KAKAPANGANAK PA LANG NIYA, INABUTAN AGAD SIYA NG ANNULMENT PAPERS NG BIYENAN AT KABIT DAHIL “DUKHA” DAW SIYA — PERO NAGULAT ANG LAHAT NANG YUMUKO ANG MAY-ARI NG OSPITAL SA HARAP NIYA AT TINAWAG SIYANG “BOSS”
Nakahiga si Katrina sa isang masikip at mainit na charity ward ng ospital. Kakatapos lang niyang iluwal ang kanyang panganay na anak na lalaki. Wala siyang kasama. Ang asawa niyang si Jason ay hindi sumasagot sa tawag mula pa kagabi.
Ang tanging suot ni Katrina ay isang lumang daster. Ang gamit ng baby ay nakalagay lang sa plastic bag. Sa mata ng iba, isa siyang kaawa-awang ina na walang pera.
Biglang bumukas ang pinto. Pumasok ang biyenan niyang si Donya Elvie. Nakasuot ito ng mamahaling alahas at mataray na tingin. Pero hindi si Jason ang kasama niya.
Kasama niya si Sophie, ang ex-girlfriend ni Jason na anak ng isang Congressman. Maganda, mabango, at puno ng arte sa katawan.
“Jason?” tawag ni Katrina, umaasang nasa likod sila.
Lumabas si Jason mula sa likod ni Donya Elvie. Hindi siya makatingin nang diretso kay Katrina.
“Anong ginagawa niyo dito? At bakit kasama mo siya?” tanong ni Katrina.
“Huwag ka nang magmaang-maangan, Katrina,” mataray na sabi ni Donya Elvie. Inihagis niya ang isang brown envelope sa kama ni Katrina.
“Ano ‘to?”
“Annulment papers,” nakangiting sagot ni Sophie. “Pirmahan mo na. Palayain mo na si Jason. Alam naman nating lahat na hindi kayo bagay. Look at you… nasa charity ward. Walang pambayad. Samantalang ako? Kaya kong bigyan si Jason ng kinabukasan. Ang Daddy ko ang magpapatakbo ng political career niya.”
Napaluha si Katrina. Tumingin siya kay Jason. “Jason… totoo ba? Ipapalit mo kami ng anak mo sa pera at kapangyarihan?”
“Sorry, Kat,” mahinang sagot ni Jason. “Pagod na ako sa hirap. Ang negosyo namin, nalulugi na. Si Sophie lang ang makaka-save sa amin. Pirmahan mo na lang. Bibigyan naman kita ng sustento kapag nakaluwag-luwag na kami.”
“Sustento?” mapait na ngumiti si Katrina. “Kakatapos ko lang manganak, Jason. Ito ang sasalubong sa akin?”
“Pirmahan mo na!” sigaw ni Donya Elvie. “Huwag ka nang mag-inarte! Wala kang kwentang manugang! Wala kang ambag! Palamunin!”
Pinunasan ni Katrina ang luha niya. Tinitigan niya ang tatlong tao sa harap niya. Ang asawang duwag, ang biyenang mukhang pera, at ang kabit na ahas.
“Akin na ang ballpen,” sabi ni Katrina nang malamig.
Pinirmahan niya ang dokumento nang walang pag-aalinlangan.
“Sige,” sabi ni Katrina. “Malaya ka na, Jason. Pero tandaan mo ‘to: Sa oras na lumabas kayo sa pintong ‘yan, wala na kayong babalikan.”
Tumawa si Sophie. “Babalikan? Sa’yo? Hah! Asa ka naman.”
Akmang aalis na sila nang biglang bumukas ang pinto ng ward nang malakas.
Pumasok ang Hospital Director na si Dr. Cruz, kasama ang limang abogado na naka-suit at mga bodyguard.
Natigilan sina Donya Elvie. “Dr. Cruz? Kilala ko po kayo! Kayo po ang may-ari ng ospital na ‘to!” bati ni Elvie, nagpapalakas.
Pero hindi sila pinansin ni Dr. Cruz. Dumiretso ang doktor at ang mga abogado sa kama ni Katrina.
Sa gulat ng lahat, yumuko si Dr. Cruz ng 90 degrees sa harap ni Katrina.
“Good morning, Chairman Katrina,” bati ni Dr. Cruz. “Pasensya na po kung sa charity ward kayo dinala. Nagkaroon ng error ang staff dahil ginamit niyo ang maiden name niyo na simple. Handa na po ang Presidential Suite sa taas. At ang helicopter po papuntang private island niyo ay naka-standby na.”
Nalaglag ang panga ni Jason. “C-Chairman?”
Inabot ng Lead Attorney ang isang folder kay Katrina. “Ma’am, ito na po ang Transfer of Assets. Ang Imperial Conglomerate—kasama ang ospital na ito, ang mall sa tapat, at ang bangkong inuutangan ng pamilya ni Jason—ay opisyal nang nakapangalan sa inyo bilang sole heiress ng yumaong Donya Consuelo Imperial.”
“Imperial?” sigaw ni Sophie. “Ikaw ang nawawalang apo ng mga Imperial?!”
Dahan-dahang bumangon si Katrina. Wala na ang “kawawang ina.” Ang nasa harap nila ay ang pinakamayamang babae sa probinsya.
“Yes,” sagot ni Katrina. “Nagtago ako at namuhay nang simple dahil gusto kong makahanap ng lalaking mamahalin ako hindi dahil sa pera ko. Akala ko ikaw ‘yun, Jason.”
Tumingin si Katrina kay Jason na ngayon ay namumutla at nanginginig.
“K-Katrina… Mahal…” lumapit si Jason, akmang hahawakan siya.
“Don’t touch me,” utos ni Katrina. Hinarang siya ng mga bodyguard.
“Pinirmahan ko na ang annulment, di ba? Wala na tayo. Pinili mo ang babaeng ‘yan dahil sa pera ng tatay niya? Pwes, good luck. Dahil kanina lang, binili ko na ang kumpanya ng tatay ni Sophie. At tinatawagan ko na ang banko para i-foreclose ang mansyon niyo, Donya Elvie.”
“Huwag! Parang awa mo na!” lumuhod si Donya Elvie. “Manugang ko! Patawarin mo kami! Nagbibiro lang kami!”
“Director,” baling ni Katrina kay Dr. Cruz. “Palabasin ang mga basurang ito. Bawal ang pests sa ospital ko.”
Kinaladkad ng security guards sina Jason, Elvie, at Sophie palabas ng ward habang nagsisiiyakan at nagmamakaawa. Ang mga taong tumapak sa kanya kanina ay nginungudngod na ngayon sa labas.
Binuhat ni Katrina ang kanyang baby. “Anak,” bulong niya. “Hindi natin kailangan ng tatay na ipagpapalit tayo. Ikaw ang prinsipe ko, at ibibigay ko sa’yo ang buong mundo.”
Sumakay si Katrina sa private elevator papunta sa kanyang bagong buhay, habang ang nakaraan niya ay naiwan sa ibaba, puno ng pagsisisi na hindi na mababago kailanman.
