“WALA KANG MAIBIBIGAY DAHIL MAHIRAP KA LANG!” — PINAGTAWANAN NG MGA KAKLASE ANG “SCHOLAR”… PERO NANG ILABAS NG PRINCIPAL ANG LISTAHAN, MAS MALAKI PA PALA ANG DONASYON NIYA KAYSA SA TATAY NILA!
Si Lara ay kilala bilang “scholar ng bayan” sa isang exclusive private school. Anak siya ng isang magsasaka sa probinsya. Dahil simple lang ang pamumuhay at laging luma ang gamit, madalas siyang binu-bully ng mga kaklase niyang mayaman, lalo na nina Stacy at Mika.
Isang araw, nagkaroon ng Fundraising Campaign ang school para sa pagpapatayo ng bagong library at computer lab.
Nagtawanan sina Stacy at Mika habang naglalakad papunta sa Donation Booth.
“Ako, magbibigay ng 50,000 pesos galing sa allowance ko,” pagmamayabang ni Stacy. “Ang Dad ko naman, magdodonate ng 1 Million para sa pangalan ng pamilya namin.”
“Wow! Ako naman 20k lang,” sagot ni Mika.
Nakita nila si Lara na nakapila rin sa booth, may hawak na maliit na sobre.
“Hoy Lara!” tawag ni Stacy. “Bakit ka nakapila diyan? Donation drive ‘to, hindi feeding program! Wala kang makukuhang libre dito!”
Nagtawanan ang ibang estudyante.
“Magbibigay lang ako ng tulong,” mahinahong sagot ni Lara.
“Tulong?” ngumiwi si Mika. “Ano laman niyan? Barya? Baka pambili mo lang ‘yan ng kwek-kwek! Umalis ka na nga, nakaharang ka sa mga totoong donors. Wala kang maibibigay dahil mahirap ka lang!”
Tinulak nila si Lara paalis sa pila. Nahulog ang sobre ni Lara sa sahig.
Biglang dumating ang Principal ng school, si Mr. Cruz, kasama ang Board of Trustees.
“Anong nangyayari dito?” tanong ni Mr. Cruz.
“Sir! Si Lara po kasi, nakaharang sa pila! Sabi namin, doon na lang siya sa canteen mamalimos,” sumbong ni Stacy.
Pinulot ni Mr. Cruz ang sobre na nahulog ni Lara.
“Ito ba ang donasyon mo, Lara?” tanong ng Principal.
“Opo, Sir. Pasensya na po kung maliit lang,” nakayukong sagot ni Lara.
Binuksan ng Principal ang sobre. Nanlaki ang mata niya. Sa loob ay isang tseke.
Kinuha ni Mr. Cruz ang mikropono sa stage.
“Attention everyone,” sabi ng Principal. “Gusto ko lang i-announce ang Top Donor natin ngayong taon.”
Ngumiti si Stacy. “Siguradong Daddy ko ‘yan!” bulong niya kay Mika.
“Ang Top Donor natin…” pagpapatuloy ni Mr. Cruz, “ay nagbigay ng halagang 10 Million Pesos.”
Napasinghap ang lahat. “10 Million?!”
“At ang donor na ito ay walang iba kundi si… Ms. Lara San Jose.”
Natahimik ang buong gymnasium. Nalaglag ang panga ni Stacy at Mika.
“P-Po?! Si Lara?!” sigaw ni Stacy. “Sir, baka nagkamali kayo! Mahirap lang ‘yan! Anak ng magsasaka!”
“Tama ka, Stacy. Anak siya ng magsasaka,” paliwanag ni Mr. Cruz. “Pero hindi niyo alam, ang Tatay ni Lara ay si Don Jose San Jose, ang nagmamay-ari ng pinakamalaking Rice Exporting Company sa Asya at may-ari ng kalahati ng lupain sa probinsya niyo. Ipinadala niya si Lara dito para mamuhay nang simple at matuto, hindi para magyabang.”
Tumingin ang Principal kay Lara. “Ms. Lara, maraming salamat sa tulong ng pamilya niyo. Dahil sa inyo, makakapag-aral nang maayos ang mga scholars natin.”
Lumapit si Lara kay Stacy at Mika na namumutla sa hiya.
“Stacy, Mika,” nakangiting sabi ni Lara. “Ang yaman, hindi sinusukat sa ingay ng bibig. Sinusukat ‘yan sa laki ng puso. At sa nakita ko kanina? Mukhang kayo ang totoong mahirap.”
Nagpalakpakan ang mga estudyante kay Lara. Mula noon, si Lara na ang naging idolo ng school, habang sina Stacy at Mika ay naging tahimik at hiyang-hiya sa kanilang inasal.
WAKAS.
