HINIWALAYAN NG LALAKI ANG KANYANG ASAWA DAHIL “AMOY KUSINA” DAW AT HINDI MARUNONG MAG-AYOS — MAKALIPAS ANG TATLONG TAON, NAMUTLA SIYA SA AIRPORT NANG MAKITA NIYA KUNG SINO ANG BAGONG MISTER NITO NA HUMAHALIK SA KANYANG PAA!
Si Elena ay ang tinatawag na “ideal housewife.” Mula umaga hanggang gabi, wala siyang ibang ginawa kundi pagsilbihan ang kanyang asawang si Mike. Si Mike ay isang rising executive sa isang kumpanya. Habang umaangat ang posisyon ni Mike, siya namang paglosyang ni Elena.
Ang mga kamay ni Elena ay laging amoy bawang at sibuyas. Ang damit niya ay laging t-shirt na may mantsa ng mantika. Wala siyang panahon mag-makeup o mag-salon dahil inuuna niya ang pagtitipid para sa bahay nila.
Isang gabi, umuwi si Mike na may dalang Divorce Papers (Annulment).
Naghahain noon si Elena ng paboritong Sinigang ni Mike.
“Mike, kain na tayo,” nakangiting bati ni Elena.
Tinabig ni Mike ang mangkok. Tumapon ang mainit na sabaw sa sahig.
“Ayoko na, Elena!” sigaw ni Mike. “Pagod na ako! Tignan mo nga ‘yang itsura mo! Mukha kang katulong! Amoy kusina ka! Tuwing uuwi ako, amoy patis at mantika ang sasalubong sa akin. Nakakasuka!”
“P-pero Mike… nagluluto ako para sa’yo…” iyak ni Elena.
“Hindi ko kailangan ng tagaluto! Kailangan ko ng asawang pwedeng ipagmalaki sa mga party! Si Kara, ang bago kong girlfriend, mabango, sopistikada, at laging presentable. Ikaw? Nakakahiya kang isama sa labas!”
Lumuhod si Elena at kumapit sa binti ni Mike. “Mike, huwag! Magbabago ako! Mag-aayos ako! Huwag mo kaming iwan ng anak natin!”
“Wala na tayong anak, Elena, nakunan ka diba? Kaya wala na akong rason para manatili. Pirmahan mo ‘to. Sa’yo na ang bahay na luma, pero huwag na huwag ka nang magpapakita sa akin.”
Umalis si Mike noong gabing iyon kasama ang kanyang mga gamit. Iniwan niya si Elena na humahagulgol sa gitna ng kusina—ang kusinang naging mundo niya para sa lalaking hindi naman pala siya minahal nang totoo.
LUMIPAS ANG TATLONG TAON.
Bumagsak ang career ni Mike. Ang pinalit niyang babae na si Kara ay nilustay lang ang pera niya sa luho at iniwan din siya noong naubos na ang savings niya. Ngayon, si Mike ay nagtatrabaho bilang isang low-level supervisor at baon sa utang.
Isang araw, nasa Ninoy Aquino International Airport (NAIA) si Mike. Papunta siya sa Singapore para mag-apply ng trabaho bilang factory worker. Nakaupo siya sa waiting area, suot ang kanyang kupas na polo, kumakain ng biscuit.
Biglang nagkagulo sa VIP Entrance.
Nagkislapan ang mga camera ng media. Nagtakbuhan ang mga tao.
“Sino ‘yan? Artista ba?” tanong ng katabi ni Mike.
“Hindi! Si Ms. Ellie ‘yan! Ang may-ari ng Ellie’s Gourmet Empire! Ang pinakasikat na Culinary Tycoon sa Asia!”
Napatingin si Mike.
Mula sa isang private gate, lumabas ang isang babae.
Napakaganda. Ang balat niya ay kumikinang at maputi. Ang buhok niya ay stylish bob cut. Nakasuot siya ng White Chanel Suit at Louboutin heels. Ang aura niya ay amoy mamahaling perfume at tagumpay.
