HINIYA NG MANAGER ANG BABAE DAHIL MUKHANG PULUBI — HINDI NIYA ALAM, ITO PALA ANG BILYONARYONG MAY-ARI NG KUMPANYA
Si Cassandra “Cassie” Mondragon ay ang CEO ng Mondragon Luxury Cars, ang pinakasikat na dealer ng mga mamahaling sasakyan sa Asya. Bilyonaryo siya, pero hindi siya mahilig sa luho. Mas gusto niyang mamuhay nang simple.
Isang araw, galing si Cassie sa isang relief operation sa probinsya kung saan namigay siya ng pagkain sa mga biktima ng bagyo. Suot niya ay isang lumang t-shirt na may putik, kupas na maong, at tsinelas na putol na ang strap.
Dahil nasa area na siya, naisipan niyang dumaan sa isa sa kanyang mga branches sa Makati para mag-inspeksyon nang palihim (Undercover Boss style). Gusto niyang malaman kung bakit maraming reklamo ang branch na ito kahit malakas ang benta.
Pagpasok niya sa showroom, bumungad sa kanya ang kintab ng mga Ferrari, Lamborghini, at Rolls Royce.
Lumapit si Cassie sa isang kulay pulang sports car. Hinawakan niya ang hood nito.
“Ang ganda,” bulong niya.
Biglang may sumigaw mula sa likuran.
“HOY! ALIS DYAN!”
Lumapit ang isang lalaking naka-suit, makintab ang sapatos, at mukhang mabango pero masama ang timpla ng mukha. Siya si Mr. Salazar, ang Branch Manager.
“Sino ang nagpapasok sa’yo dito?!” bulyaw ni Salazar. “Guard! Bakit niyo pinapasok ang pulubi na ‘to?! Ang dumi-dumi tignan mo ang sahig oh! Nagputik dahil sa tsinelas mo!”
“Excuse me,” mahinahong sabi ni Cassie. “Tinitignan ko lang ang kotse. Baka kasi magustuhan ko.”
“Magustuhan?!” Tumawa nang malakas si Salazar. Ang mga ibang ahente ay nagtawanan din. “Manang, alam mo ba kung magkano ‘yan? 25 Million Pesos! Ang presyo ng gulong niyan, hindi mo kikitain sa buong buhay mo sa pamamalimos!”
“Customer ako,” sagot ni Cassie, taas-noo. “Bawal bang tumingin?”
“Ang customer, may pambili. Ikaw? Pambili nga ng sabon wala ka eh!” pang-iinsulto ni Salazar. “Umalis ka na bago pa kita ipakaladkad sa guard! Nakakasira ka ng image ng kumpanya ko!”
Akmang itutulak na sana ni Salazar si Cassie palabas nang may lumapit na isang babae—isang Trainee o baguhang ahente. Si Lina.
“Sir Salazar, sandali lang po,” pigil ni Lina. “Huwag naman po nating saktan. Tao din po siya.”
Kumuha si Lina ng isang basong tubig at inabot kay Cassie.
“Nanay, pasensya na po kayo. Uminom muna kayo ng tubig,” malambing na sabi ni Lina. “Kung gusto niyo po, ikukuha ko kayo ng brochure. Libre naman po tumingin.”
“Lina!” sigaw ni Salazar. “Bakit mo inaasikaso ‘yan?! Sayang lang ang oras mo dyan! Walang komisyon sa pulubi! Doon ka sa VIP client mag-focus!”
“Sir, sabi po sa training, ‘Treat every customer like a King’, mayaman man o mahirap,” sagot ni Lina.
“Tanga!” sigaw ni Salazar. “Kaya hindi ka na-o-promote eh! Masyado kang mabait! Sa negosyo, pera ang mahalaga, hindi awa!”
Humarap si Salazar kay Cassie.
“At ikaw! Hindi ka pa rin umaalis? Gusto mo bang tawagin ko pa ang Pulis para hulihin ka sa Trespassing?”
Ngumiti si Cassie. Isang ngiting puno ng kumpiyansa.
“Sige, tawagin mo ang Pulis,” sabi ni Cassie. “Pero bago mo gawin ‘yan… tawagin mo muna ang Regional Director niyo. Si Mr. Tan.”
Tumawa ulit si Salazar. “Kilala mo si Mr. Tan? Hahaha! Grabe, ang taas ng pangarap mo ah! Bakit naman makikipag-usap ang Boss namin sa isang basahan na katulad mo?”
Biglang bumukas ang pinto ng opisina sa itaas.
