INIMBITAHAN NIYA ANG DATING ASAWA SA KANYANG KASAL PARA IPAHIYA ITO

INIMBITAHAN NIYA ANG DATING ASAWA SA KANYANG KASAL PARA IPAHIYA ITO, PERO NAGULAT ANG LAHAT NANG BUMABA ITO SA ISANG BAGONG LAMBORGHINI KASAMA ANG DALAWANG KAMBAL — AT SA ISANG PANGUNGUSAP, NATIGIL ANG BUONG SEREMONYA!

Si Jason ay isang lalaking puno ng yabang. Matapos yumaman dahil sa mana mula sa kanyang mga magulang, iniwan niya ang kanyang asawang si Mara limang taon na ang nakakaraan. Ang dahilan? “Baduy” daw si Mara, walang class, at higit sa lahat—hindi siya mabigyan ng anak.

Ngayon, ikakasal na si Jason kay Stella, isang batang modelo na maganda, sopistikada, at kasalukuyang nagdadalang-tao sa kanilang panganay.

Gusto ni Jason na maging “Wedding of the Century” ito. Pero hindi sapat sa kanya na maging masaya; gusto niyang ipamukha kay Mara na “nanalo” siya sa buhay.

“Padalhan mo ng imbitasyon si Mara,” utos ni Jason sa kanyang sekretarya. “Gusto kong makita niya kung anong sinayang niya. Gusto kong makita siyang umiiyak sa sulok habang pinapanood kaming masaya. Siguraduhin mong pupunta siya.”

Sa isip ni Jason, siguro ay isa pa ring tindera sa palengke si Mara, o di kaya ay namamasukan bilang katulong. Gusto niya itong hiyain sa harap ng kanyang mga mayayamang kaibigan.


Dumating ang araw ng kasal sa isang exclusive garden venue sa Tagaytay. Lahat ng bisita ay nakasuot ng designer clothes. Ang mga sasakyan sa parking lot ay puro Benz at BMW.

Nakatayo si Jason sa altar, naghihintay. Panay ang lingon niya sa entrance, hinahanap ang isang babaeng mukhang kawawa.

“Wala pa siya?” tanong ni Jason sa best man. “Baka walang pamasahe sa bus.” Nagtawanan sila.

Maya-maya, biglang nagkagulo sa parking lot. May dumating na isang sasakyan na umagaw sa atensyon ng lahat. Ang tunog ng makina nito ay parang hayop na umuungol.

Isang kulay gintong Lamborghini Urus ang huminto sa mismong tapat ng red carpet.

Tumahimik ang lahat. Sino ‘yan? Senator ba? Artista?

Bumukas ang pinto ng driver’s seat. Bumaba ang isang driver na naka-uniporme at pinagbuksan ang pasahero.

Unang lumabas ang isang pares ng paa na nakasuot ng Christian Louboutin heels. Sinundan ito ng isang babaeng nakasuot ng eleganteng Emerald Green Gown na punong-puno ng diamonds.

Tinanggal ng babae ang kanyang sunglasses.

Si Mara.

Hindi siya mukhang kawawa. Mukha siyang reyna. Ang balat niya ay kumikinang, ang buhok ay maayos, at ang aura niya ay mas mayaman pa sa lahat ng bisita doon.

Pero hindi siya nag-iisa.

Bumaba mula sa likod ng sasakyan ang dalawang napakagandang batang babae—kambal, nasa edad apat, at nakasuot ng mga damit na Gucci mula ulo hanggang paa.

Naglakad si Mara sa red carpet habang hawak ang kamay ng dalawang bata. Napanganga ang mga bisita. Si Jason ay halos malaglag ang panga.


Hindi nakatiis si Jason. Iniwan niya ang pwesto niya sa altar at sinalubong si Mara sa gitna ng aisle bago pa dumating ang bride.

“Mara?” gulat na tanong ni Jason. “Ikaw ba ‘yan? At… kaninong sasakyan ‘yan? Rent a Car ba?”

Ngumiti lang si Mara nang matipid. “Hello, Jason. Congratulations. Salamat sa imbitasyon. Gusto ko lang ipakilala ang mga anak ko.”

Tiningnan ni Jason ang kambal. “Anak mo? So nag-asawa ka na pala ng iba? Hahaha! Buti naman may pumatol sa’yo. Siguro matandang mayaman ‘no?”

“Actually,” sagot ni Mara. “Sarili kong pera ang ginamit ko para sa sasakyan at damit namin. CEO na ako ng isang tech company sa Singapore ngayon.”

