PINAGTAWANAN NG MGA SALESLADY ANG ISANG “DUKHANG” AMA NA PUMASOK SA LUXURY STORE DAHIL GUSTO NIYANG BILHAN NG REGALO ANG ANAK NIYA — PERO NATIGIL ANG TAWA NILA NANG DUMATING ANG GENERAL MANAGER AT LUMUHOD SA HARAP NG “PULUBI”
Si Mang Ricardo ay isang Single Father. Ang asawa niya ay namatay sa panganganak sa kanilang kaisa-isang anak na si Angela.
Sa paningin ng marami, si Ricardo ay isang hamak na construction worker. Araw-araw, ang suot niya ay kupas na t-shirt na puno ng semento, maong na may mga punit, at tsinelas na pudpod. Ang balat niya ay sunog sa araw at ang mga kuko niya ay nangingitim sa dumi ng trabaho.
Pero ngayong araw ay espesyal. Graduation ni Angela. Magna Cum Laude ang anak niya.
Gusto ni Ricardo na bigyan ng reward ang anak. Matagal nang tinitignan ni Angela sa magazine ang isang limited edition na bag sa isang sikat na Luxury Store sa BGC—ang “Velvet & Gold”.
“Bibilihin ko ‘yun para sa kanya,” pangako ni Ricardo sa sarili.
Galing siya sa site inspection. Dahil wala nang oras umuwi para magbihis, dumiretso na siya sa mall. Bitbit niya ang isang lumang supot ng tinapay na naglalaman ng kanyang pera.
Pagpasok niya sa “Velvet & Gold,” agad siyang hinarang ng security guard.
“Hoy, Manong! Bawal mamalimos dito! Doon ka sa labas!” sigaw ng guard.
“Hindi ako mamamalimos,” mahinahong sabi ni Ricardo. “Bibili ako.”
Nagtinginan ang mga saleslady at naghagikgikan. Ang manager na si Vanessa—isang babaeng puno ng makeup at mapanghusga ang mata—ay lumapit habang nakapameywang.
“Bibili?” tawa ni Vanessa nang malakas. “Manong, alam mo ba kung nasaan ka? Ang pinakamurang wallet dito ay mas mahal pa sa buhay mo. 50,000 pesos ang presyo ng panyo namin. Ikaw? Baka pangkain mo nga wala ka.”
Hindi pinansin ni Ricardo ang insulto. Pumasok siya at itinuro ang bag na nasa glass case.
“Miss, kukunin ko ‘yang pulang bag na ‘yan. Magkano?”
Tiningnan ni Vanessa ang bag. Ito ang pinakamahal sa store.
“300,000 pesos ‘yan,” irap ni Vanessa. “At huwag mong ituro baka dumikit ang dumi ng kuko mo sa salamin! Nakakadiri ka! Guard, ilabas mo na nga ‘to! Nakakasira ng image ng store natin!”
Lumapit ang ilang mayayamang customer. Nakita nila si Ricardo at nakitawa na rin.
“Grabe naman, bakit pinapapasok ang mga ganyan dito?” sabi ng isang donya. “Amoy pawis at semento. Baka may sakit ‘yan.”
“Oo nga, baka magnanakaw ‘yan,” gatong pa ng isa.
Napayuko si Ricardo. Masakit. Gusto lang naman niyang pasayahin ang anak niya.
“Miss,” pakiusap ni Ricardo, inilabas ang supot na puno ng pera. “May pera ako. Cash. Heto oh. Pakibalot na lang para makaalis na ako.”
Nang makita ni Vanessa ang pera sa loob ng maruming supot, imbes na matuwa, mas lalo siyang nandidiri.
“Yuck! Baka galing sa nakaw ‘yan o sa droga! Hindi kami tumatanggap ng maruming pera!” sigaw ni Vanessa. “Alis! Bago pa ako tumawag ng pulis!”
Hinawakan ng guard si Ricardo sa braso at akmang kakaladkarin palabas.
“Sandali! Bitawan niyo ako!” sigaw ni Ricardo.
Sa gitna ng kaguluhan, biglang bumukas ang pinto ng opisina sa likod. Lumabas ang General Manager ng buong kumpanya, si Mr. Chua. Bibihira lang bumisita si Mr. Chua, kaya takot na takot ang lahat sa kanya.
“Anong nangyayari dito?!” sigaw ni Mr. Chua.
Agad na lumapit si Vanessa, nagpapa-cute. “Sir Chua! Good timing po! May pulubi po kasing nagpipilit pumasok. Inaalis na po namin. Nakakadiri po kasi, amoy lupa.”
Tumingin si Mr. Chua sa direksyon ng “pulubi.”
Nanlaki ang mata ni Mr. Chua. Namutla siya na parang nakakita ng multo.
Mabilis na tumakbo si Mr. Chua palapit kay Ricardo.
Ang inaasahan ng lahat ay sisigawan ni Mr. Chua ang pulubi.
Pero nagimbal ang buong store nang makita nilang LUMUHOD si Mr. Chua sa harap ni Ricardo.
“S-sir Richard?!” nanginginig na bati ni Mr. Chua habang inaayos ang gusot sa damit ni Ricardo. “Kayo po pala ‘yan! Bakit hindi niyo sinabi na dadalaw kayo? Sana nasundo namin kayo!”
Natulala si Vanessa. “S-sir Chua… kilala niyo ang basurang ‘yan?”
Tumayo si Mr. Chua at hinarap si Vanessa nang galit na galit.
“Wag mong tawaging basura ang Boss ko!” sigaw ni Mr. Chua. “Siya si Engr. Ricardo Villafuerte! Ang may-ari ng Villafuerte Construction! Siya ang nagpatayo ng mall na ito! At siya ang Owner ng building na inuupahan natin!”
Nalaglag ang panga ni Vanessa. Ang mga customer na tumatawa kanina ay biglang tumahimik at yumuko.
Si Ricardo Villafuerte ay isang alamat. Nagsimula siya bilang laborer, pero dahil sa sipag, naging bilyonaryo at nagpatayo ng mga skyscrapers sa bansa. Pero dahil sanay sa hirap, mas gusto niyang pumunta sa site inspection nang naka-trabahador na damit kaysa naka-suit.
“S-sir…” nauutal na sabi ni Vanessa. “H-hindi ko po alam…”
Tiningnan ni Ricardo si Vanessa. Kalmado pero matalim.
“Vanessa,” sabi ni Ricardo. “Pumunta ako dito bilang isang ama na gustong bumili ng regalo para sa anak niya. Pero ang tinanggap ko ay pang-aalipusta.”
Inangat ni Ricardo ang kanyang maruming kamay.
“Sabi mo marumi ang kamay ko? Oo, marumi ‘to dahil sa semento. Pero marangal ang trabaho ko. Ang kamay mo, malinis, maputi, at may mamahaling manicure. Pero ang ugali mo? Yan ang totoong marumi.”
“Sir, patawad po! Bigyan niyo po ako ng chance!” iyak ni Vanessa, lumuhod sa paanan ni Ricardo.
“Mr. Chua,” baling ni Ricardo sa General Manager. “I don’t want people like her in my building. Fire her. Now.”
“Yes, Sir Ricardo.”
Kinaladkad ng guard si Vanessa palabas—ang parehong guard na dapat ay kakaladkad kay Ricardo.
Kinuha ni Ricardo ang pulang bag.
“Mr. Chua, babayaran ko ‘to.”
“Naku Sir, wag na po! Regalo na po namin sa anak niyo!”
“Hindi,” sabi ni Ricardo, inilapag ang pera sa counter. “Gusto kong magbayad. Para maalala ng lahat ng empleyado dito na ang pera ng isang construction worker ay kasing-halaga ng pera ng isang politiko.”
Umalis si Ricardo sa store na nakataas ang noo. Ang mga taong tumawa sa kanya ay naiwang hiyang-hiya.
Nang gabing iyon, ibinigay ni Ricardo ang bag kay Angela.
“Pa, ang mahal nito!” gulat na sabi ni Angela.
“Anak,” ngiti ni Ricardo. “Kahit anong yaman natin, huwag mong kakalimutan ang pinanggalingan natin. At huwag na huwag kang mangmamata ng kapwa dahil lang sa suot nila.”
Niyakap ni Angela ang ama. Ang “dukhang ama” sa paningin ng iba, ay ang pinakamayamang tao sa mundo pagdating sa dangal at pagmamahal.
