababa. “George! Tumayo ka nga diyan! Bakit ka lumuluhod sa ex ko? Sira na ba ang ulo mo?!”
Humarap si George kay Rina nang may takot. “Rina! Magbigay-galang ka! Siya si Mr. Carlo Mondragon! Ang may-ari ng Mondragon Conglomerate! Siya ang may-ari ng kumpanyang pinapasukan ko! Siya ang Big Boss namin na nagpapasahod sa akin!”
Namutla si Rina. Parang binuhusan siya ng yelo.
“A-Ano?” utal ni Rina. Tumingin siya kay Carlo. “I-Ikaw ang may-ari? B-Bilyonaryo ka?”
Tumayo si Carlo at inayos ang kanyang coat. Tinitigan niya si Rina.
“Yes, Rina,” sagot ni Carlo. “Ako ang bumili ng kumpanya ni George last year. At siya ang isa sa mga manager ko.”
Lumapit si Carlo kay Rina at bumulong.
“Sabi mo kanina, inimbita mo ako para makita ko ang yaman ng asawa mo? Nakita ko na. Maganda ang bonus na binibigay ko sa kanya, kaya nakapag-pakasal kayo ng ganito kagarbo.”
“C-Carlo… I’m sorry…” naiiyak na sabi ni Rina, biglang nagsisi.
“Don’t worry,” ngiti ni Carlo. “Enjoy your wedding. Regalo ko na sa inyo ang hindi pagtanggal kay George sa trabaho… sa ngayon. Basta galingan niya lang.”
Naglakad palabas si Carlo habang lahat ng bisita, kasama ang groom, ay nakayuko bilang paggalang. Naiwan si Rina na tulala at hiyang-hiya, habang ang lalaking inakala niyang “walang narating” ay siya palang pinakamakapangyarihan sa lahat ng naroon.
WAKAS.