Nagmamadaling bumaba ang isang lalaking naka-barong. Si Mr. Tan, ang Regional Director. Putlang-putla ito at pawisan.
“Anong ingay ‘yan Salazar?” tanong ni Mr. Tan habang tumatakbo pababa.
“Ah, Sir!” bati ni Salazar, biglang bumait ang boses. “Wala po, may pinapaalis lang akong pulubi na nanggugulo. Sinasabi pa ngang kilala daw kayo. Pasensya na po, ipapalabas ko na.”
Tinuro ni Salazar si Cassie.
Tumingin si Mr. Tan sa babaeng “pulubi.”
Nanlaki ang mga mata ni Mr. Tan. Halos malaglag ang panga niya.
Mabilis na lumapit si Mr. Tan kay Cassie at yumuko nang 90 degrees.
“M-Ma’am Cassandra!” nanginginig na bati ni Mr. Tan. “G-Good morning po, Ma’am! P-pasensya na po hindi ko alam na darating kayo! Hindi po kami nakapaghanda ng red carpet!”
Tumahimik ang buong showroom. Ang mga tawanan kanina ay napalitan ng katahimikan na parang sa sementeryo.
Si Salazar ay nanigas sa kinatatayuan niya.
“M-Ma’am… Cassandra?” bulong ni Salazar. “S-sinong Cassandra?”
Humarap si Mr. Tan kay Salazar nang galit na galit.
“Salazar! Hindi mo ba kilala kung sino ang binabastos mo?! Siya si Ms. Cassandra Mondragon! Ang may-ari ng buong Mondragon Group! Siya ang may-ari ng lupang tinatayuan mo, ng kotseng binebenta mo, at siya ang nagpapasweldo sa’yo!”
Bumagsak si Salazar sa sahig. Nanghina ang tuhod niya.
Ang “pulubi” na nilait-lait niya… ang babaeng tinawag niyang walang pambili ng sabon… ay bilyonaryo.
“M-Ma’am…” nauutal na sabi ni Salazar, gumapang palapit kay Cassie. “S-sorry po! Hindi ko po alam! Akala ko po kasi…”
“Akala mo ano?” seryosong tanong ni Cassie. “Akala mo mahirap ako kaya may karapatan ka nang apakan ako?”
Tinanggal ni Cassie ang kanyang putikang tsinelas. Naglakad siya ng nakayapak palapit kay Salazar.
“Mr. Salazar,” sabi ni Cassie. “Nagtayo ako ng kumpanyang ito hindi para sa mga taong matapobre. Ang kotse, nabibili ng pera. Pero ang class at respeto? Hindi nabibili ‘yan. At mukhang wala ka nun.”
“Ma’am, parang awa niyo na po! May pamilya po ako! Huwag niyo po akong tanggalin!” iyak ni Salazar.
“Noong pinalalayas mo ako kanina, naisip mo ba ang awa?” tanong ni Cassie.
Tumingin si Cassie kay Mr. Tan.
“Mr. Tan, I want him gone. Now. At siguraduhin mong hindi na siya matatanggap sa kahit anong kumpanya sa industriya natin.”
“Yes, Ma’am!” sagot ni Mr. Tan. “Guards! Ilabas si Salazar! Kayo naman ang magkaladkad sa kanya!”
Kinaladkad ng mga guard si Salazar palabas, umiiyak at nagsisisi, habang pinapanood ng lahat.
Humarap si Cassie kay Lina, ang trainee na nagbigay sa kanya ng tubig. Nanginginig si Lina sa takot.
“Lina,” tawag ni Cassie.
“P-po, Ma’am? Sorry po kung may nasabi ako…”
Ngumiti si Cassie. Hinawakan niya ang balikat ni Lina.
“Huwag kang matakot. Ikaw lang ang tao dito na may busilak na puso. Ikaw lang ang tumingin sa akin bilang tao.”
“Dahil dyan,” patuloy ni Cassie. “Simula ngayon, ikaw na ang bagong Branch Manager.”
“P-po?!” gulat na gulat si Lina. “Pero trainee pa lang po ako!”
“Ang skills, natututunan. Pero ang ugali, hindi. Kailangan ko ng leader na marunong rumespeto. Congratulations, Manager Lina.”
Nagpalakpakan ang lahat ng empleyado. Niyakap ni Lina si Cassie, umiiyak sa tuwa.
Umalis si Cassie sa showroom sakay ng kanyang convoy, iniwan ang isang mahalagang aral: Huwag na huwag mong huhusgahan ang aklat base sa pabalat nito, dahil baka ang taong inaapakan mo ngayon ay siya palang may hawak ng kinabukasan mo.