Natulala si Mike. Ang mga mata… ang ilong… kilala niya ang mukha na ‘yan.
“E-elena…?” bulong ni Mike.
Hindi siya makapaniwala. Ang babaeng tinawag niyang “amoy kusina” at “mukhang katulong” noon, ngayon ay mukhang diyosa na tinitingala ng lahat.
Akmang lalapit sana si Mike. “Elena! Ako ‘to!”
Pero bago siya makalapit, isang lalaki ang humarang.
Isang napakagwapo, matangkad, at disenteng lalaki na naka-coat and tie. Ito ay si Alexander, isang French Billionaire at Hotel Magnate.
Nakita ng lahat kung paano sinalubong ni Alexander si Elena. Hindi lang basta yakap.
Sa harap ng maraming tao at media, LUMUHOD si Alexander para ayusin ang strap ng sapatos ni Elena na natanggal.
Hinalikan ni Alexander ang kamay ni Elena bago ito itayo.
“Are you tired, Mon Amour?” malambing na tanong ni Alexander. “The private jet is ready.”
“I’m okay, Alex. Thank you,” ngiti ni Elena. Ang ngiting iyon ay hindi nakita ni Mike kailanman noong sila pa.
Hindi nakatiis si Mike. Sumingit siya sa mga bodyguard.
“ELENA!” sigaw ni Mike.
Napahinto si Elena. Lumingon siya. Tinanggal niya ang kanyang Gucci sunglasses.
Tinitigan niya si Mike mula ulo hanggang paa. Walang galit, walang sakit. Puro awa lang.
“Mike,” banggit ni Elena.
“Elena! Ikaw nga!” tuwang-tuwa na lumapit si Mike. “Grabe, ang ganda mo na! Ang yaman mo na! Alam ko naman na kaya mong magbago eh! Elena, nagsisi ako! Hiwalay na kami ni Kara. Pwede ba tayong mag-usap? Asawa mo pa rin ako sa puso!”
Huminto si Alexander. Tumingin siya kay Elena. “Is this the man?”
Tumango si Elena.
Humarap si Elena kay Mike.
“Mike, natatandaan mo ba ang sinabi mo bago ka umalis? Sabi mo, amoy kusina ako. Sabi mo nakakasuka ako.”
“Sorry na nga! Nagkamali ako!” sagot ni Mike.
Ngumiti si Elena nang mapait.
“Ang ‘amoy kusina’ na kinasuklaman mo? Iyan ang naging sikreto ko. Ginamit ko ang galing ko sa pagluluto para itayo ang negosyo ko. Ang mga recipe na tinapon mo sa sahig? Iyan ang mga recipe na hinahabol-habol ngayon sa mga 5-star restaurants sa buong mundo.”
Hinawakan ni Elena ang braso ni Alexander.
“At ito si Alexander. Minahal niya ako noong nagsisimula pa lang ako ulit. Noong amoy bawang pa ako sa kusina ng restaurant niya, siya ang nagpunas ng pawis ko. Hindi niya ako kinahiya. Ipinagmalaki niya ako sa mundo.”
“Kaya Mike,” dagdag ni Elena. “Hindi na ako ang Elena na iniwan mong umiiyak. Ako na si Ms. Ellie. At ang lalaking ito ang asawa ko—hindi lang sa papel, kundi sa respeto at pagmamahal. Bagay na hindi mo kailanman naibigay.”
“Pero Elena… baka pwedeng kahit kaibigan?”
“Guards,” utos ni Alexander. “Please escort this man away. He is bothering my wife.”
Hinarangan ng mga security si Mike.
Pinanood ni Mike habang naglalakad palayo si Elena at Alexander. Sumakay sila sa isang naghihintay na Rolls-Royce papunta sa kanilang private jet.
Si Elena, ang babaeng binalewala niya, ay reyna na ng iba. Habang siya, naiwan sa airport, hawak ang kanyang passport at ang kanyang pagsisisi, habang-buhay na magtatanong sa sarili: Bakit ko pinakawalan ang pinakamagandang bagay sa buhay ko?
