BILYONARYONG NAGPANGGAP NA MAHIRAP, SINAMPAL NG PERA NG BIYENAN — PERO NATIGIL ANG PANG-AAPI NANG BUMABA ANG ISANG HELICOPTER PARA SUNDUIN ANG “DUKHA”
Si Jayden ay ang 28-anyos na CEO ng Apex Global, isang multi-national company. Bilyonaryo siya, pero simple lang. Gusto niyang makahanap ng babaeng mamahalin siya hindi dahil sa pera niya. At nahanap niya iyon kay Sofia.
Ngayong araw, mame-meet ni Jayden ang ama ni Sofia na si Don Ricardo.
Kilala si Don Ricardo bilang isang matapobreng negosyante. Para subukan kung tatanggapin siya nito, nagdesisyon si Jayden na huwag dalhin ang kanyang Lamborghini.
Sa halip, sumakay siya sa isang lumang motorsiklo. Yung maingay, kinakalawang, at mausok. Nagsuot lang siya ng puting t-shirt at maong na kupas.
Pagdating niya sa gate ng mansyon nina Sofia, hinarang siya ng guard.
“Hoy! Delivery boy! Sa likod ka!” sigaw ng guard.
“Ah, hindi po. Boyfriend po ako ni Sofia,” magalang na sagot ni Jayden.
Lumabas si Don Ricardo. Nakita niya ang mausok na motor ni Jayden na nagkakalat ng langis sa kanyang imported na driveway.
Nandidiri ang mukha ni Don Ricardo.
“Ikaw?” tanong ni Don Ricardo, tinitingnan si Jayden mula ulo hanggang paa. “Ikaw ang boyfriend ng anak ko? Ang lakas naman ng loob mo. Tingin mo ba papayag akong sumakay ang prinsesa ko sa basurang motor na ‘yan?”
“Sir, mahal ko po si Sofia,” sagot ni Jayden. “Kahit simple lang po ako, hindi ko po siya pababayaan.”
“Mahal?!” tumawa nang malakas si Don Ricardo. “Hindi nakakain ang pagmamahal! Tignan mo nga ang sarili mo! Hampaslupa ka! Anong ibibigay mo sa anak ko? Sardinas at tuyo araw-araw?”
Dumukot si Don Ricardo sa kanyang bulsa. Naglabas siya ng makapal na bundle ng pera—tig-iisang libo.
PLAK!
Ibinato ni Don Ricardo ang pera sa mukha ni Jayden. Nagkalat ang mga papel na pera sa lupa.
“Ayan,” sabi ni Don Ricardo. “Isang daang libo. Bayad ko na ‘yan sa oras na sinayang mo. Pulutin mo ‘yan, sumakay ka sa bulok mong motor, at huwag na huwag ka nang magpapakita sa anak ko. Hindi kayo bagay!”
Hindi pinulot ni Jayden ang pera. Nanatili siyang nakatayo nang tuwid.
“Don Ricardo,” mahinahong sabi ni Jayden. “Hindi nabibili ng pera ang pagkatao ko. Aalis po ako kung ayaw niyo sa akin, pero hindi dahil sa pera niyo.”
“Aba’t matapang ka pa! Layas! Bago ko ipakaladkad ang motor mo sa basurahan!” sigaw ng matanda.
Tumingin si Jayden sa kanyang relo. Tumunog ang kanyang cellphone. Sinagot niya ito.
“Yes, Captain. I’m ready,” sabi ni Jayden sa telepono.
“Anong Captain? May tatawagan ka pang resbak? Mga tricycle driver ba?” pang-iinsulto ni Don Ricardo.
Makalipas ang limang minuto, biglang dumilim ang paligid.
Isang malakas na hangin ang humampas sa hardin. Ang mga puno ay yumuyuko. Ang ingay ay nakakabingi.
DUG-DUG-DUG-DUG-DUG!
Napahawak si Don Ricardo sa kanyang sumbrero. “Ano ‘yan?! Bakit may bagyo?!”
Mula sa langit, isang makintab at itim na Private Helicopter ang dahan-dahang bumaba sa malawak na damuhan ng mansyon.
Ang helicopter ay may gintong logo ng “APEX GLOBAL”.
Natigilan si Don Ricardo. Nanlaki ang mata niya. Kilala niya ang logo na ‘yun. Iyon ang kumpanyang sinusubukan niyang ka-deal para sa negosyo niya!
Bumukas ang pinto ng helicopter. Bumaba ang dalawang lalaking naka-itim na suit at ear piece. May bitbit silang mamahaling blazer.
Lumapit ang mga ito kay… Jayden.
Hindi sila lumapit kay Don Ricardo. Lumapit sila sa lalaking nakatayo sa tabi ng kalawangin na motor.
Yumuko ang mga ito bilang paggalang.
“Sir Jayden,” sabi ng isa. “Ready na po ang chopper. Hinihintay na po kayo ng Presidente ng Pilipinas para sa dinner meeting.”
Isinuot ng bodyguard ang blazer kay Jayden.
Sa isang iglap, ang “hampaslupa” kanina ay nagmukhang pinakamakapangyarihang tao sa mundo.
Humarap si Jayden kay Don Ricardo, na ngayon ay nakanganga at namumutla. Halos himatayin ang matanda sa gulat.
“D-Don Jayden…?” utal na sabi ni Ricardo. “Ikaw ang may-ari ng Apex Global?! Ang bilyonaryo?!”
Ngumiti si Jayden. Tinuro niya ang mga perang nagkalat sa lupa—ang mga perang ibinato sa kanya kanina.
“Don Ricardo,” sabi ni Jayden. “Pakipulot na lang po ng pera niyo. Mukhang mas kailangan niyo ‘yan kaysa sa akin. Balita ko kasi, palugi na ang kumpanya niyo at kailangan niyo ng investor.”
Napalunok si Ricardo. Gusto niyang lumuhod. Ang investor na hinihintay niya ay ang lalaking kakahiya lang niya!
“Sir Jayden! Patawad! Hindi ko alam! Pwede nating pag-usapan ‘to! Botong-boto ako sa’yo para kay Sofia!” sigaw ni Ricardo, nagbabago ng ihip ng hangin.
Umiling si Jayden.
“Pasensya na, Don Ricardo. Sa negosyo at sa pamilya, ang hinahanap ko ay respeto, hindi pera. Sayang, wala kayo nun.”
Sumakay si Jayden sa helicopter.
Lumipad ito paitaas, iniwan si Don Ricardo na nakatayo sa gitna ng alikabok at nagkalat na pera, habang pinapanood ang bilyonaryong manugang na sinayang niya dahil lang sa isang lumang motorsiklo.