Namula si Jason sa inggit, pero hindi siya nagpatalo.

“Well, good for you,” sabi ni Jason nang may sarkasmo. “Pero ako, mas masaya. Tignan mo ang bride ko na paparating, si Stella. Buntis siya sa anak ko. Sa wakas, magkaka-pamilya na ako. Hindi tulad noong tayo pa na baog ka at hindi mo ako mabigyan ng anak.”

Doon nagbago ang mukha ni Mara. Mula sa pagiging kalmado, naging seryoso siya.

“Jason,” sabi ni Mara nang malakas, sapat para marinig ng mga nasa unahan. “Kaya ako pumunta dito ay hindi para kumain ng cake mo. Pumunta ako para iligtas ka sa katangahan.”

“Anong ibig mong sabihin?”

Naglabas si Mara ng isang brown envelope mula sa kanyang mamahaling clutch bag.

“Noong hiwalayan mo ako dahil ‘baog’ daw ako, nagpa-check up ako sa Singapore. At nalaman ko na wala akong problema. Dalawang buwan matapos tayong maghiwalay, nalaman kong buntis ako—sa’yo. Ito sila,” turo niya sa kambal. “Sina Maya at Mia. Mga anak mo sila, Jason.”

Nanlaki ang mata ni Jason. Tiningnan niya ang kambal. Kamukhang-kamukha niya ang mata at ilong ng mga bata.

“A-anak ko…?” nauutal na sabi ni Jason. “Kung ganoon… pwede tayong magbalikan! May anak pala tayo!”

“Huwag kang umasa,” putol ni Mara. “Dahil ang pangalawang laman ng envelope na ito ang dahilan kung bakit dapat mong itigil ang kasal.”

Inilabas ni Mara ang isang Medical Document.

“Matapos kong manganak sa kambal, ipina-DNA test ko sila para sa child support sana noon, pero hindi ko na itinuloy dahil yumaman ako. Pero sa medical history mo na nakuha ko, may natuklasan ang mga doktor.”

Huminga ng malalim si Mara at binitawan ang pangungusap na nagpatahimik sa buong garden.

“Jason, nagkaroon ka ng matinding impeksyon noong bata ka pa na naging dahilan para maging sterile ka na matapos tayong magbuntis sa kambal… ibig sabihin, IMPOSIBLENG ikaw ang ama ng batang dinadala ni Stella ngayon.”


Parang binagsakan ng bomba ang kasal.

Napatingin ang lahat kay Stella na kararating lang sa entrance ng aisle. Namutla ang bride. Nabitawan niya ang kanyang bouquet.

“S-Stella?” lumingon si Jason sa bride niya. “Totoo ba? Sabi ni Mara hindi na ako pwedeng magka-anak pagkatapos ng kambal! Kaninong anak ‘yan?!”

Umiyak si Stella at napaluhod. “Sorry, Jason! Natakot ako! Akala ko hihiwalayan mo ako kapag nalaman mong nabuntis ako ng ex-boyfriend ko!”

Nagwala si Jason. “Niloko mo ako?! Pinagmalaki ko sa lahat na magiging tatay na ako! Yun pala cuckoo bird ako?!”

Sinugod ni Jason si Stella pero inawat siya ng mga guards.

Sa gitna ng kaguluhan, kalmadong isinuot muli ni Mara ang kanyang sunglasses.

“Tara na, girls. Tapos na ang palabas,” sabi ni Mara sa kambal.

“Bye, Daddy!” kaway ng isang bata nang walang muwang.

Tumingin si Jason kay Mara habang papalayo ito. “Mara! Wait! Ang mga anak ko! Patawarin mo ako! Magbalikan tayo!”

Huminto si Mara at lumingon sa huling pagkakataon.

“Ang mga batang ito?” turo ni Mara sa kambal. “Hindi nila kailangan ng amang katulad mo—mayabang, mapanghusga, at tanga. You wanted to humiliate me today, Jason. Pero sa huli, ikaw ang sumira sa sarili mo.”

Sumakay si Mara at ang kambal sa Lamborghini. Humarurot sila palayo, iniwan si Jason na umiiyak sa gitna ng nasirang kasal, habang ang kanyang “buntis” na bride ay inaalis ng security.

Ang araw na dapat ay tagumpay ni Jason ay naging pinakamalaking pagkakamali ng buhay niya. Ang “kawawang” ex-wife na inimbita niya ang siya palang may hawak ng susi sa katotohanan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *